' අහිංස අහලා තියෙනවා ද ආදරේ සුවඳ ගැන? ' " ඒ මොකක්ද පොඩි හාමු? " ' අරලිය මල්! ' " අරලිය මල්? ඒක කොහොමද ආදරේ සුවඳ වෙන්නේ හාමු? " ' අරලිය මලේ තේරුම " ආදරේ සහ නව ආරම්භයන්. " ඉතින් මං විශ්වාස කරනවා මං ආදරේ කරන්න තෝර ගත්ත කෙනා නිසා මගේ ජීවිතේට අලුත් පටන් ගැන්මක් තියෙයි කියලා! ' " හ්ම්.. " Start:- 2025.04.30 End :- 2025.05.15 Author •~• < Mandodaree >

" කවුද ඔය තරමටම ඍතු අයියාව අතරමං කරලා තියෙන්නේ...?? " දුරුතු එහෙම ඇහුවේ තවත් පාරක් අතේ තිබුණ වතුර බෝතලෙන් වතුර ටිකක් අරගෙන මූණ හෝද ගන්න ගමන්මයි..... දුරුතුගේ දිග ඇස් පිහාටු දිගේ දැනටමත් වතුර බිංදු එක දෙක හරි අහංකාර විදිහට රටා මවන්න; සෙල්ලම් කරන්න අරන් තියෙද්දි ඒ දිග ඇස් පිහාටු අස්සේ හැංගුන කළු බෝල ඇස් දෙක දිහා එක එල්ලෙම අභිමාන්‍ය බලා ගෙන හිටියා..... ' අහිංසක තනි කළු පාට ඇස් දෙකක අයිතිකාරයෙක්...!! ' එච්චරක් විතරක්ම කියපු අභිමාන්‍ය පිට දීලා එක කකුලක් මේ තාක් වෙලාම හේත්තු කරගෙන හිටිය නුග ගහෙන් ඈත් වෙලා අත් දෙකත් සාක්කු දෙකට දාගෙන දුරුතුව ඉස්සර කර ගෙන ඇවිදගෙන යන්න ගත්තා..... අභිමාන්‍ය කියපු දේ හරිහැටි තේරුම මොකක්ද කියලා හිත හිතාම දුරුතුත් ඒ පස්සෙන් උරහිසේ දාගෙන හිටිය පොඩි තුවායකින් මූණේ තැනින් තැන තියෙන වතුරත් පිහ දදාම යන්න පටන් ගත්තා..... ඒත්.....

උඹ මට දුන්න මේ රතු මල් පොකුරම අද මටත් උඹට දෙන්න වෙලා අයියේ...!! ඇයි බං උඹ මට මෙහෙම කළේ...?? මීට වඩා හොඳ නැද්ද බං උඹ ඔය ගිය තැනකටම මාවත් ඇදගෙන ගියා නම්...!! රතු පොපි මල්වල තේරුම බලාපොරොත්තුව ලු...!! උඹ මට කිව්වේ එහෙම...!! උඹ කිව්වෙත් උඹට තියෙන එකම බලාපොරොත්තුව මං කියලා...!! එහෙම කියපු උඹට එකම එක පාරක් බැරි උනාද අයියේ මේ මල මැරිච්ච මනුස්සයොන්ටත් ලැබෙන ජාතියේ මලක් කියලා එකම එක පාරක් මට කියන්න...!!රතු පොපි මල බලාපොරොත්තුවේ සංකේතේ කියපු උඹටම ඇයි අයියේ මේ මල සිහි කිරීමේ මලක් කියලා එකම එක පාරක්වත් මට කියන්න බැරි උනේ...?? ඇයි බං...?? ඇයි...?? _ කේශව සුවයුරු සිංහනාථ _

ඇහිපිල්ලමකට පුලුවන්ද ආත්මයකට හෙවනැල්ලක් වෙන්න... එක් පුංචි අහඹු හමුවීමකට පුලුවන්ද සංසාරෙකට පාර පෙන්නන්න... Author:- මන්දෝදරී📖🖋

ජීවිත කාලෙන් වැඩිම හරියක් වේදනා වලින් විතරක්ම හෙම්බත් වෙච්ච මිනිස්සුන්ට මුන ගැහෙන්න ඕනේ එකම එක වචනෙකින් හරි තව කෙනෙක්ව නිවන්න පුළුවන් මනුස්සයෙක්ව! I felt it ...

කියන්න දෙයක් නෑ කියවලම බලන්න...!! Author:- මන්දෝදරී

අන්තිමට මොණර පිහාටුවක් කරපු හරියක්!! Author:- මන්දෝදරී