"O orosbu kardeşin benim namusuma el uzattı! Bacımı aldı, kaçırdı! Şimdi sıra sende!" "Ne diyorsun sen? Benim ne suçum var! Lütfen bırak!" diye yalvardı Dicle. Tam o sırada Dicle'nin babası araya girdi, sesi titriyordu: "Bırak kızı, Mervan. Ne yapıyorsun sen, delirdin mi?" Annesi de ardından geldi, diz çökerek kızını kurtarmaya çalıştı. Ama Mervan öfkesinden geri adım atmıyordu. Gözleri kinle kıvıl kıvıldı, sesi buz gibiydi: "Artık bu kız benimdir! Oğlunuz benim bacımı kirletti. Bizde namus böyle korunur. Şimdi kızınızı alırım, evime götürürüm. Adı da berdel olur!" "Olmaz! Bu zorla! Olmaz!" diye ağladı Dicle. Ama ne annesi, ne babası, ne de çığlıklar... Hiçbiri Mervan'ı durduramadı. Dicle'yi sürükleyerek konağın dışına çıkardı. Kızın terlikleri düşmüştü. Ayakları toprağa batıyordu. Bacağına taşlar saplanıyor, canı yanıyordu. Ama acısından çok içindeki korkuyla titriyordu. Her adımda daha da yok oluyordu sanki... Mervan onu iterek arabasının arka koltuğuna attı. Kapıyı yüzüne çarptı. Dicle ağlıyordu, dudakları titriyordu. "N'olur... götürme beni... Ne olur..." Ama Mervan suskundu. Direksiyona geçti, motoru çalıştırdı. Ve gecenin içinde kayboldular. Arkada kalan tek şey... Dicle'nin düştüğü küçük ayakkabısıydı. Sessizce toprağın üstünde yatıyordu. Tıpkı onun çocukluğu gibi... Ardında, bir daha asla dönmeyecek bir masumiyet gibi.

Asel, abisinin arkadaşına aşık olur. Bir zaman sonra o çocuğun evleneceğini duyar ve kendisini aşarak başka bir numaradan ona mesaj atar. Yonca, Asel'in en yakın arkadaşı. O ise en yakın arkadaşının abisine aşık olur. kendisini rüyada sanan Yonca oldukça sert ve akıllıdır ama aklı ona gelince durmya meyillidir. iki genç kızın sonu ne olacak sizce?

"Dilini, dudağından uzak tut." Diyerek gözlerini yumup yeniden araladığında yanağımı dişleyeyim derken dudağımı dişlemiştim. İstemsiz yaptığım bu harekete yutkunarak karşılık verdiğinde hipnoz olmuş gibiydim. "Yapma şu hareketi anasını satayım, yapma!" Diye hızla konuştuğunda başımın yanındaki eli çenemi kavramıştı. "Meva..." Ona ne var dercesine baktım. "Dişlerini de dilin gibi çeker misin oradan, yoksa ben başka yöntemlerle mi çekeyim?"

Sigarasını dudaklarına götürüp siyah gözlerini benden uzaklaştırarak yanındaki esmer kadına çevirdi. Kadın, onun bakışlarını fark eder etmez gülümsedi ve başını Pamir'e çevirdi. Pamir, bana bir kez bile bakmadan elini kadının beline yerleştirdi. Kadın, dudaklarını Pamir'in kulağına yaklaştırıp fısıldadı. Ne söylediğini duyamadım ama Pamir'in dudaklarında beliren hafif kıvrım, her şeyi anlatmaya yetti. Başını usulca salladı. Boğazıma oturan düğümü yutkunarak bastırdım ve gözlerimi onlardan uzaklaştırıp elimdeki kadehe indirdim. O gün, hastane odasında, hiçbir açıklama yapmadan beni terk ettiği o günden beri sigara ve içki, hayatımdan hiç çıkmadı. Ben Pamir'in değerini onu kaybettikten sonra anlamıştım. Tam içkimi yudumlayacaktım ki, naif ve heyecanlı bir ses duyuldu salonda. "Evet değerli konuklar, lütfen buraya bakar mısınız?" Sesin geldiği yöne döndüm. Rana. Elinde mikrofon, yüzünde her zamanki neşeli ama kusursuz gülümsemesiyle Pamir'in elini tutuyordu. "Hepinize bir haberimiz var!" dedi sevinçle. "Biliyorsunuz zaten, iki gün sonra evleniyoruz." Bir kez daha yutkundum. İçim acıdı. "Sevgilim, sen söylemek ister misin?" diyerek mikrofonu Pamir'e uzattı. Pamir önce kısaca başını salladı, sonra gülümseyerek mikrofona uzandı. Gözleri bir anlığına bana kaydı. Sonra, hiçbir şey olmamış gibi başını çevirdi ve konuşmaya başladı. "Fazla uzatmayacağım" dedi sakin bir tonla. Ve ardından içimi yakan cümle kurdu. "Rana ve ben anne baba oluyoruz." Kitapta; dram, 18+, ihanet, şizofren, küfür ve travma olayları movcuttur! Kitap kapağı: Damla_yazar Kitap şahsıma aitdir! Çalınma gibi olasılık olduğun da kanalınız şikayet etdirilecektir!

