"Ateşin içine girdiysen, yanmayı bileceksin." ... Bir taht ve iki kanlı soy. Vadelyan'lar ve Alivyan'lar. Bir savaş... Kazananı yok, kaybedeni çok. Ateşe atılan o ilk adımdan sonra hiçbir şey aynı kalmayacak. "Şahın devrilişi bütün savaşı başlatır. Ruhu buzdan kız, hayatını cehenneme çevirecek o adamla karşılaşır." VADELYAN.

Mihray Akyiğit: Son kez soruyorum! Ağar, sen misin? +051 347.. .. : Hayır! Kocan değilim. Ama olmam yakındır!

Her ülkenin bir yasaklı günleri olduğu gibi Rahlembor ülkesinin de yasaklı günleri vardı. 11 Kasım, 27 Mayıs, 29 Aralık ve 21 Mart bu günlerde doğan çocuklar ya el konuluyordu yada onlar bebekken ailesi alınıyordu. Bu zamana kadar hiç çocuk doğmamıştı... O yıla kadar... 2000 yılında 4 çocuk dünyaya geldi, Geceyi andıran saçları ve gözleri olan Lionna, Ateşi andıran saçları ve gözleri olan Lucía, Simsiyah saçları ve kapkara gözleri ile adeta sinsi olan Adev ve son olarak bembeyaz saçları ve bembeyaz gözleri olan kurt gibi tehlike tıslayan Lucas... Herkes normal doğarken bu dört çocuk özel doğmuş, Tanrı onları özel kılmıştı adeta... Doğum günleri, 21 Mart Lucas, 27 Mayıs Adev, 11 Kasım Lionna ve 29 Aralık olan Lucía...

Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm

Hayat bana seçenek bırakmadı. İstemediğim bir evliliğin, zorla atıldığım bir oyunun içinde buldum kendimi. Ben, Beray Savran. Arkeolog, ama en çok kendi geçmişini kazıp çıkaran bir kadın. Yüreğim de kapanmayan yaralarla, bir yabancının soyadını taşımak zorunda bırakılan bir kadın. Giovanni Devran Lombardi. Bir adamdan çok bir sır. Tahmin edilemeyen, soğuk ve sert. Onunla aynı evde kalmak, aynı havayı solumak ve aynı gökyüzüne bakmak, her gün yeni bir savaşa uyanmak demek. Ama konu sadece o değil. Ailem. Onunla evlenmem de en büyük rolü oynayan ailem. Sayısız baskıları, beni bir uçuruma itti ve düştüğüm de bunu göremeyecek kadar kör olmuşlardı. Ben, Beray Savran sadece arkeolog değil aynı zamanda görünmezdim. İtildiğim evlilikte solup gittiğimi göremeyecek kadar görünmezleşmiş ve sessizliğimin ardından savaşmaya ant içmiştim. Onu, Giovanni Devran'ı sevecek miydim yoksa savaşıp özgürlüğümü mü ilân edecektim? Bazen sessizlik de bir çığlıktır. Ve ben, çığlık atmadan da yıkabilirim bu düzeni. Kitap da 🔞 içerik ve küfür ögeleri vardır. Lütfen dikkate alarak okuyun!

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

Hazan, özgürlük hayallerini yıllarca gizlice büyütmüştü. Kazandığı üniversite, onun özgürlüğe attığı ilk adım olacaktı. Ama doğduğu topraklar, okunan kitaplardan çok, yazılan kaderlere inanıyordu. Babasının dayattığı evlilik kararı, onun tüm geleceğini silip atmak üzereydi. Ancak işler babasının istediği gibi gitmedi. Bir adam ona elini uzattı, isteme günü onu kaçırdı. Kaçıranı bir yabancı değil, aslında onu sessizce anlayan bir adamdı. Bu bir aşk değildi. Bir plan, bir kurtuluş anlaşmasıydı. "Üniversiteyi bitir, sonra istersen yolumuza ayırırız..." Ama bazı yolculuklar, başladığı yerde bitmez. Ve insan bazen sadece kurtulmak için değil, kendini bulmak için kaçar. İki tanıdık yabancı, bir nikâh, onlarca sır ve adı konmamış duygular arasında... Hazan, ne babasının hükmüne boyun eğdi, ne de geleceğin kapısını aralamaktan vazgeçti. Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil. Bu, geçmişin gölgesiyle kendini bulmaya çalışan bir kadının ve yıllarını o kadını beklemeye adayan bir adamın hikayesi. • Bu kitapta bahsi geçen kurumlar, kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Baskın bir aile ortamında büyüyen Elara, verdiği kaybın ağırlığını ve ve ailesinin sorunlarının hepsini sırtında taşımaktadır. Değer verdiği birini kaybetmesiyle bütün ailesi ve kendisi derinden sarsılır ve Amerika'yı terk ederek Türkiye'ye giderler. Bütün zorluklara rağmen Elara bir şekilde hayatını burada da devam ettirir lakin ailesinin benciliğinden ve baskısından hiçbir şey azalmamıştır. Daha iyi yerlere gelmesi için ailesinin verdiği karar üzerine dört yıl sonra tekrar Amerika'ya gider lakin beklenmedik bir şekilde Amerika'nın çılgın bir grubuna düşer. ~ben sadece gece yarısı kendim olabiliyordum. Kendi odamda. Kendi yatağımda. Kimse olmadığında. Anne. Merak etme. Maskem hep yanımda. ~