Kalabalık bir arkadaş grubu, her zamanki mekanları Sinek Valesi. Her gün masada dönen iskambil kartları, kahve falları ve diğerleri... Sohbetler, dedikodular, maceralar, oyunlar. Ve hepsine bir anda bulaşan o simsiyah kan. Birinin elleri kirli, gözleri kanlı, kalbi kara. Kim olduğu bellisiz, yakalanması kaldı atılacak düşeş bir zara... Normal bir arkadaş grubu olan "İskambil" hayatlarının bir anda aralarında gizlenen amansız katil tarafından mahvolacağından, ibrenin tersine döneceğinden habersizdi. Her zamanki kafelerinde buluşmalarına giden, ilişkiler hakkında tartışan gençlerin ellerine bulaşan kanı temizlemek için verdiği mücadele, kimseye güvenilmeyecek kadar tekinsiz hale gelen buluşma yerleri cehenneme dönecekti. Kanın rengini yansıtan Alevin, söndürmeye çalışırken daha da harlayan barutun hikayesi.

"Hiç aşık oldun mu?" ​Ayaz bir an duraksadı. Bakışlarının üzerimde olduğunu hissedebiliyordum. Derin bir nefes aldığını, o nefesin ciğerlerine dolarken çıkardığı sesi duydum. "Evet, oldum," dedi. Sesi o kadar emin, o kadar sakindi ki kalbimin ritmi bir anda değişti. ​Boğazımdaki düğümü yutkunarak çözdüm ve asıl merak ettiğim o soruyu fısıldadım: "Kime?" ​"Sana." ​Dünya bir anlığına durdu sanki. Kuş sesleri kesildi, rüzgar dindi. Şaşkınlıkla başımı çevirip gözlerine baktım. Şaka yapıp yapmadığını anlamaya çalışıyordum ama bakışları daha önce hiç görmediğim bir derinlikteydi. ​"Nasıl yani?" diyebildim sadece. "Daha beni doğru dürüst tanımıyorsun bile. Nasıl bu kadar çabuk aşık olabilirsin?" ​Hafifçe gülümsedi ama bu gülümseme dudaklarından çok gözlerindeydi. Bir insan gözleriyle gülümseye bilir miydi? Ayaz gülümsüyordu işte... Elini göğsüne, kalbinin üzerine koydu. ​"Sen benim çok eskiden beri içimde hissettiğim ama gelişi gecikmiş geleceğimsin," dedi tane tane. Sesindeki o tuhaf şefkat içimi titretti. "Ruhumun çoktan tanıdığı ve sabırla beklediği o geç kalmış sevgiyi, ben şimdi sende buldum." ​O an anladım ki, bazen birini tanımak için yıllara gerek yoktu; ruhlar zaten birbirini çoktan seçmiş olabiliyordu. ____ • Yetişkin içerik, Fantastik. • Kan, ölüm, hakaret, piskolojik ve fiziksel şiddet, baskı içermektedir. • Final olduktan sonra düzenlemeye alınacaktır. Başlangıç tarihi: 01.09.2025 Hikayeyi başka bil platformda yayınlamak yasak. Roman şahsıma mahsustur. Okuduğunuz için şimdiden teşekkürler! ~Cabbarova Zeynep

"Bir yanda dökülen kanın hesabı, öte yanda hiç hesapta olmayan bir aşk..."Midyat'ın taş duvarları arasında, iki aile arasındaki kan davası tek bir şartla mühürlenir: Bir kız verilecek, bir canın diyeti ödenecektir. Ancak feda edilen, ailenin "akıllı" kızı Asude değil; babasının "bir işe yaramaz, daha çocuk" diyerek gözden çıkardığı Meral olur.Meral, çocuksu masumiyeti ve kumral bukleleriyle bir cehennemin ortasına düşerken; Kadir, abisinin katilinin kızına bakarken nefretle yanıp tutuşmaktadır. O, bu evliliği bir hapis, Meral'i ise bir esir olarak görmeye yeminlidir. Fakat o ilk karşılaşmada, terastan aşağı baktığında gördüğü o ürkek gözler, Kadir'in buzdan kalbinde hiç beklemediği bir çatlağa yol açar.Nefretle başlayan bu hikaye, intikamın mı yoksa kalbin mi sesini dinleyecek? Bir bedel olarak alınan "küçük gelin", koca bir aşiretin diz çöktüğü kadına dönüşebilecek mi?

