Η Ρόουζ δεν είχε ποτέ μια κανονική ζωή, αλλά τουλάχιστον είχε τον πατέρα της. Ή έτσι νόμιζε. Όταν εκείνος πεθαίνει από μια ασθένεια που της είχε κρύψει, η Ρόουζ βρίσκεται μόνη, μέχρι που αναγκάζεται να μετακομίσει με τον αδερφό της, τον Ντέιμον. Έναν αδερφό που ελάχιστα γνώριζε... και που ζει σε έναν κόσμο σκοτεινό, επικίνδυνο και γεμάτο μυστικά. Ο πατέρας της δεν ήθελε να του μοιάσει. Της το έλεγε ξανά και ξανά: "Μην γίνεις σαν αυτόν." Μα ποτέ δεν της εξήγησε το γιατί. Τον απέφευγε, τον αποστρεφόταν... κι όμως η Ρόουζ έβλεπε πως κάπου μέσα του υπήρχε πόνος. Πόνος για τον γιο που είχε χάσει, ίσως όχι σωματικά, αλλά ψυχικά. Τώρα, ζώντας πλάι στον Ντέιμον, η Ρόουζ αρχίζει να καταλαβαίνει. Η συμμορία. Η βία. Η σιωπή. Και ανάμεσά τους... ο Ρέιβεν. Ο κολλητός του Ντέιμον. Ψυχρός. Απρόσιτος. Και επικίνδυνα γοητευτικός. Η Ρόουζ ξέρει πως δεν πρέπει να τον πλησιάσει. Αλλά δεν μπορεί να τον αποφύγει. Καθώς τα όρια σβήνονται και οι πληγές του παρελθόντος αιμορραγούν, η Ρόουζ θα αναγκαστεί να επιλέξει: εμπιστοσύνη ή επιβίωση; Έρωτας ή ελευθερία; Και, τελικά, αν το φως δεν την περιμένει στο τέλος... είναι έτοιμη

She is dangerous when she is hurt. She can easily destroy everything around her, but she doesn't. Instead she destroys herself. ↡ Η Μαρίνα και ο Άλεξ έχουν μεγάλο παρελθόν. Ένα παρελθόν που δεν έχει κλείσει πίσω τις πόρτες τους... Άραγε στο τέλος θα είναι μαζί; Το μαζί είναι μεγάλη λέξη και ας έχει μόνο τέσσερα γράμματα. Θέλει χρόνο. Θέλει θυσίες και προσπάθεια, θέλει αγώνα, υπομονή κι επιμονή. Θέλει δάχτυλα μπλεγμένα και χέρια σφιχτά ενωμένα που πηδάνε τα εμπόδια μαζί. Η αγάπη θέλει να σε δοκιμάσει, θα σου βάλει πολλές τρικλοποδιές αρκεί να της περάσεις μαζί του. Θα ισχύει αυτό για την Μαρίνα και τον Άλεξ ή θα τα παρατήσουν από το πρώτο τους εμπόδιο; ^^ ©2018/2019 ➳Do not copy it Βασίζεται σε δικές μου ιδέες μόνο💜 -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατάλληλο περιεχόμενο- ✐P.S Η ιστορία είχε δημοσιευτεί τέλη Μαΐου 2018 (Ναι δεν θυμάμαι πότε την ξεκίνησα ακριβώς χεχε) και διαγράφτηκε αρχές Μαρτίου 2019 επειδή ήθελα να την ξεκινήσω πάλι από την αρχή με

Δύο συμμαθητές στα μαχαίρια από την πρώτη μέρα. Όταν η τάξη χωρίζει και διαλέγει στρατόπεδα , η Σίλια, νέα στην πόλη, παλεύει να κρατηθεί μακριά από έρωτα και μπελάδες.

Ήταν φτιαγμένοι από φωτιά και τάφο. Δύο καρδιές, βαμμένες στο αίμα των θυμάτων τους. Εκείνος, γιος του αφανισμού. Εκείνη, κόρη της εκδίκησης. Τους μεγάλωσαν με σφαίρες, όχι με νανουρίσματα. Αν υπάρξει αγάπη ανάμεσα τους, θα είναι έγκλημα. Κι αν αντέξει...θα είναι θαύμα. Αν κοιταχτούν, όλα τρέμουν. Αν πλησιάσουν, όλα σβήνουν. Αν αγαπηθούν... Ποιον θα προδώσουν πρώτα...; Τον κόσμο τους...ή ο ένας τον άλλον; Και το κυριότερο; Αν η αγάπη τους είναι καταδίκη...θα την αρνηθούν ή θα την αποδεχτούν;

