Bu kitap 1985 yılında geçen naif bir aşkı anlatıyor.🍀 Bir heves uğruna ailemi kaybettiğimde kendi evimde kül kedisine dönüşeceğimi bilmiyordum. Dahası yengelerimin baskılarına, kendimi hapse attırmak isteyecek kadar tahammül edememiştim. Her şey ben parmaklıklar ardındayken değişti. Kader çarkımın yeniden döndüğü yer, kara kaşlı, kara gözlü ve bıyıklı bir memurdan sonrası oldu.

Yalnızlığına yalnızlara dost olarak veda eden bir kızın hikayesi.... Gazze /İstanbul 📍 Sümeyra, sessizliğe gömülmüş bir gecede yıldızlara baktı. İçinde bir boşluk vardı. Ne mesleği doldurabiliyordu o boşluğu, ne de şehirlerin kalabalığı. Oysa çocukken bir dua etmişti; "Allah'ım, beni gerçekten anlayacak birini çıkar karşıma." Unutmuştu o duayı, ama Rabbi unutmamıştı. Mahir o sırada bambaşka bir toprakta, savaşın tam ortasında, karanlık bir gecede sırtını bir taşa yaslamıştı. Bir mektubu vardı cebinde, hiçbir zaman gönderemediği. "Beni anlayacak biri var mıdır bu dünyada?" diye yazmıştı bir zaman. Gözlerini kapattı. Yorgundu. Hem ruhu hem bedeni. Ama içinde bir his, "sabret" diyordu, "sabret, sana da bir rahmet var." Ve sonra bir gün... Bir isim duydu Mahir. Bir kadın, gönüllü olarak gelmişti. Bir doktor. Ama gözlerinde öyle bir hüzün vardı ki Mahir hemen tanıdı onu. Çünkü aynı hüznü yıllardır kendi gözlerinde taşıyordu. Sümeyra, Mahir'le ilk karşılaştığında tuhaf bir tanıdıklık hissetti. Sanki yıllardır bir yerde eksik olan bir parça yerli yerine oturmuştu. Hiç konuşmasalar bile aynı şeyleri yaşadıklarını biliyordu. Ve İçinden şu cümle döküldü: "Bunca uzaklığa rağmen, sen benim kalbimin en yakınıymışsın"

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

"Bir ihtirasın ateşiyle yanıyordum, kocaman bir dalga olup beni söndüren Haris'e dek." İçime sağanak gibi yağmıştı aşkı. Hiç istememiştim onu da kendimle yakmayı ancak bakışları niyetimi tartarcasına ele geçirmişti beni. Engelleyememiştim gönül kuşumun dağınık saçlarına konmasını. Ben bir adamı çok sevdim. Bir taşı bulanık sularıma atarcasına zihnimde dalgalandı adı. O ise bende sönemeye göze alandı. Haris&Ecmel "Bir şey nasip değilse daha güzeli onun sebebi olur." 🌊🔥 Bu isimle yayınlanan ilk ve tek kitaptır. Tüm haklar şahsıma aittir. Her hafta bölüm gelir.

Aslında ismimi seviyorum. Asr-ı Saadet'te yaşamış her biri çok değerli iki hanım sahabenin ismi. Ama gel gelelim çevremdeki kimse olaya bu açıdan bakmıyor. Artık ben onları ne kadar bezdirmişsem bana sürekli "La havle..." ile başlayan, benden kaçıp Allah'a sığındıklarını ayan beyan ortaya serdikleri bir zikirle sesleniyorlar. Çaktırmamaya çalışıyorum ama biraz üzülüyorum sanırım. İsmim ne mi? Havle ben, Havle Duman...

0537*******: Biliyor musun, gökyüzü herkese mavi değil. ٠ Kitap son bölümün hâtırına Wattpad'den kaldırılmamıştır. ٠ 05.02.2021 - 25.02.2021

