"Verilen sözler, tutulmadıkları an en çok çocukların canını yakar." O gece sahnede devleşen bir balerin vardı ama kalbi cam kırıklarıyla doluydu. Yıllarca Rus bir ailenin prensesi olarak büyütülen küçük kız, gerçeklerin soğuk rüzgarıyla bir gecede savruldu. Öz kızını bulan bir ailenin "fazlalığı" olmak mı, bir mafya imparatorluğunun "varisi" olmak mı, yoksa hiç bilmediği bir ülkede, Türkiye'de sıfırdan başlamak mı? Bir yanda hayalleri, diğer yanda hiç tanımadığı gerçek ailesi... Rusya'nın disiplinli bale salonlarından, Türkiye'nin yabancı sokaklarına uzanan bir kimlik savaşı başlıyor. UYARI: Bu kitap; psikolojik şiddet ve fiziksel şiddet unsurları içermektedir. Hikaye akışında cinsel taciz, tecavüz veya intihar gibi temalara yer verilmemiştir. Okurların bu hassasiyetleri göz önünde bulundurarak okumaya devam etmeleri önerilir.

"Adım Zemheri. Hayatımın en sert kışı, henüz on yaşımdayken başladı. Lösemi (CLL/CML) ile tanıştığımda, çocukluğum hastane koridorlarında solmaya yüz tuttu. Ben akranlarımın doğum günü pastalarını, okul sıralarındaki neşeyi ve hayatın en renkli yıllarını o koridorlarda bıraktım. Yıllarca bu savaşta tek başımaydım, yapayalnız... Tam 'kimsem yok' dediğim noktada, öz ailem çıkageldi. Şimdi bir kardeşim var, bana can olmaya hazır. Ama içimde o amansız soru: Her şey için çok mu geç? Bilmiyorum. Tek bildiğim; ruhumun çok yorulduğu ve sadece uyumak istediği."

"Seni Yanlış Bir Hayata Sığdırmışlar Güzide..." Güzide'nin 17 yıldır aynada gördüğü yüz, aslında ona ait olmayan bir hikayenin başrolüydü. Bir hastane hatasıyla değişen hayatlar, yıllar sonra gün yüzüne çıkıyor. Zenginliğin gölgesinde büyüyen naif ve saf bir ruh, bir gecede kendini her köşesi "yoksulluk" kokan bir gerçekliğin içinde buluyor.

Bir görev... Bir mağara... Ve kaderin değiştirdiği bir hayat... Atmaca Timi, esir düşen masum çocukları kurtarmak için ölümüne bir göreve çıkmıştı. Kurşunların arasında, yıkıntıların içinde, karanlığın kalbinde saklıydı umut. Komutanın karanlık gözleri o mağarada küçücük bir bebeğe takıldığında zaman bir an durdu. O an sadece bir kurtarma operasyonu değildi artık; o an bir hikâyenin başlangıcıydı. Bazen bir bebeğin nefesi, bir timin kaderini değiştirir. Bazen bir gönül bağı, savaşın ortasında bile bir ışık yakar. Ve bazen... karanlıkta doğan bir ışık, insanın en derin yarasına merhem olur. "Bazı bağlar gözle görülmez, kalple hissedilir." Ve işte bu bağ, gecenin en karanlık anında doğan bir umutla yazıldı... ❗❕‼️ şiddet vs. Vardır sadece taciz tecavüz gibi olaylar yok bilginize ‼️❕❗

öğle vaktinin en kavurucu olduğu zaman dünyaya gelmişti küçük kız bebek yine aynı zaman ve günde terk edildi bir yetimhane köşelerine atıldı hor görüldü ağladı sesini duyan olmadı düştü kaldıran olmadı saçını okşayan bir el olmadı minicik başıyla hayata tutundu herşeye rağmen bir ailesi olsun istedi peki buldumu o aileyi ya ilerde öz ailesi ortaya çıkarsa doğduğundan beri görmediği annesini görürse? hadi gelin hep beraber Selvinin hayatına göz atalım ❤️❤️❤️

"Hayatını bildiğini sanırken, bir anda her şeyin yalan olduğunu öğrenseydin ne yapardın?" "Çiftlik evine bomba gibi düşen bir gerçekle sarsılır Yakut ailesi 9 yıldır öldü bildikleri kızlarının hem kendi öz kızları olmadığını hemde yaşadığını öğrenirlerse... Yıllarca öz kızı / kardeşi olarak bildikleri küçük bebeğin mezarına giderken bir anda değişen hayatlar... "Safir adı gibi safir mavisi gözlere sahiptir, süt gibi beyaz teni, kumral dalgalı saçları, dolgun pembe dudakları, kızarık yanakları ile çok güzeldi. Bir gün okuldan elinde karnesi ile sevinçle evine döndüğünde öğrenir tüm gerçekleri... Peki şimdi ne olacaktı Safir ne tepki verecek? Öz ailesine alışabilecek mi? Hadi gelin bu küçük kızımızın hayatına bir göz atalım

Acemice yazıldı yetimhanede büyüyen Liyanın gittiği törende onu gören Albay tarafından evlatlık olarak alınmasını konu alıyor Kelime hatalarım olabilir kusuruma bakmayın lütfen Kitabımda şiddet çok az var onun dışında yok şimdiden beğenip okuduğunuz için teşekkür ederim ❤️

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...

Yeni karakola yeni bir tim gelir ama iki timin komutanları son derece inatçı ve dik kafalıdır ikisi de en yakınını şehit haberiyle sarsılır. Gece yetimhanede büyür çok küçük yaşta hayat onu yere serer. Pars ise babasıyla büyür ama sevgiyi çok az bilir, sevdiği kadın tarafından aldatılır. Gece annesinin onu terk etmesiyle hayata küserken Pars annesinin şehit haberiyle hayata küser. İki inatçı teğmenin hikayesi bu... ( Küfür içerir bi şans verin)

••••• 05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. ••••• Ç(Alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1 15.01.26 Güç #1