"Πες μου σε παρακαλώ ότι το θες αυτό όσο το θέλω κι εγώ" είπε με κομμένη την ανάσα. Ένιωθα κατακόκκινη, η ντροπή μου ήταν εμφανής άλλη μία φορά. Τελικά έγνεψα καταφατικά, αποφεύγοντας το βλέμμα του που με κάρφωνε με λαγνεία. "Θέλω να το ακούσω μωρό μου. Θέλω να μου πεις πόσο με θέλεις αυτή τη στιγμή." Είπε σιγανά με φωνή βραχνιασμένη, ήχος τόσο απολαυστικός που έφερνε ανατριχίλες σε όλο μου το σώμα. "Σε θέλω" είπα γρήγορα και κοφτά. Ένα μικρό χαμόγελο εμφανίστηκε στην άκρη του στόματος του. Τα χείλη του έπεσαν πάνω στα δικά μου και τα χέρια του έσφιξαν τη μέση μου. •~•~•~• Συμμορίες, ερωτικά δράματα, κόντρες και πάθη... Πώς θα τα βγάλουν πέρα?

Μπαινω μεσα στο δωματιο και τι να δω . την καλητερη μου φιλη να εχει πεσει στο κρεβατι με το αγορι μου. - τι κανετε εδω -εε Ελενα δεν ειναι αυτο που νομιζεις λεει η πρωην κολλητη μου. - Ελενα εγω.. - εσυ εισαι ενας μαλακας.. ετσι μου δειχνεις την αγαπη σου.... φυγετε απο εδω τωρα. - Ελενα εγω σε αγαπαω. -ΕΙΠΑ ΦΥΓΕΤΕ Η Ελενα ειναι μια καλη κοπελα η οποια την ημερα των γεννεθλιων της επιασε το αγορι της να φιλιετε με την καλητερη της φιλη. Οοο τι θα γινει μετα απο αυτο το φιλι?

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ Η ζωή μου ανήκει σε όλους-εκτός από εμένα. Κάμερες, πρωτοσέλιδα, πολιτικά παιχνίδια στα οποία πρωταγνωνιστώ από παιδί... Όλα γύρω μου με πνίγουν. Όταν εκείνος εμφανίζεται, όλα αλλάζουν. Ο Άρης Οικονόμου δεν είναι απλώς ο σωματοφύλακάς μου. Είναι απειλή και καταφύγιο μαζί. Είναι πολύ μεγαλύτερός μου και κάθε λέξη που βγαίνει από τα χείλη του με κάνει να αναριγήσω. Είναι, επίσης, ο τελευταίος άνθρωπος που θα έπρεπε να με κάνει να νιώθω ζωντανή. ΑΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ Έχω ζήσει αρκετά μέσα στο σκοτάδι ώστε να ξέρω πως ο έρωτας είναι απλώς μία αδυναμία. Έχω μάθει να σκοτώνω όταν μου το ζητάνε, να υπακούω, και να μη νιώθω. Η αποστολή μου είναι απλή: να προστατεύσω την κόρη του πρωθυπουργού, τίποτα περισσότερο. Η δουλειά μου είναι να την κρατήσω ζωντανή, όχι να την φαντάζομαι να λιώνει στα χέρια μου. Μα η Αφροδίτη δεν είναι απλώς κάποια πλούσια, κακομαθημένη κληρονόμος. Είναι η μόνη που μπορεί να με κάνει να χάσω τον έλεγχο. Είναι φωτιά που σιγοκαίει και απειλεί να κάψει όποιον την πλησιάσει. Κι εγώ είμαι ο μόνος ανόητος που στέκεται πολύ κοντά.

Ο Αλεξάντερ Γκρέι είναι το πιο ωραίο αγόρι στο σχολείο μου. Μου άρεσε από την πρώτη στιγμή που τον είδα και το μόνο που ήθελα τόσα χρόνια ήταν να με προσέξει. Μέχρι που το έκανε. - «Άσε με!» γρυλλίζω. «Όχι» «Ή θα με αφήσεις ή θα σε κλωτσήσω εκεί που ξέρεις» Γελάει πριν τελειώσω την απειλή μου. Δεν φταίω εγώ μετά που του έδωσα γονατιά στις μπάλες. Του άξιζε και τον προειδοποίησα. - #1 in hate 16/07/24 #1 in greek 18/07/24 #1 in hot 19/07/24 #1 in school 15/08/24 #1 in youngadult 15/08/24 #1 in romance 19/08/24 #1 in έρωτας 20/11/24 #1 in teen 12/12/24