Kahverengi gözleri bana meydan okurcasına bakarken kolu belimi sardı. "Hadi ama abicim, kardeşinle sevişemezsin." derin bakışları gözlerimden dudaklarıma indi. "Sana hep söyledim. Sen benim hiçbir zaman kardeşim değildin." nefesi dudaklarıma çarparken gözlerime baktı tekrardan. "Alacalı gözlerin yakından daha güzel..." - A Mattheo Thomas Riddle Ficition.

Lestrange&Riddle

Hayatının her anında şanssızlık peşini bırakmayan Sofia, normal bir günde yaptığı kurabiyeleri sırasına koyar ve sınıftan çıkar. Geri geldiğinde tüm kurabiyeleri masada duran Slytherin'li çocuk tarafından yenmiştir. Bu şanssızlık belki de ona en büyük şansı getirmiştir? ˚₊‧꒰ა ₊‧♱₊໒꒱ ‧₊˚ #1harrypotter

şimdi: arkadaşlar kitabı baya uzun zaman önce yazdım cringe gelebilir, yargilamiyorum, çok okunduğu için kaldirmayacagim.

Bir kız Bin sır O kız sırlarını döktüğünde Geçmiş Bugün Gelecek Değişecekti. Belki de çoktan değişmeye başlamıştır, ne dersiniz?

𝘎𝘶̈𝘯𝘦𝘴̧, 𝘨𝘰̈𝘭𝘨𝘦𝘺𝘪 𝘺𝘰𝘬 𝘦𝘵𝘮𝘦𝘬 𝘪𝘤̧𝘪𝘯 𝘥𝘦𝘨̆𝘪𝘭; 𝘰𝘯𝘶𝘯 𝘯𝘦 𝘬𝘢𝘥𝘢𝘳 𝘥𝘦𝘳𝘪𝘯 𝘰𝘭𝘥𝘶𝘨̆𝘶𝘯𝘶 𝘨𝘰̈𝘴𝘵𝘦𝘳𝘮𝘦𝘬 𝘪𝘤̧𝘪𝘯 𝘥𝘰𝘨̆𝘢𝘳.

Geçmişindeki travmaları gizlemeye çalışan Lydia, babasının isteği üzerine kaydını Hogwarts'a aldırır. Hayatı boyunca babasının baskısı yüzünden hiçbir arkadaşı olmayan Lydia bunun hep böyle devam edeceğini, hep sıradan bir hayatı olacağını sanar.Ta ki onunla tanışana kadar...

Tom koluna sarılı olan yılana baktı. Eliyle yılanın başını okşadı ve olabilecek en sevgi dolu gülümsemesini ona sundu. Bu hayatta ondan daha fazla güveneceği kimse yoktu. Isaac bile bu konuda ondan sonra geliyordu. Kendisine sırnaşan yılana bakıp tekrar gülümsedi. Eğilip yılanın başına bir öpücük kondurdu.Mırıldandı. "Evelyn senden başka kimsem yok. Seni kurtaracağım ve sen de beni asla terk etmeyeceksin."

TOM RIDDLE' da sevebilir miydi? Sahi vücudunun içinde atan bir kalbi var mıydı? Yoksa o kalpsiz miydi?