Tam arabama ilerlerken durdum bir anda. Kapıyı açmaya çalışan elim havada kaldığında kırgınlığı üzerime geçirmiştim bir hırka gibi. Dik duruşlu Ahu bir köşeye çekilirken geride sadece çıplak bir ben kalmıştım. '' Asla affetmeyeceğim seni.'' dedim değişen sesim gözyaşlarımı ele verirken. '' Lisedeki Ahu'yu hayal kırıklığına uğrattığın için, tüm kalbimle kurduğum hayallerimi yıktığın ve de en önemlisi benden ailemi aldığın için. Bugünü unutma Yavuz Derman. Bu otoparkı unutma. '' Derin bir nefes aldım. Ciğerlerime ulaşmamıştı lakin bana yaşadığımı hissettirmişti. Buradan çıkıp gittiğimde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bu sebeple içimde kalmasını istemediğim sözler vardı. Durmadım. Dilimdeki zehiri Yavuz Derman'a saldım. '' Bugün aramızdaki iki köprüden birini yıkıp attım. Attın. Tek bir bağımız kaldı, Yavuz Derman. Atlas. Ama bugün bana bu yaşatacaklarını bilsem seninle hiç evlenmemeyi dilerdim biliyor musun? En azından umutlarımın katili sen olmazdın. Bir köşede benimle çürür giderlerdi. Böylesine güzel bir çocuğun annesi olduğum için hep gurur duyacağım kendimle. Ama biliyor musun ona hiç hamile kalmamayı dilerdim. Böylece tamamen biterdin benim için. Umarım günün birinde hayatına; göz yaşlarına kıyamayacağın, senden kıymet görecek, kendinden bile sakınacağın bir kadın girer. Sen benim kendime yaptığım en büyük yanlışsın Yavuz Derman Karaca. '' Tek bir kelime etmedi. Sessizlik, gürültüyü öldürüyordu. ''Hoşça kal. ''

Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

Gece araba kullanırken rastgele denk geldiğiniz lüks bir arabayla öylesine yarışsanız ve ertesi gün evinize gelen ceza makbuzuyla yarıştığınız kişinin aslında bir trafik polisi olduğunu öğrenseydiniz ne olurdu? İnci İzler, ceza kağıdını yazan trafik polisinin instagram hesabını bulur ancak başına gelecek felaketlerden habersizdir. 📣 argo içerir!

Yeni yıl artık o kadar da acı vermiyordu.

Kendi geliştirdiği bir uygulama sayesinde insanlara ulaşıp para karşılığında her türlü işi yapan, bu sayede şehir efsanesine dönüşen MK'nın yeni işi ünlü iş insanı Alaz Demiray'ın iş dünyasında yaptığı tüm yolsuzlukları ortaya çıkarmaktır..

Şu an nerede olmak istediğimi sorsalar, en son olmak isteyeceğim yer burası derdim. Böylesine bir cehennem derdim. Şu an öyle bir yerdeydim ki... Benim için bir cehennemden farksızdı. Sıradan bir akşam yemeği gibi görünen ama iç yüzü bir zulümden ibaret olandı. Baş köşede ağabeyim, karşımda Cihangir ve nişanlısı vardı. Kırk yıl düşünsem olmaz dediğim ne varsa bu masadaydı. Kaçındığım gerçekler, unutmak istediğim anlar ve peşimi bırakmayan korkular... Bir musallat gibi yakamdaydı. Bir tehlikeli davranışımda her an her şey olacak durumdaydı. Ağabeyimin ve Cihangir'in varlığı, sanki kıyamet öncesini andırmaktaydı. Şimdi karşılıklı konuşup gülüşüyorlardı. Gerçekten habersiz, anın tadını çıkarıyorlardı. Ağzımdan çıkacak tek bir kelime bu anı bozabilirdi. Her şeyi dönülmez şekilde bozabilirdi. Gözlerim Cihangir'e kaydığında sertçe yutkundum. Kalbimin atışını yok sayıp dışımdan yapamayacağım şeyi iç sesimle yaptım. Cihangir'in gözlerine baka baka gerçeği içimden haykırdım. "Hamileyim Cihangir. Sen ne kadar evlilik yoluna girsen de ben senden hamileyim." Acı gerçek, canımı yakarken hızla gözlerimi kaçırdım. Kalabalığın içinde gerçeğimle bir başıma kaldım. Nişanlı bir adamdan hamile kalmanın ağırlığıyla sınandım. *Haram Sevda hikâyesinden Zenan ve Cihangir karakterinin hikâyesidir. Konu bütünlüğünün sağlanması için Haram Sevda'nın birinci kitabını okumanızı öneririm.* *Çalınması ve kopyalanması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.*

