Derler ki; insanlar dünyaya gelirken, görünmeyen bir kırmızı iple bağlanırlarmış birbirlerine. Zamanı, yeri, hatta isimleri bile bilmeden... Bir gün, o ip onları birbirine götürsün diye. Kader, bir iplikle örmezdi ağı; bazen bir koku, bir ses, bir yoldan geçiş... Ve bazen biri senin için göğsünü siper ederdi. İşte o anda anlardın, kader seni hep aynı noktaya, aynı duaya, aynı bakışa getirmişti. Ben artık kaderimi inkâr etmeyeceğim. Çünkü bir gün biri gelir... Ve seni bile unuttuğun bir yerinden tutar. Senin için bir kurşunun önüne atlar. Ve sen, o anda anlarsın. Kader dediğin; sadece başa yazılmış bir son değil, yeniden yazılmaya cesaret edebileceğin bir başlangıçtır.

Ansızın Trabzon Trabzon'un yeşiliyle mavisi kadar zıt, ama bir o kadar da uyumlu iki kalp: Defne ve Ali. Biri geçmişinden kaçarken, diğeri acısıyla yaşamayı öğrenmiş... Ve kader, onları ansızın bir araya getirir. Şaka, çekişme, kalp ağrısı ve belki de aşk... Bazı duygular, hiç beklenmedik bir şehirde başlar. 📖 Kitap Konusu: Hiçbir şey planlandığı gibi gitmez bazen... Hele ki kalbin işin içine girdiyse. İzmir'de sıradan ve sessiz bir hayat süren Defne Kubatoğlu, köklerine dönmek zorunda kaldığında Trabzon'da hiç beklemediği bir hikâyenin tam ortasına düşer. Doğduğu topraklar, sadece yeşiliyle, deniziyle değil; geçmişin izleri ve geleceğin sürprizleriyle de onu karşılar. Ve bu sürprizlerin en başında, Ali Bârutçu vardır. Ali... Yıllarca kendi duvarlarını inşa etmiş, sert bakışlarının altında yumuşacık bir kalp taşıyan, Trabzon'un güçlü ve suskun adamı. O ve Defne, sadece ailelerinin dostluğu sayesinde değil; kaderin ince bir dokunuşuyla da aynı hikâyenin iki kahramanı olurlar. Ama bu hikâyede yollar düz değil, duygular açık değil ve geçmiş susmak bilmiyordur. Defne'nin özgürlüğe ve kendine olan inadıyla, Ali'nin duygularını gizleyen suskunluğu arasında filizlenen bir aşk... İlk bakışlar, ilk çatışmalar, iç sesler ve kalbe ağır gelen ilk kabullenmeler. Aile bağları, Trabzon'un sıcaklığı, bayram sofraları, kıskançlıklar, tesadüf gibi görünen hesaplı karşılaşmalar... Ve "Ansızın" gelen bir aşk. Ama hiçbir aşk kolay kazanılmaz. Ve bazı kalpler, sevmeye karar vermeden önce defalarca kırılır. Şöyle bir açıklık getireyim bazı soranlarda olmuşdu .kabulleniyorum ilkbolumerimde 3 nc kişiİ olarak yazmisimİ BİRAZ baymişŞ sonradan ustumde çalışarak daha samimi yazdimm onun için ilk bolumleri okuyup çok baydi diyip cikmaa olurmu askmm okuya okuya goreceksinn değiştiğimii iyi OKUMALARR

"Ben seni sadece bir dakikalığına değil ömrümün sonuna kadar kahraman olarak bileceğim."

