Gölgeyi gördüğünde, artık çok geçtir... ✩✩✩ Bir grup genç, hayatlarının en karanlık dönemine doğru ilerlerken, bilinçaltındaki korkular ve gizli sırlar bir bir ortaya çıkmaya başlar. Aralarındaki bağlar, zamanla çözülmeyen bir yapboza dönüşür. Her adımda, karanlık, onları biraz daha yutar. Fakat kimse neyle karşılaşacaklarını bilemez. Onların dünyası, güvenin, aşkın ve dostluğun sınırlarını zorlayan bir yer haline gelir. Her hareketleri, gölgelerle şekillenir, ama bu gölgeler artık sadece geçmişin izleri değildir; birer avcıya dönüşmüştür. Geçmişin peşinden sürüklenen bu gençler, birer birer kaybolurken, her biri diğerine sırtını döner. Bu yalnızca bir tehdit değil, ruhlarının derinliklerinde çürümüş bir yankıdır. Sadece hayatta kalmak değil, kalabilmek için verilen bir savaştır. Ve belki de en büyük korkuları, kaybettikleri şey değil, kaybetmedikleri şeydir... Gölgenin ardında neler saklı? Kimseyi beklemeyen, kimseyi affetmeyen bir son... Sadece onlara yaklaşıyor. ⚠️ İÇERİK UYARISI Bu kitapta psikolojik ve fiziksel şiddet, travmatik olaylar, ölüm, kan sahneleri ve küçük yaşta bireye yönelik sakıncalı ilgi gibi hassas temalar yer almaktadır. Hikâyedeki karanlık atmosfer ve duygusal yoğunluk bazı okuyucular için rahatsız edici olabilir. Okumaya başlamadan önce bunu göz önünde bulundurmanızı öneririm.

Ait olamadığın yerde bile köklerin tutunmayı seçer. Ve yanlış toprağa düşen bir tohum bile, sırf yaşamak için çiçek olmayı yazgı edinir... Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu bir savaş. İnsanın kendini bulmak için verdiği, sesi çıkmayan ama en çok yankılanan bir savaş. Ve bu savaşta, en keskin silahın yüreğin olduğunu öğreniyorsun. Bu bir teslimiyetin değil, bir başkaldırının hikâyesi. Çünkü bazen en derin karanlıklarda bile ışık süzülür. Ve bir yabancının bakışı, en kalın zincirlerden daha çok kırar seni. Barlas'ın gözleriyle tanışınca başlıyor kırılmak. Kırıldıkça dönüşmek. Dönüştükçe yeniden doğmak... Begonya, adını bir çiçekten almış olabilir. Ama o, toprağa değil acıya kök salmış bir kadının hikâyesi. Kumarda bir borca karşılık satılan, bir adamın ellerine zorla bırakılan bir genç kadının, en karanlık evlerde bile umut yeşertebilen direnişini anlatıyor bu roman. Bu hikâye ne sadece aşk, ne sadece acı.Bu, bir kadının kendini bulma çabası,bir adamın insan olmayı hatırlayışı, ve karanlıkta filizlenen umutların adım adım ışığa yürüyüşüdür. "Savaş alanında bile açan çiçekler vardır. Ama en çok, imkânsız bir aşkın gölgesinde büyürler."

"Hayat bazen en yakın kalpleri bile uzaklaştırır... Kıyı Ardından, kavuşmayı bekleyen iki ruhun imkânsız aşkını gözler önüne seriyor. Kahverengi saçlı, yeşil gözlü bir kız ve gölge gibi uzaklarda duran bir adam... Ellerini uzatsalar da birbirlerine dokunamıyorlar. Her adımda umut ve hüzün iç içe geçiyor; her satırda aşkın ve kaybın ağırlığını hissedeceksiniz. Bu hikâye, sevginin mesafe tanımadığını ama zamanın ve hayatın kimi engeller koyduğunu anlatıyor. Kalbinizi sarsacak, gözlerinizi yaşartacak ve uzun süre aklınızda kalacak bir öykü."

*Gerçekle bilinmeyenin iç içe geçtiği, karanlık sırlar ve olağanüstü varlıklarla dolu bir fantastik kurgudur.* Bir son, bazen başlangıcın en sessiz halidir. Rüya, hayattan bıkmış ve yorgun bir ruhla, yağmurlu bir gecede kendi yaşamına son vermeye karar verir. Tam o anda, yerde biriken su birikintisi içinde beliren derin, mavi gözler onun hayatını değiştirir ve yeniden doğmasını sağlar. Bu ikinci şans, Rüya'yı kaos ve karmaşayla dolu bir hayata sürükler. Zamanla fark eder ki, çevresindeki bazı varlıklar insan değildir ve bazı doğuşlar kurtuluş değil, kaderin sessiz bir bedelidir. Rüya, bu yeni yaşamında hem kendi geçmişinin gölgeleriyle hem de görünmeyen güçlerle yüzleşmek zorundadır.

Zamanda yapılan bir yolculukta kendisini 1920'lerde bulan Ahsa, kendisi gibi zamanda yolculuk yapan Karan ile tanışır. "Dağınıklığa tahammülün yok resmen Ahsa. Benimde takıntılarım var biliyor musun?" Başparmağı gözümün kenarını okşamıştı. "Şurada bir benin var, gözümü alıp alıp duruyor. Diğer tarafta da olsaydı keşke hiç simetrik değil." Sonra dudağımın kenarına indirdi parmağını. "Bak üst dudağın da alt dudağına göre çok dolgun! Tüh!" Gözlerim kendiliğinden büyürken elimle göğsüne vurdum. Yetmedi bir kez de omzuna vurdum. "Sen sapıksın! Valla sapıksın!" "Ben olanı söylüyorum? Sen benim dağınık olduğumu vurgularken sorun yok ama ben söyleyince sapık oluyorum. Sanki seni tutup öptük, hemen sapık ilan ettin bizi." "Hele bir yap gözlerini oyarım senin." diyince gülüşü büyüdü. Ben odaya girdiğimde ne kadar da solgundu oysa yüzü. Ahsa'nın zamana yolculuğunda geçmişle yüzleştiği kitabıma hoş geldinizzz.

Derin geçmişin izleri ve en yakın arkadaşı, dostu,kardeşi bildiği kızın ihanetini kaldıramaz ve intihara kalkışır. Kendini altı katlı bir binadan atmak üzereyken ortaya bir adam çıkar. Rüzgar... Derini düştüğü bataklıktan kurtarır ve ona kimsenin zarar vermesine izin vermez. Derin başta Rüzgara'da mesafeli davranır ama zamanla ona alışır ve ona karşı hisleri olduğunu fark eder... Rüzgarı ve Derini birbirine bağlayan bu görünmez bağ, onların ayrılmasına engel olur...