Siz: simdi benim canım helva cekse Siz: benim icin ölür müsün Siz: yoksa yok mu Baran: Ne anlatıyosun bilader Siz: cevap ver Siz: ölür müsün Siz: yoksa yok mu

En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

Doktor Derin, önemli maçlarından biri sırasında sakatlanan ünlü futbolcu Barkın Vidar Alkan'a ilk müdahaleyi yapmak için sahaya iner. Fakat aralarında geçen uzun süreli bakışma Alkan fanlarının dikkatini çekerek sosyal medyada gündeme oturmalarına neden olur. 📣 Argo içerir!

Okulun inek öğrencisi ve haylaz kızı aynı sıraya oturursa ne mi olur? İşte okulun dakika takıntılısı, program bağımlısı, test kitaplarının ayaklanıp kaçtığı çocuk, Görkem Eraslan! Bir yandan da sınıfın güzel, zeki, çalışkan ama bir o kadar da haylaz ve kaynatma ustası kızımız, Asel Büge Serinkanlı! "Lan şu kalemi az bastır şu testleri çözerken! Kulaklarım kanadı az uyuyacağım içine etme" yan bakışlarla bana bakarken göz devirdim. "Beni ilgilendirmez. Çok rahatsız oluyorsan başka bir yerde uyuyabilirsin" "ispiyoncu ezgi mithat hocaya söylüyor. Sen kalkıp başka yerde ders çalışabilirsin!" Kolundaki dijital saati kontrol ettikten sonra aynı çatık kalın kaşlar ve ciddiyetle teste döndü. "15 dakika sonra" elimi masaya vurup ona döndüm. Yetti ama lan! "Lan mola bitiyor o zamana!" "Dakikayı kaydıramam. Şimdi sus test çözeceğim" ******* #genelkurgu 3 #mizah #kısa hikaye #komik

Gerilim/Mizah konulu bir kitaptır! Vahşi Batı Lisesi tam bir anarşi yuvası! Burası, toplumun dışladığı ya da disiplin cezası alıp başka hiçbir okula kabul edilmeyen öğrencilerin toplandığı bir yer. Okulda hiçbir otorite yok, herkes kendi kurallarını koyuyor. Kaosun ortasında, yeni gelen masum bir öğrenci buraya düşerse hayatta kalmak için ya bir çeteye katılmalı ya da kendi yolunu bulmalı. "Cehennemin ortasında Cennetin çocukları!"

Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Görev için sahte bir evlilik, altı ay sonra biten bir bağ... Ve üç yıl sonra aynı üniformayla bir Karargâh'ta yeniden karşılaşan iki bordo bereli. Biri geçmişten kaçarken, diğeri asla unutamamışken... Görev mi ağır basacak, yoksa kalpler mi? "Bitti sandığım her şey, gözlerine baktığım an yeniden başladı."

Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...