Bundan tam 9 yıl önce birbirlerine deli gibi aşık olan yüzbaşı Kadir Doğan ve doktor Efsu Barçın çifti vardı. Ailelerinin rızası ile evlenen çift evliliklerinin ilk yılları mutluyken bir anda aralarına soğukluk girer ve aşk dolu evlilikleri, katlanılmaz bir evliliğe dönüşür. °•° "Yine o kadına gitdin değil mi?" Boş gözler ve hiçbir duygu barındırmayan sesim ile elimdeki katalogumda gözlerimi gezdirdim. Asker üniformasını çıkararak bıkkın bir nefes verip, sorumu es geçerek üstü çıplak bir şekilde sürgülü dolaba doğru adımladı. Hayal kırıklığı ile ellerimi yumruk haline getirip katalogu masaya sertçe bırakıp ayağa kalktım. Açmak üzere olduğu dolabın kapağına elimi koydum ve onunda yüzüme bakmasını sağladım. "Neden cevap vermiyorsun?" Alayvari sesim ile gözlerimi kısıp yüzünü inceledim. Bıkkınlıkla gözlerini kapatıp yeniden açarak mavi ve yeşilin ahenki olan gözlerime öfkeyle bakdı. "Ne istiyorsun kadın!" Diye tısladı dişleri arasından. Kalbim yeniden kırılsa bile istifnimi bozmadan kollarımı göğsümde bağladım. 9 yıldır evliydik ve bu dokuz yılın sadece 3 yılı iyi geçmişti. Diğer kalan 7 yıl ise bir yabancı gibiydik. Aynı yatakda uyumuyor ve aynı oda da kalmıyorduk. Ben midesiz bir kadın olmadığım için, başka kadının koynundan çıkan adamla aynı yatakta yatamazdım ve ya bana dokunmasına izin veremezdim. Sadece evliydik ve evli kalmaya mecburduk. Kadir kaşlarını çatarak tam yeniden ağzını açıp konuşacakken odanın kapısı bir anda açıldı ve "anne, baba!" Diyerek 7 yaşındaki oğlum Deniz bize taraf koşup Kadirin bacağına sarıldı. Kitap kapağı: Damla_yazar Kitap şahsıma aitdir! Çalınma gibi olasılık olduğun da kanalınız şikayet etdirilecektir!

❕KİTAPTA ÇOK FAZLA +18 BÖLÜM BULUNMAKTADIR LÜTFEN RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN❕ "Tanrım.. Çok güzelsin" Elini kadınlığıma götürdükten sonra okşamaya başladı.. Kasıklarıma bir ağrı girmişti. Karnımda sanki kelebekler uçuşuyordu.. Yavaş yavaş okşayarak yuvarlak oluşturuyordu. Hızlanmaya başladığında kasıklarımda ki ağrı kadınlığıma inmişti... Parmağını ağzına götürüp yaladıktan sonra kadınlığıma yaklaştırdı ve kadınlığımı tek eliyle ayırdı. Parmağını kadınlığıma yavaşça girdirdi.. "Ahh.." Parmağını içimde titretiyordu.. "Ahh.. Kasıklarım acıyor.."

Ahsen Kılıç annesiyle son derece mutlu ve sıradan bir hayat yaşamaktaydı, ta ki on sekiz yaşına girene kadar. Ahsen doğum gününde, yakında İtalyan Mafyasının patronu olacak zalim ve kalpsiz Vincenzo Acerbi'yle evlendirileceğini öğrenir. Bu durum karşısında başka bir seçeneği ya da söz hakkı olmadan, mafya babasının çarpık dünyasına sürüklenir ve hiçbir insanın katlanmaması gereken şeylere katlanmak zorunda kalır, peki ama ya Ahsen bundan hoşlanmaya başlarsa?

