"Ateşin içine girdiysen, yanmayı bileceksin." ... Bir taht ve iki kanlı soy. Vadelyan'lar ve Alivyan'lar. Bir savaş... Kazananı yok, kaybedeni çok. Ateşe atılan o ilk adımdan sonra hiçbir şey aynı kalmayacak. "Şahın devrilişi bütün savaşı başlatır. Ruhu buzdan kız, hayatını cehenneme çevirecek o adamla karşılaşır." VADELYAN.

Mihray Akyiğit: Son kez soruyorum! Ağar, sen misin? +051 347.. .. : Hayır! Kocan değilim. Ama olmam yakındır!

Her ülkenin bir yasaklı günleri olduğu gibi Rahlembor ülkesinin de yasaklı günleri vardı. 11 Kasım, 27 Mayıs, 29 Aralık ve 21 Mart bu günlerde doğan çocuklar ya el konuluyordu yada onlar bebekken ailesi alınıyordu. Bu zamana kadar çocuk sadece 1980 yılında lucas harter doğmuştu ve başka çoçuk dünyayad gelmedi.. O yıla kadar... 2000 yılında 3 çocuk dünyaya geldi, Geceyi andıran saçları ve gözleri olan Lionna, Ateşi andıran saçları ve gözleri olan Lucía, Simsiyah saçları ve kapkara gözleri ile adeta sinsi olan Adev ve son olarak bembeyaz saçları ve bembeyaz gözleri olan kurt gibi tehlike tıslayan Lucas... Herkes normal doğarken bu dört çocuk özel doğmuş, Tanrı onları özel kılmıştı adeta... Doğum günleri, 21 Mart Lucas, 27 Mayıs Adev, 11 Kasım Lionna ve 29 Aralık olan Lucía...

Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm

Bir nikâh, bir tehdit ve geri dönüşü olmayan bir hayat... Beray, sevmediği bir adamla evlenmek zorunda kaldığında bunun bir evlilik değil, açık bir savaş olduğunu biliyordu. Giovanni Devran Lombardi ise bu evliliği bir zorunluluk değil, seçilmiş bir kader olarak görüyordu. Aynı evde, aynı yatakta ama iki düşman gibi yaşayan bu çift için güven, aşk ve merhamet en tehlikeli silahlardı. Bu hikâye bir aşkla değil, mecburiyetle başladı. Ve bu mecburiyet hiç beklenilmeyen bir anda derin, çalkantılı bir aşka dönüşecek miydi? Kitapta +18 içerik, küfür ve şiddet barındıran unsurlar bulunmaktadır. Lütfen buna göre okuyun, saygılarla Eylem ~

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştirmezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atmazdı.❞ • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Baskın bir aile ortamında büyüyen Elara, verdiği kaybın ağırlığını ve ve ailesinin sorunlarının hepsini sırtında taşımaktadır. Değer verdiği birini kaybetmesiyle bütün ailesi ve kendisi derinden sarsılır ve Amerika'yı terk ederek Türkiye'ye giderler. Bütün zorluklara rağmen Elara bir şekilde hayatını burada da devam ettirir lakin ailesinin benciliğinden ve baskısından hiçbir şey azalmamıştır. Daha iyi yerlere gelmesi için ailesinin verdiği karar üzerine dört yıl sonra tekrar Amerika'ya gider lakin beklenmedik bir şekilde Amerika'nın çılgın bir grubuna düşer. ~ben sadece gece yarısı kendim olabiliyordum. Kendi odamda. Kendi yatağımda. Kimse olmadığında. Anne. Merak etme. Maskem hep yanımda. ~