Çocuk yaşta, birbirinden farklı hikayeleri olan bir çeteyle yolu kesişen Hamza ve onların içerisinde geçirdiği arayış dolu yıllar... Dünyasına giren yeni hayatlarla takip edeceği bir ışık buldu. Öte yandan Hukuk okuyan Gül Seda ailesinin içinde bulunduğu durumu çözmeye çalışırken pek çok sırrın perdesi aralanıyor. Hamza ve ekibini ne gibi sıkıntılar bekliyor? Gül Seda çıktığı bu yolda nelerle karşılaşacak? Kayıp aile, kardeş ve duygular sahiplerine kavuşacak mı? Ne bir dakika öncemize gücümüz yeter ne bir dakika sonramıza. Vakitsiz gelen insanlar ansızın ortaya çıkan duygular. Sonsuz ihtimaller çerçevesinde toplanmış gerçekler... Eski dönemlerde yetim çocuklarına Yalgız derlermiş, yalnızlığı simgeleyen anlamında. Yıldız sözcüğüyle birleşmiş yalnızlık göklerde gece vakti gözlerimizi kamaştıran yıldızlar, kalabalıklar içinde tek başınadır fark ettiyseniz. Hepimiz birer Yalgız mıyız yoksa? Bu hikayenin konu, karakter ve içeriği tamamen bana aittir. Çalınma vb. herhangi bir durumda gerekli işlemler yapılacaktır.

[Bazen doğru insanı yanlış seversin.] Hüzünlü bir güzellikti adam. Acıyla karılmış; azapla yoğrulmuştu... Ama öyle güzeldi ki, genç kadın biraz daha yaklaştı yatağa. Gözleri kapalı olduğundan göremediği şiir işli bakışlarının bergüzarına sarılıp kahverengi saçlarının alnına dokunuşunu, kaşlarının gözlerini saran kavsini seyretmeye durdu. Rüyası olmak istedi adamın, onu böyle huzura erdiren olmak istedi. Sonra dokunmak istedi yüzünün latif çizgilerine, hayal olmadığını bilmek istedi. Lakin ona avuçlarını süt bardağına bastırmaktan ötesi düşmezdi. Öylece adamı içine yazana kadar seyretti, sonra da yüreği yaralı arkasını dönüp gitti.

~TAMAMLANDI~ Uzlet dedi adam kadına .Çünkü kadın görünürde kalabalığın bir parçasından ibaretti . Ama ruhu ve içinde ki kara bulutları büyütüp doğuran duygular ile insanlardan uzak ve yalnızdı. Ta ki adam kadının gözlerinde ki hüznü ve içinde yanan harlı ateşin gülüşlerinden sızan dumanını farkedene dek. Kader kalu beladan birbirine ilmek ilmek örmüştü ağlarını iki yaralı yüreğin.Kalpleri daha birbirlerini gördüğü ilk an anlamış ve sevda korları düşmüştü yüreklerine. Onlardan habersiz birbirlerini her görüşlerinde daha da harlanıp koca bir aleve dönüşmüş , ikisini de o aleve ömür boyu hapsetmişti. Bedenlerinin ve ruhlarının gebe kaldığı acı kıvranışlar en sonunda huzur'a kavuşabilecek miydi ? 🍃 Gökyüzüne aşık bir kadın ile sevdiği kadının gök yüzünde bir kuş olmaya çalışan meftun bir adamın hikâyesi. 🍃 Uzlet; Bir kenara çekilme, alâkayı kesme, beden ve düşünce itibariyle ayrı olma veyahut kalabalıkların içinde yalnız olma. İlk Yayımlanma Tarihi: 27.08.2019 Final Tarihi: 13.03.2023 Kapak Tasarımı @bsudeee 'ye aittir.❤

"Bir bakışla film başlasa, ben jenerikte gözlüğümü düzeltirim." Neval, 19 yaşında, yeşil gözlü, gözlüklü, tesettürlü ve tam bir "olay çıkmasa da olur" insanı. hayatı ev-mutfak-markete üçgeninde geçiyor. Kuzenleriyle her konudan konuşup hiçbir şeye çözüm bulamayan, ablasıyla sessiz bakışlarla anlaşan bir kız o. Hayatına heyecan mı? Yani... pek yoktu. Ta ki o garip, kamerayla gezen çocuk gelene kadar. "Atlas." Kamerayla geldi, kalbe çarpıp gitti. Ama burası bir aşk romanından fazlası. Çünkü burada çay bardakları da konuşur, anneler bakışlarıyla roman yazar, ve kız kardeşler gece 2'de dünya sorunlarını çözüp sabaha uyanamaz. Biraz kahkaha, biraz iç dökme, bolca "ben de böyleyim" dedirten bir hikâyeyle karşındayız. Neval'in gözlüğünden bakmaya hazır mısın?