Tek bir gece, sadece bir gecede tüm hayatınızın değiştiği oldu mu? Ya da tüm hayallerinizin yıkılıp mutsuzluğa sürüklendiğiniz? Sabah olduğunda artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bildiğiniz oldu mu? O'nun oldu. Zeynep Hanoğlu. Farklı duygular hissettiğini düşündüğü kuzeni Baran'ın, ŞADOĞLU aşiretinin ağası Ahmet ŞADOĞLU'NUN kızı Berfin'i kaçırması ile hayatı tepetaklak olmuş ve kendini bir düğün hazırlığı içinde bulmuştu. Hem de üç gün içinde olacak bir düğün. *** Hayatı plan ile yaşayan bir ağanın tüm planlarını bozan olay, kız kardeşinin kaçması ve mecbur bırakıldığı evlilik. İçinde ki öfkeyi boşaltacak yer arıyorken tüm öfkesini yanlış kişiye boşaltma kararı almıştı Mirza Ağa. Lâkin zamanın neler getireceği belli değildi.. Yayınlanma tarihi: 07.01.2017 Bitiş tarihi: 07.01.2018 21.02.2018 tarihinde genel kurgu da #7

"Sana yardım edeceğim" sert ve erkeksi sesiyle konuşmuştu adam. Kelimeler ağzından hangi ara çıkmıştı hiç fark etmemişti. "Nasıl?" diye sordu kadın masmavi gözlerinden umut kırıntıları geçerken. Deli gibi merak ediyordu karşısında oturan daha bugün tanıdığı adamın ona nasıl yardım edeceğini. "Benimle evleneceksin" adamın ağzından dökülen iki kelime yetmişti kadının gözlerini irice açmasına. "Nee?" Allak bullak olmuş duygularına, mahv olmuş hisslerine, karışık düşüncelerine rağmen tek bir kelime çıkmıştı gökyüzü gözlü, gece karası saçlı kadının dudakları arasından... *** Acılı hayatlar... Kesişen yollar... İstanbul'dan Karadeniz'e kadar uzanacak sürükleyici bir aşk hikayesi... Efsa❤Yaman... Başlama tarihi: 02.10.2020

>El Kapısı< Kaderin çizdiği sert yolların, sabırla aşkla örülen bir masala dönüştüğü topraklarda, iki yürek filiz verdi. Bir ağanın oğlu ve göçebe bir kız... Bir dileğin, neşenin ve aşkın aynı kervanda yol aldığı unutulmaz bir hikâye. Adı rüzgarla fısıldanan sevdanın destanı: El Kapısı El Kapısı : Bir muradın çiçeğe durduğu hikâye. El Kapısı : Göçebe bir kalbin konakta bulduğu yuva. El Kapısı : İki dünyanın, tek dileğin adı. El Kapısı : Umudun kök saldığı aşk. El Kapısı : Rüzgârla büyüyen, toprakla olgunlaşan sevda. 12.1.2018

Lavin Bilgen, kötü bir eşin gölgesinde kaybolmuş benliğini yeniden kazanmaya çalışırken kendini, Evran Aslan'ın ağına düşmüş bir halde bulur. Bu ilişki, ona hayatın sunduğu gerçek tutkuyu ve gücü yeniden keşfetme fırsatı verir. Aynada görmek istediği neyse o olmak isteyenlere..

(YETİŞKİN İÇERİK) Bir kız çocuğu, büyüdü. Genç güzel bir kadın oldu ama içindeki aşk hiç gitmedi. Bir erkek çocuğu büyüdü, yaş aldıkça çok değişti. Onlar arkadaştı, çocukluk arkadaşı. Fakat yılar boyu görüşmeden, kız onu sevdi. Şimdi ise yan yanalardı. Peki buradan temiz bir aşk hikayesi çıkar mıydı? Hayır. Meriç Emir eski çocuk değildi artık. O değişmişti, bu değişimi kızı da etkileyecekti. Bu temiz bir aşk hikayesi değildi, bu kirli bir aşk hikayesiydi. Meriç Emir Kuzgun. Masal Lila Saygın Başlangıç Tarihi : 18 Mart 2024

⚠️ +18 yaş sınırına uygun, cinsel içerik ve sert dil barındırmaktadır. Hassas okuyucular için tetikleyici olabilecek sahneler mevcuttur. Lütfen bu içerikleri kaldıramayacağınızı düşünüyorsanız okumayı erteleyin veya kitabı bu bilinçle okuyun. . Bir gece, bir sokak, bir infaz. Leyra, Vespera'nın en tehlikeli adamının gölgesine düşer. Yaman, bu şehrin korkulan adamıdır. Yüzünün yarısını demir maskeyle gizler. Ama Leyra'ya dokunduğunda, o buz gibi ellerin altında yanan bir kalp olduğunu hisseder. O bir suçlu, bir katil, bir Kuklacı... Ama Leyra'nın gözünde o, sadece yangındır. Peki Leyra, hangi yangında kül olmayı seçecek?

KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni bir şey sinmezdi ve ben bu duruma artık alışmıştım. İlk günden beri üç maymunu oynar, bana yapılan ve söylenen hiçbir şeyi umursamazdım. Bekliyordum. Onsekizimi doldurmayı bekliyordum ki üzerimde hak iddia edemesinler. ••• "Aynı konakta yaşayacak, aynı odada kalacak, aynı yatakta yatacağız." Konuşurken bir yandan da yavaşça kuşağı çözüyordu. Zaten tek bir düğüm atmıştım ama o kadar yavaş hareket ediyordu ki böyle giderse saatler sürerdi o kuşağı çözmesi. "Ben söylediğimin aksine hiç sabırlı değilimdir. Bana, aileme ve soyadıma bir saygısızlık yaparsan asla affetmem. Bu evliliği istemiyorum. Tam şu anda odadan çıkıp gitmemek için kendimle savaşıyorum. Eğer en ufak bir yanlışın olursa töre dinlemem, Çavdar konağına atarım seni. Yaşın küçük, bazı şeyleri anlamıyor olabilirsin. Git büyüklerinden akıl al. Burada çok yaşamamışsın ama bu sana tolerans göstereceğim anlamına gelmez." Kuşağı çözüp belimden çektikten sonra avuçlarında ezmeye başladı. Gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. "Dediğim gibi, ben sabırlı bir adam değilim ve bu konakta huzurlu yaşamak istiyorsan attığın adımlara dikkat et." ••• Nalin Çavdar & Fıraz Şahoğlu Yayımlanma Tarihi: 17.10.2021

"Kimsesiz olduğum için mi bu kadar kolay arkanı dönüp gidiyorsun?" İlk defa dile getirdiğim gerçekle boğazımdaki yumru yutkunmamı, göğsümdeki acı nefes almamı engelliyordu. Bana doğru döndü, donuk ifadesinin altında pişmanlık ya da üzüntü aramaya çalıştım ama hiçbir duygu barındırmıyordu. Ondan gelecek şeye hazırlamaya çalıştım kendimi ve o, asla duymak istemediğim o kelimeyi söyledi. "Evet."