ရှန်ယန်ရှောင်(Zawgyi+Unicode)

## ဝတ္ထုအကျဉ်းချုပ် "ဟာကွာ! ငါတော့သေပြီပဲ!" ဒါဟာ ဒီကမ္ဘာမြေကနေ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ် ရေရွတ်လိုက်တဲ့ စကားပဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှာ ပြန်ဝင်စားရတာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခု ဖြစ်သင့်တယ်မဟုတ်ပါလား။ စွန့်စားခန်းတွေ၊ မသေမျိုးဘဝ၊ စွမ်းအားတွေ - ဘာကို သဘောမကျ နေစရာ ရှိလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မိသားစုက လုပ်ခဲ့တာတွေကို ပြန်သတိရမိလိုက်တယ်။ ငါ့ညီမက မသန်စွမ်းတဲ့ သခင်ငယ်လေးတစ်ယောက်နဲ့ စေ့စပ်ထားတာကို ဖျက်ပြစ်လိုက်တယ် - အဲ့ဒီကောင်က နောင်တစ်ချိန်မှာ ဇာတ်လိုက်‌ကျော်ကြီးဖြစ်လာမယ့် ကောင်ဆိုတာ သေချာတယ်။ ငါ့အမေက ငါ့ရဲ့ဝမ်းကွဲဆီကနေ တာအိုအရိုး ကို နုတ်ယူပြီး ငါ့ကိုပေးခဲ့တယ် - ဒါဟာလည်း နောင်တစ်ချိန်မှာ လက်စားချေခြင်းပါ၀င်မယ့် ဇာတ်လမ်းမျိုးရဲ့ အစပဲလေ။ (TN/ တာအိုအရိုးဆိုတာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်နဲ့ သိုင်းပညာကို နာ

ရှန်းရှကမ္ဘာသို့ ကူးပြောင်းပြီးနောက် ချန်ချန်တစ်ယောက် သာမန်သေမျိုးအဖြစ်နဲ့သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ အသက်ဆယ့်‌‌ေခြာက်နှစ်အရွယ်ရောက်ပြီး တစ်နေ့တွင် ‌မ‌မျှော်လင့်ဘဲ စနစ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုစနစ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းထောက်လှမ်းရေးစနစ်ပင် ဖြစ်သည်။ "စနစ် ငါပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး ပိုက်ဆံရှာပေးပါဦး" "အိပ်ယာအောက်မှာ သင့်အဖေ ဖွက်ထားတဲ့ ဒင်္ဂါးလေးဆယ်ရှိတယ်" "ရှေ့ ငါးမီတာက ချုံပုတ်ထဲမှာ ငွေစတစ်စရှိတယ်" "စနစ် ငါ့ကို အဖိုးတန်တာလေးတွေ ရှာပေးပါဦး" "သင့်အိမ်မှာရှိတဲ့ ဝက်ခြံထဲက ဝက်ချေးဟာ သာမန်မဟုတ်ပါဘူး" "မိုင်နှစ်ဆယ်အကွာမှာရှိတဲ့ ကျောက်နံရံကြီးဆီကိုသွားပါ အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း‌ဂူရှိတယ် ကိုယ့်ဘာသာ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပါ" ဝက်ကို🐷 စီးပြီး နဂါးစီးတဲ့ ရန်သူတွေကို တိုက်ခိုက်ချင်တဲ့ ချန်ချန်တစ်ယောက် စနစ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ အဖိ

#crd owner မူရင်းစာတင်သူမဟုတ်ပါ။