EllaMaeAvenido
i was just an ordinary highschool student . so simple but a talented one. i really love to draw and write some stories. others think that im such a weird girl and a strange one. pero dedma ko na lang sila sapagkat di ko na rin naman mababago ang kanilang naiisip sa akin. tanggap ko kung ano ako.
pauwi na sana sa bahay ng biglang bumagsak ang ulan. napakalakas halos di na yata hihinto. kaya sumilong ako sa isang mini mart. umupo dun banda sa may ice cream area. di ko mapigilan ang sarili ko na bumili ng ice cream kasi naman paborito ko ee,. habang naka-upo, kumakain ng ice cream. ang lamig-lamig ng panahon , kumakain ng ice cream. HahA ! anong paki nila ?! hempp.. !!
masayng kumakain nang mapansin kong may nanonood sa akin, di ko alam kung sino pero di ko na lang pinansin. hanggang sa maubos ko na lang ang ice cream ay di pa rin huminto ang ulan. parang di yata ako papauwiin nito. di ko rin ma-text mama ko dahil iniwan ko sa kanya ang cellphone ko,. at wala rin akong dalang payong dahil inayos pa ni papa at di rin ako pwedeng sumakay sapagkat ang lapit-lapit lang ng bahay namin. mga 2 streets pa ang lalakarin. hahah
"naku naman anong gagawin ko nito ngayun ?" tugon ko *sigh*
tiningnan ko ang orasan "6 pm na... " kaya malungkot ko na lang pinanood ang ulan . nang biglang may lumapit sa akin at inabot ang "payong". nagulat akot napalingon sa taong nag-abot nito., when im looked up, i was amazed. parang nasa langit na ata ako nito. isang nakaka-among palangiting mukha ang taong ito. oh my gosh !!