Yetişkin içerikli unsurlar barındırmaktadır! Dünyayı ele geçirmek isteyen ANKA çetesine karşı örgüt kuran Poyraz, bazı anahtarları arar. Amacı anahtarlar değil ANKA kulesine daha önce giden gençleri bulmaktır. Kolyelerden birinin kendisinde olduğunu bilmeyen Alev ise ölüm defterindeki isimleri öldürmekle meşguldür. Geçmişi yüzünden de çocuk ve kadınlara ayrı bir duyarlılığı olan Alev geceleri suçluları öldüren bir katildir artık. Ancak Poyraz'ın onu kaçırması ile işler bir hayli karışacaktır. İntikam hiç bu kadar sıcak olmamıştı. Alev'in intikam uğruna örgüte girmesi herşeyi altüst edecekti.... Peki siz bu bol gizem dolu hikayeye hazır mısınız?

( Bu kitap yarı distopik yarı fantastik bir kurgudur) Kadınların hor görüldüğü ve kısıtlandığı bir gelecekte, kardeşi için kendini feda eden bir kadın olan Milena Marad, Mısır'ın en büyük hırsız çetesinin lideri olan Haris Badh ile beraber çalışmak zorunda kalır. Bu çetenin içine girmesiyle Milena geçmişi ve soyu hakkında hiç bilmediği şeyler öğrenir. Milena bu yolu Mısır'ın en güvenilmeyecek adamıyla yürümek zorunda kalırsa ne olur? Birbirlerine güvenebilirler mi? 2045 MISIR Bir ülke düşünün. Hayır yeni bir dünya. Yeni bir düzen. Yeni bir başkaldırı. Tarihler ileri ama düşünce tarzlarının geri olduğu bir hayat. --------------------------------------------------- Bir kehanet vardı. Derler ki; bir kadın gelecek ve bütün dünyayı alt üst edecek. Mısır'ın kıyameti olacak ve adaleti sağlayacak, zalimleri öldürecek ve mazlumlara yardım edecek. Onun önüne kimse çıkamayacak, onu durdurmak isteyenlerin sonu ölüm olacak. Susanların ise gerçekten dillerini koparıp onları sonsuz sessizliğe mahkum edecek. "O kadının gelmesini bekleyemezdim o kadının kendisi olmalıydım," --------------------------------------------------- "Zincirlerini kır, ruhunu özgür bırak. Bugün yan yarın yeniden parla." Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kitaptır. Telif hakkı bana aittir.

"Hazır ol gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum... Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamla evlenmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... ve kırk bir günlük bir oyun. Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... "Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek." Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına...

❝ Alageyik, Alaca geyik...avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞

"Ve..." dedi kısa bir duraksamadan sonra, "Rüzgar abi deme bir daha." Gülümseyip başımı yana eğdim. "Tamam, Rüzgar abiiim," dedim özellikle uzatarak. Rüzgar ellerini direksiyona vurdu, gülmemek için dudaklarını ısırdı. "Bir gün o 'abi'yi pişman olacağın şekilde söyleteceğim," dedi. "Hii, terbiyesiz!" diyerek çıkıştım. Ama bundan zevk almış gibi sırıtıyordu hâlâ. ‐‐‐ Başlama tarihi: 03.11.2025

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Adamın yüzü boynunda gezinirken nefesi sıcak, dokunuşları soğuktu. Kalbi öyle hızlı atıyordu ki, sanki göğsünden çıkaracaklardı. Omzundan beline süzülen yabancı el, bedeninde istemsiz bir titreme bıraktı. Parmakları bel oyuntusuna indi. Bu kez daha sertti. Kadının gözleri sulandı; ipler biraz daha gerilerek elini acıttı. Adam aynı sözleri, aynı soğuk vurguyla kulağına tekrar söyledi: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел!" bağırmamıştı fakat sözlerin tonu karnının kasılmasına sebebiyet verdi. Sanki bir şeyi anlamasını istiyordu. Ama kadının zihni, ağır bir sisin içindeydi. Sesler bile kendisine ulaşmadan parçalanıyordu. Onu nasıl anlayabilirdi? Hayal meyal üzerindeki sıcaklığın, dokunuşların ve yabancı elllerin sanki hiç yaşanmamışcasına, birden çekildiğini hisseti. Kadın gözlerini araladığında, adam kapıya doğru gidiyordu. Tam çıkacakken, başını ona doğru çevirdi. Yüzü net değildi ama sesi, bozuk bir plak gibi zihnine çarptı: "Твои крылья пахнут смертью, мой ангел."Aynı sözler... Anlamasını istercesine, tane tane. Kadının göz kapakları ağırlaşarak açık tutmayı imkansız hale getirdi. Kanındaki madde adamın görüntüsünü tamamen silikleştirirken, zihni karanlığa sığınmak istercesine, gözünün önüne siyah noktalar uğratarak onu karanlığa davet etti. Sonra, kapı sertçe kapandı. Ses, bodrumun duvarlarında yankılanıp kadının kulaklarına saplandı. Kuru dudaklarından bir inilti bile dökülemeden, başı öne doğru düştü. Işıklar söndü. Bodrum tamamen karardı. Adam gerisine bakmadan oradan uzaklaştı. " Aklını kaybetmek kolay olandı; zor olan o karanlıkta kalıp hala sevebilmeyi bilmekti." Tür: Piskolojik Dram / Gerilim.

On yaşında annesi tarafından terk edilen Ahsena, o günden beri kimsenin görmek istemediği bir gölgeye dönüşmüştür. Sevginin neye benzediğini bilmeden büyür; babasının soğuk sessizliği içinde kaybolur. Yıllarca susmuş, yıllarca beklemişti... Bir gün belki biri onu fark eder diye. Ama on sekiz yaşına bastığında hayatı bir kez daha yıkılır. Babası, aslında ona hiç ait olmadığını söyleyip evi terk eder. Gerçeğin ağırlığı, geride bıraktığı sessizlikten daha acımasızdır. Yapayalnız kalan Ahsena şimdi kendi kaderini kendisi yazmak zorunda. Geçmişin karanlığı peşini bırakmayacak mı, yoksa onun küllerinden doğmasına mı sebep olacak?

...

GÜNEŞİN GÖLGESİ Bazı gölgeler, en parlak ışığın bile aydınlatamayacağı kadar karanlıktır... Güneş, yatılı okulunda yeni bir hayata başlamaya çalışıyordu. Ancak herkesin önünde olan biri, her zaman hedef hâline gelir... özellikle yanlış zamanda, yanlış yerdeyse. Bir cinayet. Bir kurban. Ve suçlanan tek bir kişi: Güneş Atabey. Ona inanan az sayıda insan vardı; kimisi sessizce destek olurken, kimisi göze alamadığı tehlikeye rağmen onun yanında duruyordu. Fakat bu okulda kimin dost, kimin düşman olduğunu anlamak neredeyse imkânsızdı. Ve bu, yalnızca bir cinayet değildi. Derine indikçe sırlar çözülüyor, maskeler bir bir düşüyordu. Güneş, farkında bile olmadan çok daha büyük bir oyunun içine çekildiğini anlıyordu... Ve unutmayın! Bâzı gölgeler, en parlak ışığın bile aydinlatamayacağı kadar karanlıktır.... Gecenin Rüzgar'ı...