Az önce olan sahnenin şokunu bu kadar çabuk atlatma sebebim ablalık duygum muydu? Fırat'ın elinden silahı aldım boynumdaki şal ile sildim. O kadar mekaniktim ki "Asaf abi Fırat buraya hiç gelmedi götür onu" Asaf abi konağımızın kahyasıydı. Gitmemek için direnen Fırat'ı değil beni dinleyecek kadarda konağımıza hakimdi. "Abla üzerine alamazsın o şerefsizi ben öldürdüm" diye bağıran kardeşimi dinlemedim "Babama söyle benim isteğim sen,ben,Fırat ve babam hariç bu gerçeği kimse bilmeyecek dedim. Kafasını sallayan adam uzaklaşmıştı. Titreyen elimde halen silah vardı yere bıraktım. Kardeşim yaşındaki çocuğun yanına ilerledim çok kan kaybetmişti. İlk müdahele yaparken gelen acı bir fren sesi ile kafamı kaldırdım. Azrailim gelmişti, ölüm fermanım tüm heybeti ve öfkesiyle karşımda duruyordu. Devran Yavuzoğlu. Ağzından adımı 6 ay sonra bir kez daha işittim. "Mihre Fetihoğlu" dedi sadece ama ben anladım. Ölecektim.

"Adios amigo." Söylemeyi en çok sevdiği cümlelerden biri olmuştu her zaman. Arkasında bıraktığı cesetlere bakarak söylerdi bu iki kelimeyi ve yüzündeki gülümsemesiyle uzaklaşırdı. Nedeninin ne olduğunu sorgulamadan yerine getirdiği emirler yüzünden ölen onlarca insanın hepsine söylemişti. Kısa bir zamanda nam salmıştı. Acımasızlığıyla, yalanlarıyla, mükemmel saklanışıyla ve elbette ardında bıraktığı cesetlerle. Şu ana kadar her emri sorgusuz sualsiz yeri ne getirmiş ve en ufak bir hata yapmamıştı. Ama ne yazık ki bu durum değişecekti. Sonunda biri, gözlerini açacaktı. * Toplantı odasına girmeden kıyafetimi son kez düzelttim ve derin bir nefes aldım. Heyecanlı sayılmazdım onlarla tanışacağım için ama insanların bir kadın olduğumu öğrendiklerinde verdikleri tepkiyi izleyemeye bayılıyordum. Kapıyı yavaşça itip içeri girdim ve onlarla karşılaştım. Ama en önemlisi, onunla. Hayatımda bu kadar yer edineceğini ve gözlerimi açacağını bilmeden etkileyici bakışlarımı göndermiştim o gözlere. Hemen de çekmiştim. İçeridekiler bana anlamadan bakarken hafif sıska genç adam yanıma geldi ve yüzümdeki sırıtışı genişletecek cümleyi mırıldanarak karşımdaki adamların ağızlarını açık bıraktı. "Tanıştırayım, Kurşun." Akıllarından geçen soruları biliyordum. Bu kadar ceset buna mı ait? O nasıl bir katil olabilir? O meşhur Kurşun, bir kadın mı?