🤎 මන්ද්‍රව් ධිහාර් මඩුවන්වෙල 🤍 ස්වර ආකාශ ද සිල්වා ~~ අනන්තයකට වැයෙනා මන්ද්‍ර ස්වර දැහැනට සමවදින්නට අවසර....

"මට උබට වගේ ආදරේ පෙන්නන්න තේරෙන්නෙ නෑ අභිමාන..." "පෙන්නුවෙ නැතුවට කමක් නෑ මට ඒක දැනෙනව සෙහාශ්... මට තමුසෙගෙ ආදරෙ ඕනෙ විඳින්න මිසක් බල බල ඉන්න නෙවෙයි....!"

"මුළු විශ්වයේම තියෙන රළු හඬවල් ඔයාගේ හදගැස්ම මැද නිහඬ වෙනවා මහත්තයා... මම හොයන එකම අහසත්, මම නතර වන එකම පොළොවත් ඔයාගේ ඔය ආදරය විතරමයි මහත්තයො..." අශිර්ව ඉදුවර ජයකොඩි "මගේ මේ හෙවණැල්ල යට ලස්සනට, හෙමින් හෙමින් ඔයා පිපෙන හැටි දකිද්දී මගේ පපුවට දැනෙන්නේ මහා ආඩම්බරයක් ඉඳු... සින්නක්කරේටම ඔයා දැන් විසුන් මිනුර ගඟසරගේ නමට ලියවිලා ඉවරයි." විසුන් මිනුර ගඟසර

ආදේශක වුවමනා නැත...මට නුඹම පමණි.. Start: 12 September, 2025 End: Ongoing

සීත මැදියමේ හමා ආ පිච්ච සුවඳ තැවරුනු උණුහුම් ගීයක ආදරය විඳගන්න.. සැ.යු. මෙහි එන නම් ගම් සහ ස්ථාන සියල්ල මනඃකල්පිත බව කරුණාවෙන් සළකන්න. තවද යතාර්ථයේ පවතින ස්ථාන හා තොරතුරු වුවද කෘතියේ සහ පාඨකයාගේ රසඥතාවය සඳහා යම් යම් ආකාරයන්ගෙන් වෙනස් කිරීම් වලට ලක් කර ඇති බවත් කිසිඳු පුද්ගලයෙකු හෝ ආයතනයක් අරඹයා ලියන ලද්දක් නොවන බවත් කරුණාවෙන් සළකන්න. මෙය හුදෙක් ඔබේ රසවින්දනය උදෙසා කතුවරයා විසින් ඉදිරිපත් කරන ප්රබන්ධයක් පමණි. Started date : 20.05.2025

"රිටිගල දියසේනට සෝනුව හිමිකරගන්න බැරි වුණේ එයා ඒ වෙද්දිත් ගොඨයිම්භරගේ බිරිඳ වෙලා හිටපු නිසා.. මට ඔයාව මගේ ජිවිතෙ කරගන්න බැරි ඔයා කොල්ලේක් නිසා.." - අර්ජුන් අමේශ්ක නිතින් මයුරවංශ - "රිටිගල දියසේනට සෝනුව එයාගේ කරගන්න ඕනේ නිසාම එයා ගොඨයිම්භර එක්ක සටන් කරා..ඒත් එයා මැරැම් කෑවා.. ඔයාට මාව ඔයාගේ කරගන්න ඕනේනම් ඔයාට මේ සමාජයත් එක්ක සටන් කරන්න වෙනවා..මමත් ඔයාට ඒ සටනේදී උදව් කරන්නම්..මොකද මමත් මගේ ජිවිතෙ කරගන්න කැමති කොල්ලේක් මේ ලෝකෙ..මේ දැන් මගේ ඉස්සරහ ඉන්නවා.. - අරැශ අග්රජ නිශාක්‍ය සූර්යවංශ - පටන්ගැන්ම - 2025.01.17 ❤️ අවසානය - කිසිදා අවසන් නොවන ආදර කතාවක්..❤️

"උබ මේ දේවා ලගට ආවේ උබට ඕන වෙලාවට උනාට උබට මෙතනින් යන්න පුලුවන් වෙන්නේ මට ඕන වෙලාවට.." "අනුන්ගෙන් හොරා කාලා ලොකුකම් දාන මහ ලොකු දේවා...මං උබට බය නෑ යකෝ.." . . . . "චහ්...බය වෙන්නත් එපා..මං ආසත් උඹ ඔහොම එකට එක කියවන් එද්දි...දන්නව දෙයක්..මට එතකොට හිතෙන්නම උබේ මේ රෝස පාට තොල් දෙක ලේ එනකම් හපලා දාන්න...."

"අභිලාශ්......." "........" "අභී....." "ඇයි....?" මේ හු#තාගෙ ගෑස් බලපන්කො.....යකෝ නිකම් මම මුගේ කකුල කැඩුවා වගේ..... "මම උවව මගට එක්කන් යන්නම්...ඔහොම උබට තනියම යන්න බෑනෙ...." තරහ මරහ පැත්තකින් තියලා මම සීරියස් ඒක කිව්වෙ.....මූ ඔලුව උස්සලා මගේ දිහා බැලුවා... "මං ගැන මට බලාගන්න පුළුවන්....." "උබ ගැන උබට බලාගන්න පුළුවන් උනාට මේ වෙලාවෙ උබ ගැන බලාගන්න බෑනෙ....ඕනෙනම් දැන් කන්නාඩියක් ලග වාඩිවෙලා බල බල ඉන්න ඇහැකි.....පන්ඩිතයා නොවී යමන්......"

" තමුසේ මම කවුරු කියලද හිතාගෙන ඉන්නෙ පුංචි එකෝ..." මගේ ඉස්සරහ හිටගෙන හිටිය හයේ හතරේ ඩෑල් එක මගේ මූණට කඩා පැන්නා. පුපුරන්න ළං වෙච්ච බෝම්බයක් වගේ... නෑ... එකා රත් වෙච්ච තාච්චියක් වගේ. අබ ටිකක් දැම්මොත් එවෙලෙම පුපුරලා යනවා... ඒ උනාට මම සැලෙනවද... නෑ... " මේ... මේ... ඇමතිතුමා... ඔහේ ක්‍රීඩා ඇමති නෙවෙයි කාන්තා යටිතල පහසුකම් ඇමති වුණත් මට වැඩක් නෑ. දේවාලෙට ආවා නම් ආව පිලිවෙලට ඇතුලට යන්න..." "තමුසෙට මම..." මේකා ආයෙමත් මගේ ඇඟට කඩා පැන්නා. "ඇයි මොනවා කරන්නද... ඇමති කියලා බලන්නෙ නෑ.. ගහනවා මම තොට පොල්..." නුඹ නිසාවෙන් 🌼