Bu ateş ikimizi de yakacak. Yüküm zarif bedenine kat ve kat ağır gelirken hafifleyeceksin. Altımda ezilen güzelliğinle birlikte kirleneceksin, tene dokunmayı büyük başarı sayanlara inat benim olacaksın. Oysa ki benim olman için bütün bu afili cümlelere ve seni bana ait kılacak bacak arana ihtiyacım yok. Çünkü asıl gözlerin, gözlerime sevgiyle değdiğinde benim olmuş olacaksın. Benden korkuyorsun Eva. Bana boyun eğmekten ölesiye korkuyorsun. Sana bir şekilde dokunacak olmam korkutuyor seni. Gözlerinden bir damla yaş süzülecek gibi. Korkuna saygısızca sana sahip olamam. Önce saygı duymayı öğreneceksin bana, önce saygı duymayı öğreneceğim sana. Göz göze geldiğimizde çakan şimşeklerden korkup bana sığınacaksın Eva. Karanlıktan sana sığındığım, karanlıktan daha karanlık olan gözlerinde ışık aradığım gibi sen de beni arayacaksın ruhunda. Kayıp bir zaman diliminde ellerim ellerindeyken bakışlarını kaçıracaksın benden. Ve İkinci bakışta nihayet soyunmaya başlarken yol yordam bilmez ellerimle kıvırcık saçlarını okşayacağım. Elbiselerinle birlikte kibrini de arındıracaksın bedeninden, hayata dair katı kurallarınla birlikte benim olacak, asla dediklerini yaşarken inleyecek, imkansız dediklerini yaparken gülümseyeceksin güzel kadın. Ama şimdi değil. Şimdi hayallerimden bile uzaksın bana. Bu görev denilen yükün altında kendimi özgür hissettiğim gün 'Eva.' diye fısıldayacağım kulağına. Bana hükmetmeyi öğreneceksin. Tenine olan kabalığım sana olan açlığımdandır, sen ki adrenalinin vücut bulduğu kadın. Dudaklarında gezecek kabalığımı bağışla, bu gece yaşanacak her şeyin sebebi olan sen, bütün eylemlerimi yeni başlangıçlarının ilk adımı olarak hatırla. Bu daha başlangıç. Ki henüz keşfedilmemiş bir dünyanın ayak basılmamış topraklarıdır dudakların.

Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır. ... Alakurt lakâbıyla bilinen Kurter Alacakan, ülkesinin en başarılı askerlerinden biridir. Bir gece vakti timiyle gittiği Kafes operasyonunda timdeki dostlarını acı bir şekilde kaybeder. Her şeyini kaybettiği o zifiri karanlık gecede, kan dolu toprağa bakıp, toprağı avuçlayarak korkunç bir intikam yemini eder. Ve her şeyi ardında bırakıp şehre geri döndüğünde, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. Özellikle de General'in kızıyla tanışıp, onunla aynı intikam yoluna başkoyduktan sonra... ALACAKAN.

🌾 Kocasının yavaş adımlarla yanına yaklaştığını hissetmişti. Genç adam tam önünde durmuştu. Efnan resmen yanında küçücük kalmıştı! İçine dolankorkuyla kırmızı duvağın altından yalnızca karşısındaki duvara bakabilmişti. Kocasına bakmaya cesaret edememişti. Sertçe yutkunmaktan ve bu gecenin çabucak bitmesini istemekten başka elinden hiçbir şey gelmiyordu. Pars elindeki kırmızı kadife kutuyu tek kelime etmeden açmış ve yüz görümlüğünü çıkarıp nazikçe karısının boynuna takmıştı. Önce besmele çekmiş, daha sonra karısının süslü kırmızı duvağını nazikçe kaldırmıştı. Efnan'ın ay gibi parlayan yüzü, cenneti andıran mavi gözleri al al olmuş yanakları ve dolgun dudakları ile öyle güzeldi ki! Ellerini kaldırıp genç kızın küçük yüzünü avuç içine almıştı. Resmen avucunda kayıp olmuştu suratı. Eğilip genç kızın alnına öpücük kondurmuştu. "Efnan..." Genç kızın ondan korktuğunu hissedebiliyordu. O yüzden sakin ve naif davranmak istiyordu. "Dokunmam" dedi güven veren sesiyle "Sana sen istemediğin sürece dokunamam. Elim eline bile değmez. Rahat ol cennet gözlü kız" 🌾 Kitabın yazılış tarihi: 08.12.2023 Kurgu içinde geçen olaylar tamamen hayal ürünüdür. Kapak Tasarımı:@İnciseni - beyaz_notlarim1_ 🌸