Uraz 16 yıl sonra karıştırıldığını öğrenir. Öz ailesi ile yaşadığı anıları birlikte okuyalım mi? bu kitap " ay ışığı " kitabı ile aynı evrende geçmektedir. Bxb içerir Baş rol değil yan karakter bl.

Bir insan, kuyudayken nasıl okyanusa atılır, hiç düşündün mü? Kalp dediğin, en olunmadık kişiye tutulur; bazen seni en çok zorlayacak kişiye. Bir kadın için hayat, her zaman kolay değil; bazı anlarda öyle ağırlaşır ki nefes almak bile bir yük olur. İsteyen inanır, isteyen inanmaz. Hayat bazıları için pamuktan bir battaniye, bazıları için alevden bir örtü. Yağmur yağarken yanmazsın belki, ama yanına çoktan çoktan ateş düşmüştür. Artık o yangını ne dünya söndürebilir, ne başkası. Ve işte burası Mardin... Taş sokaklar, dar geçitler, tarihin ağır nefesi. Daha önce hiç görmemiş biri olarak, ben bu sokaklara esir oldum. bir ölüm bin bedelmis işte bu sözü yaşayınca anladım. O an, sözlerin sadece kelimeler olmadığını anladım; yaşayınca her biri gerçek, her biri yakıcı... İçimde hem korku hem öfke vardı; çünkü burada geçmiş, bugün ve gelecek birbirine karışıyordu. Ve ben, o geçmişin gölgesinde, kendi kaderimin zincirlerini hissettim. Küfür,Argo vb durumlar vardır.

Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.

Efe- Ne yapıyorsun yine portakal Elçin- Sana kaç kere dedim bana portakal deme diye! Rahat bıraksana beni kardeşim Delimisin? Efe- Sana deliyim portakal

Gözlerini saklamak için lens kullanan kadın ve gözlerini yıllarca hayal eden adam. Çocukluğundan beri bir çok travmayla büyüyen Üstegmen Asel Keskin ve lisede gördüğü kızın yıllarca gözlerini unutamayan Yüzbaşı Boz Ateşoğlu bir gün hiç ummadıkları bir şekilde karşılaşırlar. İnsanlara karşı duvarları olan Aselin ön yargılarını Boz yıkabilecekmi? Anlatılmayan ve söylenmeye her şey insanın ruhunda bir iz bırakmaya mahkumdur. Kendini bu mahkumiyyete teslim etmekse insanın en büyük yanlışıdır. Asel bu yanlışı düzelte bilecekmi? Aşk, vatan, aile kurgusudur. (NOT):HİKAYEDE GEÇEN KURUM,KURULUŞ VE KİŞİLERİN GERÇEK HAYATLA ALAKASI YOKTUR.HEPSİ HAYAL ÜRÜNÜDÜR.

Nilüfer, kaybettiği en yakın arkadaşının eski hesabına yazmaya başlar. Onunla konuşuyormuş gibi içini döker, geçmişiyle yüzleşir çünkü kimsenin okumadığını sanıyordur. Ama o mesajlar sandığı kadar yalnız değildir. Hiç tanımadığı biri, onun en savunmasız hâline tanık olur. Ve o andan sonra, Nilüfer için hiçbir şey eskisi gibi kalmaz. @sinemsellwt-ig

Ölmeden önce yapılacaklar listesinde bir madde daha eksiltmek isteyen Ezgi, ara tatil iznini ilk defa yurtdışına çıkarak geçirmeye karar verir. Hiç hesapta olmayan şeyler yaşanırken bulunduğu özel uçağın arızalanmasıyla kendini bir anda paraşütle atlarken bulur. Gözlerini açtığında yabancı bir ülkededir ve yanında ne telefonu ne de kimliği vardır. Kaderin ona çizdiği bu yolda; belki de asla yapamam dediği şeyleri yapacak, hiç olmadığı kadar çaresiz ve yalnız hissedecek ve aynı zamanda kalbinde çiçekler açtırtacaktı. Belki bize başka bir dünyanın kapılarını aralayacaktı. Baharat kokan bir dünyanın... Dilini, yemeklerini, geleneklerini dahi bilmediği bu ülkede daha başına ne gelebilirdi ki? Kim bilir? *Kapak resmi Pinterest Somkidlekkc hesabından alınmıştır.

İstediğin kadar kapalı kutu olabilirsin ancak Resra Koleji'nde hiçbir sır sonsuza dek gömülü kalmaz. Resra Koleji'nin o meşhur, her şeyi bilen ve beş yıldır kimsenin kimliğini çözemediği itiraf sayfası, bu kez hedefine hiç beklenmedik birisini almıştı. 4 yıl boyunca görünmez olmayı başaran Seren Alora için artık saklanacak bir yer kalmadı. Sessizdi, sakindi ve en önemlisi hedef tahtasında değildi. Göz önünde değildi. O son seneye, son sayfaya kadar. Okulun beş yıldır hüküm süren itiraf sayfasında kendi adını görene kadar. Hakkında atılan o çirkin iftira, sadece bir başlangıçtı. Eski dostlar düşmana, fısıltılar çığlığa dönüştü. Bazen fısıltılar, çığlıklardan daha tehlikelidir. Peki, Son Perdenin Soytarısı olmak, sevilmekten daha mı kolay?

Gün yüzündeki ışığını bulamayanlara...

Herkesin birbirini tanıdığı, düğünlerin de cenazelerin de aynı anda bütün evlere dağıldığı, gündüz vakti kapıların üstünden anahtarların alınmadığı ve o bahçeli evlerin kapılarının asla kilitlenmediği bir mahalle. Birbirine bağlı kız çocuklarının kendilerinden büyük sevdaları, birbirlerine yaslanıp dünyalara kafa tutmaları, direne direne bütün zorluklardan daha güçlü çıkmaları var bu hikayede. Bir de o imkansız aşkların tatlı tatlı heyecanları. Bir de acıları. O çok güzel acıları. E tabi benimle buluştuysanız sesi asla düşmeyen şarkıları. Eğlenesim var benim. Becerebilirsem bu defa öyle kaosa falan bulaşmayan, sıcacık bir topluluk sığdıracağım buraya. Birlikte eğlenelim istiyorum. Faysal'ın dünyasının en güzel kızını tanıyalım istiyorum. Ahu İlay'ı. Arkadaşlarını sonra. Nasıl direndiklerini okuyalım nasıl güçlendiklerini görelim istiyorum. Başlayalım mı? 🤍