Daha sonra devam edecekk... Alvara kanla kuruldu, toprakla kök saldı ve bir gün... kendi kanıyla sulandı. Halk yok edildi, doğa sustu, toprak yetim kaldı. Kalanlar düzen kurdu. Kimi ışığın arkasına saklandı, kimi sessiz kaldı, kimi zulmü açıkça sahiplendi. Yıllar sonra, kalabalığın ortasında bir kız durdu. O seçilmiş değildi. Bir tahtın varisi değildi. Kaybetmeyi bilenlerin taşıdığı bir öfkesi vardı. Bu kurtuluş hikâyesi değil, masal da değil. Bu, adaletin unutulduğu bir dünyada susmamayı seçen birinin hikâyesi. Ve Alvara'da bazı topraklar hâlâ şunu hatırlıyor: Kan. Tüm hakları tarafımca saklıdır.

Uyarı: Ana karakterler arasında aldatma yoktur! Efsun kendi ayakları üstünde duran kendi başarısı ile bir yerlere gelen bir karakter iken Naz kendi ayakları üzerinde duran birinden yardım alan başkalarının başarısı ile bir yerlere gelmeye çalışan bir karakter bunların başından geçen olaylar ayrıca Efsunun kalbi boş durmuyor aşık oluyor aynı şey karşı taraf içinde geçerli bir şans verin derim...

Dikkat!!!!!!!!! Bu kurgu şiddet, argo, cinayet, intihar, madde kullanımı ve cinsellik içeriyor. Yaşı küçük olanlara ve bu gibi içeriklerden rahatsız olanlara uygun değil. Giriş bölümü dışındaki tüm bölümler yeniden yazıldı. Daha önce okuyanların yeniden okumasını öneririm. ACITIR GİBİ SEVENLERİN HİKAYESİ... "Ben bir kibritim, sizi yakabilmem için önce benim yanmam gerekiyor" Hiraeth Bazı sorular yıllar geçse de cevap bulamaz. Dilay Kara, ablasının ani ölümünden sekiz yıl sonra bile bir şeylerin eksik olduğunu hisseder. Psikolojik savaşlarla, karanlık ilişkilerle ve geçmişin gölgesinde kalan sırlarla örülü bir hayatın içinde tek amacı vardır: Gerçeği öğrenmek. Peki ya öğrendiği gerçek onu bambaşka bir karanlığa sürükleyecekse? "Hiraeth", geride bırakılanlara değil, asla tam olarak var olmamış bir şeye duyulan özlemin hikâyesidir... Şarkıların hikayesi... 1#aşkvenefret 15/11/2025 1#yenibaslangic 13/01/2026 1#yenihikaye 14/01/2026

Tanımadığım genç bir adamın kucağında, polislerden mi kaçacağım? O istedi diye, daha evlenmeden evine gidip onunla orada mı yaşayacağım? Hem de bir mafyanın evinde? Şu gencecik yaşımda bir mafyayla evlenip onun karılığını mı yapacağım yani? Ben mi? Evet, ben. Yapacağım, çünkü... Çünkü ben o mafyaya aşık oldum... Onun benim tek kurtuluşum olduğunu fark ettiğimde, beni kaçıncı kurtarışı olduğunu sayamamıştım. Her bir kurtarışı beni ona daha fazla hayran bırakırken aşk beni hiç beklemediğim bir anda kalbimden vurmuştu. İşte bu masal, bizim masalımız. Bir mafyanın aşkını bulmasının masalı. Birbiri için ölmeyi bile göze alarak, birbirine ulaşmaya çalışan iki kardelenin masalı... Kuzey ve Defne'nin... ~SEN YOKKEN~

> UNUTMAK KENDİNİ KURTARMAKTIR. AMA HER KURTULUŞ, BİRİSİNİN YIKIMINA MÂL OLUR. O, geçmişini unuttu. O, onun geçmişi oldu. Lerya Aygün, zihninin derinliklerine gömdüğü yangınlardan kaçarken, unuttuğu her şeyin bir ismi vardı: Veran Kor. O, susarak bekledi. Küller arasında. O, unuttuğunu sandı. Ama kalbi hâlâ alev alev yanıyordu. Bir psikolog ve eski bir asker... Bir hafıza kaybı ve asla unutulmayan bir yüz... Ve şimdi, zamanın en kör noktasında, yeniden karşı karşıyalar. Geçmiş yanarsa, gelecek küllerden doğar mı?

"Kimi zaman özgürlük, nefes alabileceğin bir gökyüzünden çok kapalı bir odanın içinde yeniden doğmayı gerektirir. Mayıs, geçmişinin zincirlerinden, bastırılmış çığlıklarından ve akıl hastanesinin soğuk duvarlarından kaçmaya çalışıyor. Ama asıl kaçması gereken, kendi zihninin karanlık koridorları..."