Lloyd miał trudne dzieciństwo. W szkole gnębili go za to, że jego ojciec jest największym złolem w ninjago, a on nawet nie umie zabić muchy. 10 latek postanowił uciec ze szkoły. Spakował najpotrzebniejsze rzeczy i wyszedł przez okno. Blondyn jednakże nie zdawał sobie sprawy, że nie ma się gdzie podziać. Postanowił jednak zamieszkać w opuszczonym budynku, który później dzięki swoim umiejętnościom pięknie ozdobił. Lloyd zaczął normalne, życie 10 latka, ale czy napewno będzie normalne?

O tym jak wytrwać w wierze, w tym świecie. ( w trakcie KOREKTY) PS: przepraszam, jeśli komuś totalna szczerość przeszkadza to radzę nawet zaglądać. Nie lubię debaty i kłótni.

Cóż mam poradzić na to, że myśli me jak cyrk są?

Straszne historie, opowieści z dreszczykiem [pisane przeze mnie] "Duchy zawsze w końcu doganiały swą ofiarę i nie da się zamknąć przed nimi drzwi, bo potrafią przez nie przejść." Pamiętaj - cokolwiek by się nie działo, nie zamykaj oczu. Tę piękną okładkę stworzyła Enelley. Jeszcze raz dzięki i zapraszam wszystkich do niej :)

Wiersz.

Zbiór trzynastu krótkich, raczej niepowiązanych ze sobą tekstów, które nie zaliczają się ani do drabble, ani do prawomocnych oneshotów. Duża dawka ironii, symbolizmu i dziwactwa. Satyry. Interpretacja dowolna. Mimo wszystko nie brałabym tego za bardzo serio. Raczej z przymrużeniem oka. [ "Memento mori!" ] (2018)

(zakończone) „Życie zielonego ninja nie zawsze jest kolorowe" - do tego zdania przekonał się sam Lloyd, potomek Pierwszego Mistrza Spinjitzu i jedyny syn Garmadona. Po pokonaniu Garmadona, Lloyd zamknął się w sobie. Przyjaciele próbują mu pomóc, ale jak mają to zrobić, gdy on nie lubi gadać o swoich uczuciach? chyba go nie zmuszą, nie?

ZBIÓR BIAŁYCH WIERSZY! „Nie musisz mnie rozumieć. Wystarczy, że nie będziesz mnie uciszać." Jeśli tu jesteś, to znaczy, że coś w Tobie drży. Te wersy są dla tych, którzy czują za mocno. Dla tych, co nie potrafią przestać myśleć, nawet o trzeciej w nocy. Białe wiersze, które nie znają litości. O słowach, które kaleczą. O ciszy, która krzyczy. O ludziach, którzy przyszli zbyt późno. Nie oczekuj litości. Tylko prawdy „Czasem piszę, żeby nie przestać istnieć." Zostań jeśli nie boisz się prawdy o sobie. <3