Sert bir kabuğun altında saklanan bir merhamet ve o kabuğa çarpa çarpa iyileşen narin bir ruh.

25 yıllık hayatımda öğrendiğim en önemli şey güvenmemelidir. Hayatın bana öğretiyi en büyük ders bu olmuşdu. Kafama vura-vura öğretmişti bunu bana. Bende pekala öğrenmiştim. Ama onun gözlerine baktığım zaman içine dolan güven duygusuyla nasıl baş edeceğimi hiç öğretmemişti. Hayatın bana attığı en büyük kazıkta bu olmuşdu

"Bazı savaşlar mahkeme salonlarında değil, karanlıkta verilir." "Özür dilerim, daha önce gelmediğim için o acılara katlandığın için özür dilerim." Sesindeki mahcubiyet, kollarının sıkılığında hissediliyordu. Sanki beni değil de, geçmişi tutuyordu. Bu sarılış, kalbimdeki yaraları tamamen kapatmasa da, kanamalarını durduracakmış gibi bir his bıraktı. Dudaklarımı birbirine bastırdım. "Senin bir suçun yoktu ki," diyerek fısıldadım. Sesim, kendi kulaklarımda bile yabancı geliyordu. Saçıma ard arda öpücük koyarak beni kendinden ayırdı. Yüzünü yüzüme eğerek ıslak gözlerime öpücük kondurdu. "Hepsinin hesabını ödeyecekler, " sesi tehditkar ve soğuk çıkmıştı. Bu bir teselli değildi; bir vaatti. Ve bu vaat, benim için değil, bana dokunan herkes içindi. Alnımı alnına yasladı. Nefeslerimiz birbirine karıştı."Bir daha kimse sana bunu yaşatamayacak," dedi alçak bir sesle. "Buna izin vermem." O geceden sonra dediklerini yapmıştı. Efnan'ın başına gelenlerin hesabını sormak için karanlık dünyasında adaletini kendi yöntemleriyle dağıttı.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

"Gözlerini kapat... 480 yıl öncesine git. Şimdi aç ve gerçeği gör." Modern çağın temposuna alışkın olan Selin, kuzeninin Boğaz kıyısındaki ihtişamlı düğününde beklenmedik bir olayla hayatının akışını tamamen değiştirir. Karanlık sulara düşerek kendini 16. yüzyılın ihtişamlı fakat bir o kadar da tehlikeli dünyasında bulur. Yabancısı olduğu bu dönemde, insanların entrikaları, geleneksel yaşamın ağırlığı ve bir Osmanlı süvarisine karşı hissettiği derin aşk arasında sıkışıp kalır. Selin, ait olmadığı bir zamanda hayatta kalmaya ve sırlarla dolu geçmişin ipuçlarını çözmeye çalışırken, hem özgürlüğü hem de kalbinin peşinden gitmek zorunda kalacaktır. Bir kadının modern yaşamdan geleneksel Osmanlı dünyasına yaptığı bu büyüleyici yolculukta, aşk, bağlılık ve kaderin sınırlarını keşfedeceksiniz. Ancak Selin'in karşılaştığı sır, yalnızca onun değil, tarihte kendi geleceğini de değiştirecek güce sahip. ▪︎Kitap ismi hiç bir kitapta yoktur aynı zamanda kitabın konusu ve kurgusu da tamamen şahsıma ait olacak şekilde kimseden esinlenerek yazılmamıştır. Herhangi bir şeyin çalınması sonucunda gerekli yerlere şikayette bulunulacaktır. ▪︎Yayın tarihi; 1:45/1/29/2025

"Zorlayınca olmaz nasipse olur. Ama zorlamadan da nasip olmaz çünkü kader, gayrete aşıktır."

Çetin bir hayatın içinde, dinmeyen arzuların hapsinde yaşayan mutsuz bir adam kendi çirkin ve tehlikeli dünyasından çok uzakta, yalnızca müzikle yaşayan masum, piyanist bir genç kadınla tanıştı... Duyulan ses Do Major'dü. "Soluksun bana," dedi kadına... Aldığı soluktu kadın. "Yüreğim yalnızca senin," dedi kadına... El değmemiş tek şeydi yüreği. Bu kez mutsuz aşkın ağıdı, Do Minor duyuldu. Adı kalbinde, müziği zihninde yankılandı. Ve bir gün; Kadın kayboldu... Ve müzik sustu. Hüzünlü bir ağıt gibi Fa Minor yankılandı. Babanın sanatı oğluna mirastır, derler. Oğluna bıraktığı tek miras acımasız ve çirkin bir dünya ile birlikte sessizlikti. Yıllar sonra o sessizliği yırtan yine bir genç kadın oldu ve o da müzikle geldi. Kimilerinin kader, kimilerinin ise tesadüf dediği olaylar bir biri ardına yaşanarak yıllarca gizli kalmış olan tüm gerçekleri ortaya çıkaracak, bu gerçekler kulaklarda farklı seslerde yankılanacaktı. Kimi Fa Minor, kimi Re Major, kimi ise Mibemol Major duyacaktı. Aşkın Çağrısı ise kaybolan notalarda saklıydı. Bu çağrıya kulak veren kim olacaktı? Hikaye müzikleri; https://open.spotify.com/playlist/7tDIcvCgzYNrFZPmJVyJFU?si=1GpPgvYuQgWzI7qoyXRvAQ

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

( Kısa hikaye ) Hikayelerimin bütün hakları tarafıma aittir. En ufak taklit, kopyalama durumlarında resmi işlem başlatırım. Instagram azimet340 Genç bir kız Zümrüt... Yetim, dilsiz... Genç bir adam Murat... İstemediği evliliğinden ve ölen karısından sonra iki günlük bebeği ile kalan... Doğuran her kadın anne olabilir mi? Yada doğurmadan anne olabilir mi insan.

Miran ağa öleceğini düşünürken bir karar verdi kardeşi Diyar'ı en yakın arkadaşına emanet etti . İnsan'ın öleceği gün alnına yazılıdır ve bizim şer gördüğümüz kazalar belki de hayıra vesile olur . Peki Miran'ın yaşadıkları ve verdiği karar sonucu neler olacaktı. AŞK SERİSİ I