Zorba çocuğun boksör kızla imtihanı

Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

[WATTYS 2022 KAZANANI] Parmağı omzumun üzerindeki belli belirsiz benlere dokundu. Ardından köprücük kemiğime kaydığında dudaklarım, bir nefese muhtaç kalmış gibi titreyerek açıldı. Koyulaşan bakışlarını gördüğümde göğüs kafesimin içindeki kalbim, hızlı bir takla atmıştı. "Ne yapacağım ben seninle?" diye mırıldandığında kısa saçımın tutamlarından birini parmağına dolamıştı. Güçlü eli, belimi sıkıca sarıyordu. Dudakları kulağımın üstüne dokunduğunda titreyen ellerim omuzlarına tutundu. Tüm günahlarım birleşerek bedenimi ve ruhumu ona emanet ettiğinde içimdeki şeytan gülümsedi. Ardından onun dudakları da kıvrıldı ve çenemi kavrayıp ona bakmamı sağladı. Bakışlarımız buluştuğunda; cehennemin tüm ateşleri ikimiz için yandı ve dudaklarından adıma işlenen zehir döküldü. "Vera." (TAMAMLANDI.) [14.03.2020 | 14.07.2021]

Yetişkin içerikli romanlar yazan karşı komşum Kenan, ilham kaynağı olmamı istemişti. Bir şirketin CEO'su olan en yakın arkadaşı Yaman Çeliker ise asistanı olmamı. Birinin hikâyesine ilham olurken, farkında olmadan kendimi başka bir hikâyenin başrolü olarak buldum.

"Ormanın derinliklerindeki bir evde, iki yabancıyla kar dinene kadar mahsur kalmıştım. Ama hiçbir fırtına, onların karanlığından daha tehlikeli değildi." Defne, arkadaşıyla çıktığı araba yolculuğunda, kar fırtınasından dolayı kaza yapar. Defne hayatta kalma mücadelesiyle sığınacak bir ev bulur ama orada iki adamla kar dinene kadar aynı evde yaşamak zorunda kalır. Ama işler hiç de sandığı gibi gitmeyecektir. Bu iki adama tutsak kalacaktır.

Bana yanaşmak üzereyken, "Gitmelisin," dedim. "Hatta... ikimiz de gitmeliyiz." Bakışlarım yeniden merdivenlere yöneldikten sonra tekrar Rüzgar'a baktım ve kısık sesle bağırarak, "Görmedin mi?" diye sordum, "az önce yakalanabilirdik! Ya orada biri varsa? Ve bizi duyduysa?" "Tamam o zaman..." bileğimden tutup beni merdiven arasındaki boşluğa doğru sürükledi, duvara yapıştırdı ve ellerimi havaya kaldırarak beni sıkıştırdı. Bakışları az öncekinden bile daha tutku doluydu ve daha ne kadar süre kendime engel olabileceğimi bilmiyordum. "O zaman biz de odana çıkarız, ne dersin?" dudaklarını kulağıma sürtünce başımı zevkle geriye attım. "Böylelikle kimse bizi görmek zorunda kalmaz..." kulağımın arkasına yumuşak bir öpücük kondurdu. "Sessiz olacağıma dair söz veriyorum." "Kes şunu..." desem de ses tonum asla durmasını istiyor gibi çıkmıyordu. Davranışlarım ise... tamamen ona teslim olmuş durumdaydı.

DÜZENLENİYOR! ANCAK YENİ BÖLÜMLER OLACAKTIR! "Koca bir ego yığınından başka hiçbir şey değilim. Teşekkürler." • Sert bir nefes verdi. Elindeki kalemi masaya belli aralıklarla vurup "buradasın, konu kapandı." demişti. "Hayır değilim." "İnada bağlama Melek Arıcı. Buradasın dedim o kadar." "Ben de burada değilim dedim." "Buradasın!" "Değilim!" "Melek! Sesinin tonuna dikkat et. Öğretmenin var karşında." Azarlar tonda yüksek sesle konuşunca irkildim bir anlığına. Sertçe yutkunup omuz silktim. "Dikkat etmezsem ne olur hoca?" Ayağa kalktı. Ellerini masanın üzerine koyup belini büktü. Gözleri baştan aşağı bedenimi süzerken dudaklarında garip bir sırıtış vardı. "Bilmem, ne olur acaba." • *Yetişkin içerikli sahneler barındırmaktadır!

"İçinde, yarım kalmış bir kız çocuğu var. Eğer izin verirsen... İzin verirsen onu büyütmek istiyorum." Ve gece bir adamın sıcak sevgisine gebe kaldı. Acı dolu bir sevgi mutluluğa kanat çırparken, gök yarıldı, üç ölü kelebek dirildi. Bir günlük hayat bahşedildi Tanrı tarafından. Sema ağladı, yeryüzünü yaşlarına buladı. Küçük bir kız çocuğu kollarını acı bir mutluluğa açtı. Yaraları sızladı, kanadı. İçi parçalandı. Ruhu eridi. Kül oldu, savruldu bir adamın yaralarla dolu yanık yüreğine. Dudakları titreyerek aralandı, feri sönmüş gözleri ışıldadı; "Sahi, büyütür müsün onu? Sever misin, okşar mısın saçlarını? Toplar mısın kırıklarını? Söylesene, sahiden yaşatır mısın tekrardan onu?" Bir seri katil ile şizofren bir kızın hikâyesi. 02.08.2016 ? Gizem / Gerilim'de #2

Sırtımı hızla duvara çarptı, bedenime yayılan acıyı henüz dindirememişken kapıyı kapattı ve kilitledi. Kapının kapanmasıyla karanlığa boğulan odada yankılanan nefesinin sesini tenimde hissedebiliyordum. Yaklaştı... Yaklaştı... ve durdu... Artık tam karşımdaydı. Arda Gürdal. Karanlığın içinde baş başaydık. Abimin canına kast eden adam ve ben. Bir eli çıplak bacağıma uzandı. İşaret parmağıyla tenime görünmez yollar çizdi. Diğer eli havalandı ve başımın ardında yerini aldı. Alınını alnıma yaslarken bacağımdaki eli yukarı doğru hareketlendi. "Baş döndürücüsün..." İçkiliydi. Kafası yerinde değildi. Muzip bir ses tonuyla hımladım. Dudağını dudağıma sürttü. "Asisin..." Tekrar hımladım. Bedenini bedenime yasladı. Şu an duvar ile onun arasındaydım. Dudaklarını şakaklarıma bastırdı ve bir eliyle bacağıma dokunmaya devam ederken öptü. Elimi ensesindeki saçlarına doladım ve başımı onun başına yaslayarak dudaklarımı kulak hizasına getirdim. Aldığım nefesi dudaklarımın arasından onun tenine salarken bundan hoşlandığını fark ettim. Parmaklarıma doladığım saçlarını sert bir şekilde çekerken inlemesini dinledim ve fısıldadım; "Adımı söyle..." Bayık bir şekilde güldü ve dudaklarını araladı. "Melisa..." "Melisa Yıldız." Bu kez ben güldüm. Soğuk, kibirli ve karanlık bir gülüştü bu. Kulağına biraz daha yaklaştım ve fısıldadım; "Yanlış... Ben Melisa Gümüşay." Ürperdiğini hissettim. Bacağımdaki eli konumunu terk etti ve boşluğa düştü. Elleri omuzlarımı kavradı ve bedenimi iterek sarhoş bedenini uzaklaştırdı. "Ne? Siktir!" İlk yazılma tarihi 21.04.2019