Taşların kan ağladığı bir çağda, steril ruha sahip bir adam; bir canavarı öldürmek için değil, ona hayat üflemek için gümüş bir bıçak tuttu.

serseri biri ki, biraz da deli.

"İstersen dünyanın en güzel sesine sahip ol ya da dünyanın en güzel şarkısını söyle." dedi Hyunjin elini kulağındaki işitme cihazının küçük düğmesine götürürken. "Bu küçük düğme olmasa senin tüm o güzel melodilerin benim sonsuz sessizliğime çarpar ve birer hiç olur."

"Her elementin öfkesi farklıdır. Ateş her yeri kora dönüştürür, su boğar, hava fırtınalarıyla yerle bir eder ve toprak da taş üstünde taş bırakmaz. Aslında hepimiz birbirimizi öldürebilecek potansiyellere sahibiz. Yine de bir şekilde yüzyıllardır bunu gerçekleştirmeden yaşamayı başardık." -seungchan -changlix -jeonsung -hyunho

eğdirmem başımı kimselere ama sana yerle bir oldum

chan: yalvarırım evet de kurtulalım kitabıma mahvoldum jisung: babam vermez chan: babanı da alalım

sevgi acıtır, belki de bir sebebi olmayışındandır.

ben kayıp bir yıldızdım, yerimi bulmamı sen sağladın.

sev ya da terk et bu gece beni.

meğersem ölen yalnızca benmişim. | sad edition | angst değil