"Köksal Bey, kızını bir süreliğine alıyorum. Haberin olsun." "Ne?"dedim. Görmezden gelinmiştim. "Kızımla ne işin var?"dedi amcam. "Aldığı bir şeyi geri vermek zorunda." "Afedersin? Neyi almışım ben?" "....." Cevap versene be adam! "Görüşmek üzere." deyip arabanın kapısını çarptı. Ardından elimi tutarak peşinden sürüklemişti. Kolumu çekmeye çalışıyordum ama nafile. Hayvan gibi güçlü adam ya da yorgunluktan yapamıyordum. "Nereye götürüyorsun beni? Bıraksana kolumu!" "Boşuna uğraşma. Daha ilk gördüğüm an anladım." "Neyi?" "Benim olduğunu." ........ Bilgi: İlk 3 bölümde kızın çocukluğundan bir kısım anlatılıyor. Ardından olaylar şekillenmeye başlıyor. ❗On sekiz yaş ve üzeri için uygundur. Hassas olanların okumaması tavsiye edilir.❗ İntikam için evden kaçan genç bir kızın hikayesidir. Peşindeki adamlardan kaçarken mafya tarafından yakalanır.... Keyifli okumalar:)... Hikaye bana aittir, kopyalanması veya çalınması durumunda gerekli işlemlere başvurulacaktır.

Kucağımdaki minik, onun uzattığı oyuncaklarla oynarken kendince gülüp, mırıldanıyordu. Ben ise gözlerimin dolmaması için çabalıyordum. Tek yaptığım Duru'nun saçlarıyla oynayarak oyalanmaktı. Onun ise oturduğundan beri suratıma baktığını hissediyordum. Dün duyduklarımdan sonra ne tepki vermem gerektiğini bilmiyordum. "Ahu." diye bana seslenmesiyle sadece "Ne!" dedim kendimi tutamayıp. Aniden çenemde hissettiğim parmaklar, kafamı ona doğru döndürdü. Bakışlarını kısaca Duru'ya değdirdikten sonra hayranmışcasına bana baktı. "Bizim de bundanımız olsun mu?" deyip beni hem dumura uğrattı, hem de bedenimdeki bütün kanın yüzüme hücum etmesini sağladı. ──────── 𐙚 ──────── Bazı kısımlarda texting vardır. Argo kelimeler bulunmaktadır.

Mahalle serileri 11 Haziran = yeni ev #1 26 Haziran = reis #1 7 Temmuz = mahalle #3 1 nisan = dost #1

"Arslan geri dönemez misin?" Derin bir nefes alıp parmaklarımla gözyaşlarımı sildim. "Lütfen geri dön ne olur! Sana çok ihtiyacım var ne olur! Arslan ne olur geri gel." Gözlerim masadaki rapora gitti. "Ben... ben ne yapacağımı bilmiyorum, korkuyorum. Sana çok ihtiyacım var lütfen. Yanımda olmana çok ihtiyacım var, kendimi çok yalnız hissediyorum. Lütfen mesajımı alınca ara beni olur mu?" ▪︎ -Siz: Hala sinirin geçmedi mi? Seninle konuşmam lazım. -Siz: Lütfen cevap ver artık acil konuşmamız gereken bir konu var. -Siz: Kaç ay oldu sakinleşmedin mi? Sana her şeyi açıkladım neden böyle davranıyorsun en azından konuşabiliriz değil mi? -Siz: Cevap vermeyecek misin? -Siz: Mesajları görünce geri dön lütfen! -Siz: Kaçarak bir şeyler halledilmiyor bunu biliyorsun. Aramızdaki sorunu aşamıyorsun tamam ama bu başka bir konu, benim senle gerçekten konuşmam gerek. -Siz: Seninle konuşmamız gereken bir konu var acil diyorum. Neden cevap vermiyorsun? -Siz: Tamam o zaman sana son kez bu mesajı atıyorum bir daha seni rahatsız etmeyeceğim ama bil ki bana ulaşamazsan çok geç olacak her şey için... Bazı şeylerin telafisi olmayabilir zamana bırakılamayan ne olur bana ulaş. Kitabın kurgusu bana aittir. Tum hakları bana ait ve sakladır.