İzmir'e üniversite okumaya giden 2 yakın arkadaş Alper ve Emir kendilerini, kökeni bilinmeyen, beyinsel, son derece tehlikeli ve bulaşıcı olan bir salgının içerisinde bulur. Zombi salgını modern dünyayı kasıp kavururken, devletlerin çökmesi sonucunda, 2 yakın arkadaş kendilerini çok az bildikleri bir şehirde, dış dünyaya adapte olmaya,yaşamaya ve diğer insanlara ulaşmaya çalışacaklardır. "DİRENİŞ" Keyifli okumalar. #zombi 🥇 23/09/2022 #dünyanınsonu 🥇 29/09/2022 #zombisalgını 🥇 29/09/2022 #enfekte 🥇 29/09/2022

"Seni gördüm." diye itiraf ettim. Yüzü şaşkınlığını belli ederken dudakları aralandı. "Neyi gördün anlamadım?" "O kızla seviştiğini." Yutkundu. "İçerde kucağında oturmuyordu sadece." "Eylül.." "Neden o kızı s*kerken gözlerinle de beni beceriyordun?" Sorumla dumura uğramıştı. Vücuduma sardığım ellerimi çözüp ona uzattım. Yakasından tutup kendime çekerken zorlanmamıştım. "Beni mi hayal ediyordun?" diye fısıldadım dudaklarına doğru. "H-hayır." Nefes alışverişi hızlanmıştı. Bacaklarımı aralayıp kendimi ona bastırdım. Kalçamı hareket ettirip sürtünürken kesik kesik nefesler alıyordu. "Eylül ne yapıyorsun?" Cevap vermedim. Ne yaptığımı bilmiyordum. Sadece sürtünüyordum. Kasığım istekle sızlarken bu isteği bastıramamış sürtünmeye başlamıştım. Bu çok iyi hissettiriyordu. Onun sertliğine kendimi sürtmek.. Yakasındaki ellerimi boynuna doladım. Elleri belime ve kalçama kaydı. Beni daha da kendine çekip mermerin ucuna kaydırdı. "Bu çok yanlış." desede kendini bana bastırıyordu. Belimdeki eli bacağıma kaydı. Bacağımdan eteğin altına.. Kadınlığıma değen parmaklarıyla başımı geriye atıp kısık sesle inledim. İç çamaşırımın üzerinden okşuyordu. Parmakları usulca yukarı çıkıp iç çamaşırımın içine kaydı. Eli artık direkt kadınlığıma temas ediyordu. "Sen neden izliyordun o kızı s*kmemi?" diye sordu parmağını klitorisimin üzerine bastırarak. Gözlerine baktım. "O kızın yerinde mi olmayı hayal ediyordun?"

Tamamlandı✔️ *Bir Morg Saklambacı adında ilk kitaptır.* "Ne demek yok?" "yok abi baktım." "bu hafta üçüncü." Çalışmaya başladığım günden beri bu Morg'da kaybolan cesetlerle uğraşıyorum. Ölü bir insan nereye gidebilir ki? "Başımız belaya girecek yine." "Asıl konu bu mu gerçekten?" "Neymiş asıl konu?" "Cesetler nereye kayboluyor?" "Öğrenmek istemiyorum." ******* ["korku kitabıdır. Lütfen bunun bilincinde okuyun. İyi okumalar"] ⚠️Kitabım reklam panosu değildir. Reklamlarınızı uzak tutun lütfen! ⚠️