Sakura Haruno zostaje oskarżona o fałszowanie dokumentów i działanie na szkodę pacjentów. Wszystko wskazuje na jej winę. Do czasu aż na sali sądowej pojawia się on - adwokat, który nie powinien mieć z tą sprawą nic wspólnego. Tylko jedno z nich zna całą prawdę. I tylko jedno ma coś do stracenia.

- Dlaczego wyszłaś bez słowa? - usłyszała pytanie, gdy myła ręce. -Bo myślałam, że cię więcej nie spotkam? - skwitowała, odwracając się w jego stronę. Te jego cholerne czarne oczy powodowały w niej burzę uczuć. -No spójrz, jaki zbieg okoliczności... - mruknął, ustawiając się przy myjce. - Kto by pomyślał, że ten świat jest taki mały. Trochę jak w Ostrym Dyżurze. - zaśmiał się. Jego śmiech był melodyjny, gładki. Co się z nią działo?

-Serio uważasz, że mam o co być zazdrosny? - powiedział już spokojnie. Haruno poczuła ukucie w okolicach mostka. Właśnie nadchodził jej pogrom. -Nie, nie uważam, co nie zmienia postaci rzeczy, że tak to wygląda. - powstrzymywała łzy. -Zatem niech to wybrzmi wyraźnie. Nie jestem o ciebie zazdrosny, Sakura. - niby wiedziała, że fizycznie serce nie może się złamać, jednak wewnątrz miała wrażenie, jakby ktoś wypalał ją gorącym żelazem. -Rozumiem. Zatem chodzi wyłącznie o to, bym jeszcze bardziej się skupiała na własnej pracy. Dobrze, będę. - powiedziała, odwracając głowę w bok. - Wybacz, że tak pomyślałam. To było... nieodpowiednie. - co by dał, aby powiedzieć jej, że miała rację, jak zawsze zresztą, gdy chodziło o odczytywanie ludzi. Pragnął, jak nigdy wcześniej wziąć ją w swoje ramiona i nigdy więcej nie wypuścić. Całować każdy skrawek jej ciała i zapewniać o własnych uczuciach. Pragnął, by była jego i tylko jego.

Historia o księciu na białym koniu i jego przejażdżce po głowie pewnej księżniczki. Szczególnie, że książę nie posiada konia a tym bardziej tytułu szlacheckiego. Nie zawsze wszystko się układa, jakbyśmy chcieli. Nie zawsze też jesteśmy w stanie zrozumieć siebie, a tym bardziej innych. Warto czasem jednak być szczerym samym ze sobą. A dopiero potem z innymi.

Żadne z nich jeszcze nie wie, że od tej podróży będzie zależeć ich życie, a z pozoru niewinne spotkanie wpłynie na całe ich lato. Wakacyjna opowieść o tym jak Sakura Haruno wreszcie wylądowała na plaży, a Sasuke Uchiha wsiadł do pociągu i zobaczył najładniejszą dziewczynę na świecie.

OPOWIADANIE W TRAKCIE KOREKTY "Nie ukrywam, że gdyby ktoś się mnie zapytał, jak spieprzyć sobie pierwszy dzień, w pracy, to podałabym przynajmniej cztery sposoby od ręki. Ba! Może nawet i pięć. Jednak żaden z nich, powtarzam żaden, nie byłby ani trochę podobny do tego, co sama zrobiłam. Stałam, wpatrując się w syna mojego szefa, zapewne z bardzo idiotycznym wyrazem twarzy, zważając na to, że zaczynało do mnie dochodzić, że kawałek mięsa znajdujący się na jego koszuli, (która swoją drogą kosztowała pewnie więcej, niż cała zawartość mojej szafy) to ten sam kawałek, którym przed chwilą się dusiłam. " (cytat z rozdziału - 1. Jego zachowanie.) Sakura po ukończeniu technikum dostała pracę w dobrej firmie budowlanej. Od paru lat prowadziła w miarę spokojne życie. Wszystko się zmieniło kiedy na jej drodze został postawiony Sasuke Uchiha, syn jej pracodawcy, dla którego jest zmuszona pracować. Jednak czy przy tak różnych charakterach jest możliwa jakakolwiek współpraca? Dlaczego Sasuke tak się zachowuje? Co skrywa jego przeszłość? Wulgarny język to norma.

