"geçmişteki bir olayı değiştirme şansın olsa değiştirir miydin?" Jungkook ellerini cebine atıp omuzlarını silkti. "Geçmişe dönsen bile müdahale edemezsin." "Peki değiştirebileceğini bilsen?"

~ÇAKILI KADER~ Üç yıl boyunca aynı sınıfta kalan bir zorba... Ve ondan kaçmaya çalışan sessiz, çalışkan bir kız. Sinan Ayaz Yıldırım, okulun en büyük belası. Üç kere sınıfta kalmış, kuralları hiçe sayan, sert ve soğuk tavırlarıyla herkesin korktuğu o çocuk. Aslı Mira Aksoy ise onun tam zıttı; kitap kurdu, sessiz, çalışkan, gözlüklerinin ardına saklanan bir inek kız. İkisi de birbirinden nefret ederken kader, onları aynı sıraya, aynı sınıfa ve aynı hikâyeye çakılı bırakır. Aslı ne kadar kaçarsa, Sinan o kadar yaklaşır. Sinan ne kadar sustukça, Aslı'nın kalbi o kadar çığlık atar. Peki ya nefretle başlayan bu yol bir gün aşka dönüşür mü? Yoksa "çakılı" kalmış kader, onları sonsuza kadar aynı yerde mi hapsedecek? Başlangıç: 1 Eylül 2025 ●HER HAFTA İKİ BÖLÜM

🩸 Bazı insanlar kaçmaz. Saklanır. 🪞 Bazı zihinler kırılmaz. Bölünür. Lavin, geçmişi yanık izleri ve bastırılmış anılarla dolu genç bir kadındır. Peşindeki psikopat katilden kaçarken, zihninin karanlık bir köşesinde yaşayan ikinci kimliği Lilith ile de hayatta kalma savaşı verir. Lilith korkusuzdur. Tehlikelidir. Ve Lavin'in bastırdığı her duygunun vücut bulmuş hâlidir. Üstelik Lavin'in aksine... kadınları sever. Kayıp bir kız, yaşayan heykeller ve gerçeği inkâr eden bir dünya; Lavin'i akıl ile delilik arasındaki ince çizgiye sürükler. Kaçtığı şey yalnızca bir katil değildir. Kendi zihnidir. Camdan bir kafesin içindeysen, kime güveneceğini bilemezsin. 🔪 Psikolojik gerilim 🖤 Karanlık kurgu 🌈 GL / LGBT+ 🧠 Çift kimlik & travma ⚠️ Uyarı: Psikolojik şiddet, karanlık temalar ve LGBT+ içerik barındırır.

İstanbul'da bulunan ve bir türlü yakalanamayan çok gizemli bir çete vardır. Sırf büyümek adına birçok çocuğun hayatını mahveden Ebull Çetesi, ailelerini elinden aldıkları 7 çocuğun birgün birbirleriyle karşılaşacak güçlü bir çete kuracaklarından habersizdir. Kaderleriyle oynadığı çocukların bir araya geldiğini öğrenen çete lideri onları ayırmak için elinden geleni yapar. Fakat bu o kadar da kolay değildir. Çünkü birbirlerinden nefret ederek tanışan gençlerin arasında kuvvetli bir bağ oluşmuştur. Oğuzer ve Feyza çocukluklarından beri arkadaştır. Hırsızlık yaparak geçimlerini sağlayan iki çocuk muhteşem taktıklerle birbirlerinden eşya çalmaya çalışırken tanışmışlardır. Grubun sinsi ve şımarık kızı olan Ilgın, Ebull çetesi yüzünden zengin ailesini kaybettikten sonra yetimhaneye yerleşen bir kızdır. Her ne kadar sevilmese de grubun beyni olarak bilinir. Araz Server; Feyza ve Oğuzerden nefret eden zengin bir çocuktur. Sürekli kendisinin eşyalarını çalan Feyza ve Oğuzerin hırsız olduğunu iddia etse de kimse ona inanmaz. Babası ile kavga ettiğinden, bu gereksizlere bulunduğu okula gelmiştir. Arz'ın babasının malına göz diken Ebull çetesi çok yakında onlar için de harekete geçecektir. Başka bir şehirden teyzesinin yanına gelen Afet Balaç, teyzesinin fakir oluşu nedeniyle o okula gelir. Şehre gelir gelmez tanıştığı ilk kişi onu parası nedeniyle kovalayan grubun lideri olan Bora Açar olur. Serseri grubun lideri olan, Afet'e ilk görüşte aşık olsa da ona sert ve kırıcı davranır.

"Başka bir bedendeyim, niye anlamıyorsun?" dediğimde sesim titriyordu. Gözlerimde biriken yaşlar artık görüşümü bulanıklaştıracak kadar çoğalmıştı. Ona yaklaşmaya çalıştıkça içimde büyüyen korku beni geri çekiyor, parmaklarının arasına kendi ellerimi bırakmak isterken bile zihnim bana bunun imkânsız olduğunu haykırıyordu. Onunla sokakta yan yana yürüyemeyecektim... insanların içinde elini tutup gülümseyemeyecektim... başımı omzuna koyup "ben buradayım" diyemeyecektim. Bir adım attı bana doğru. O küçücük adım bile kalbimin ritmini bozmuştu. Aramızda kalan o ince mesafe tamamen kaybolurken sırtım istemsizce gerilmişti. Şimdi nefesi yüzüme değecek kadar yakındı. Mavi gözleri gözlerime kilitlenmişti; o bakışların içinde öfke vardı, korku vardı, çaresizlik vardı ama hepsinden daha yoğun olan şey sevgiydi. "Hangi bedende olursan ol, senden uzak duracak değilim, Deniz." Kelimeleri ağır ağır dudaklarından dökülürken gözlerini bir saniye bile gözlerimden ayırmıyordu. Sanki beni ikna etmek için değil de, içimdeki bütün korkularla kavga etmek için konuşuyordu. Parmakları hafifçe yüzüme yaklaşmış ama bana dokunmaya cesaret edememişti. "Durmalısın..." dedim. O kelimeyi söylemek canımı acıtıyordu. Dudaklarım titredi. Sesim o kadar kısılmıştı ki kendi söylediğimi kendim bile zor duyuyordum. Ama gerçek buydu. Ben başkasının bedenine hapsolmuştum.... ***