Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

"Sevgiden yoksun kalan biri, sevginin değerli bir nimet olduğunu bilirdi ama tadını hiç bilmezdi." Caner Özdemir, bugüne dek hayatın sunduklarıyla yetinmişti ama artık suskun kalamayan bir dileği var: Ahu'nun kalbine dokunmak. Sevgi şifa kaynağıydı, sevgisizlik ise en güçlü zehir. Saklanan gerçekler, Caner'in hayatını yıllarca sevgisiz kalarak altüst etmiştir. Şimdi bir umudu vardır, arkadaşlarının yardımıyla bu çıkmazdan kurtulabilecek midir? Yoksa en büyük engel yardım ettiğini düşündükleri midir? Yanlış adımlar, eksik anlatılmış hikayeler, gizli yapılan ittifaklar ve beklenmedik yüzleşmeler... Hayal edilen bir aşkın, geçmişin karanlık sırlarıyla savaştığı; kalbin değil, geçmişin aydınlatılmasıyla vuslata erebilecek bir aşk hikayesi. #Yüzleşme 1.