Sasuke Uchiha nigdy nie chciał tego życia - politycznego układu, zimnych spojrzeń i kobiety, której nie zna. Los uświadamia mu jednak, że niektóre decyzje zapadały wbrew jego woli, nawet jeśli bardzo się temu sprzeciwiał. Z pozoru chłodny i nieczuły, wciąż nosi w sercu miłość, której nie wolno mu wypowiedzieć. Sakura jest blisko - lecz tylko w nocy, w ciszy, w ukryciu. Ale czy to wystarczy, by ocalić wszystko, co między nimi prawdziwe, gdy Rada Wioski domaga się lojalności, tymczasem serce bije wbrew rozkazom? Historia o bliskości, która boli. O miłości, której nie wolno wybrać. I o tym, że nawet najtwardsze mury czasem pękają - od środka.

Sakura była pewna, że czasem wystarczyło po prostu zapomnieć - zostawić za sobą wszystko, co raniło i zrobić miejsce na coś całkiem nowego. Sasuke natomiast liczył, że długoletnia krucjata pomoże mu wyzbyć się widma popełnionych grzechów, które wciągnęły go w bezkres mroku. Co jeśli pewnego dnia okaże się, że pewnych uczuć nie da się tak łatwo wyzbyć? A ciemność, wbrew wszystkiemu, była tylko niezbyt szczelnym płaszczem, za którym bezpiecznie jest ukryć niepożądane myśli? Byli jak dwa skrajne bieguny. Dalekie, zepchnięte na skraj świata i całkowicie odmienne. Byli również dniem i nocą - różni niczym budzący się do życia świt oraz milczący, owiany niezbadaną tajemnicą mrok. Przede wszystkim byli jednak jak Yin i Yang. Dwie przeciwstawne siły, które, choć chciałyby istnieć oddzielnie - zwyczajnie nie mogły. Zdjęcie z okładki pochodzi od Convallarias: https://convallarias-art.tumblr.com/post/176877443659/good-morning-%D0%B2%D0%BA

Minęły dwa lata od ostatniej wielkiej wojny shinobi. Wioska Ukryta w Liściach jak zawsze podniosła się po burzliwych wydarzeniach i do osady znów zawitał względny spokój. Mimo, że mogłoby się wydawać, że mieszkańcy czują się w końcu bezpiecznie, a zagrożenie przeminęło, to za drzwiami biura hokage wciąż toczą się rozmowy na temat śladów klanu Otsutsukich. Obecny Hokage Kakashi Hatake robi wszystko, aby mieszkańcy Konohy mogli żyć spokojnie, jednocześnie nakazując zaufanym shinobi mieć się na baczności. Wciąż są wysyłane grupy jouninów z misją badania śladów dawnego wroga. Jedną z takich osób jest Sasuke Uchiha, który zawsze działa sam. Ostatnie dwa lata spędził poza wioską wymieniając informacje z Hokage drogą powietrzną przez jastrzębia lub przez umówione skrytki na terenie kraju Ognia. Po wydarzeniach sprzed lat, nieustanna wędrówka w celu ochrony wioski stała się jego drogą do odkupienia i naprawienia błędów, jak sam mówił. Mimo, że został ułaskawiony, nie planował powrotu do wioski, postanowił poświęcić resztę życia, aby wspierać ją z cienia. Choć część przyjaciół zupełnie mu wybaczyła, a część była na dobrej drodze, to wszyscy doskonale rozumieli, jak czuł się Sasuke, jaki był jego nowy cel i akceptowali tą sytuację. Może poza jedną osobą, która wciąż wyczekiwała na jego powrót i trzymała się nadziei, że pewnego dnia drużyna siódma znów będzie w komplecie. Tymczasem nad wioską ponownie zbierają się czarne chmury a kształtem wcale nie przypominają Kaguyi... Źródło okładki: https://pl.pinterest.com/pin/124412008444245458/