ខ្សែររឿងជីវិតនិយាយពីក្មេងស្រីម្នាក់ដែលមិនដឹងអ្វីត្រូវតួប្រុសយកមកសងសឹកជំនួសឪពុករបស់នាង ដែលបានសម្លាប់គ្រួសារគេកាលពី20 ឆ្នាំមុនយ៉ាងឃោឃៅ ហើយថែមទាំងរំលោពម្ដាយគេរហូតដល់ស្លាប់។ <<យើងនឹងធ្វើឲនាងឈឺជាងយើងរាប់រយដងហឹស ណាមនឹងវ៉ាឡេទីណា>>។ [<<ថាឈិ ចារឺនរ៉ាត់💙ណាមនឹងវ៉ាឡេទីណា>>] \This is my first story that I wrote.\ /Hope you support it thank you all./

ដំណើរកម្សាន្ដដែលគិតថាសប្បាយ មហស្ចារ្យ មានន័យបំផុតក្នុងជីវិត ដែលវាមានតែម្ដងក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន តែគ្រប់យ៉ាងវាប្រែជាក្រឡាប់ចាក់ ពេលដំណើរកម្សាន្ដដែលសប្បាយ ប្រែជាដំណើរកម្សាន្ដទុក្ខសោកទៅវិញ ពេលកន្លែងដែលនាងប្រាថ្នាចង់ទៅដល់ បែរជាទៅហើយមិនអាចចេញមកវិញបាន។ នាងគ្រាន់តែចង់ទៅលេង មិនបានថាចង់នៅនោះទេ ហេតុអីទេវតាធ្វើបែបនេះចំពោះនាង។ "ជុ ជុ អូនសម្លាញ់ ភ្លេចហើយឬថាពួកយើងជាប្ដីប្រពន្ធហ្នឹងគ្នា" រាងកាយមាំសង្ហា បោះជំហ៊ានមករករាងតូច ខណៈដែលស្រីតូចក៏ព្យាយាមថយគេច។ "មនុស្សឆ្កួត! អ្នកណាជាប្រពន្ធលោក ខ្ញុំគ្មានប្ដីស្មោគគ្រោកដូចជាលោកទេ..អាយ" ស្រីតូចស្រែកយៃ ពេលដៃរឹងមាំទាញខ្លួនឱ្យទៅរកគេមួយទំហឹង។ "ត្រូវការឱ្យខ្ញុំបញ្ជាក់ទេ" មុខមាំសង្ហា ដែលបិទបាំងដោយពុកមាត់ពុកចង្កា ស្រម៉េមស្រម៉ូមឱនមកកៀកផ្ទៃមុខស្រទន់ ដែលស្រីតូចប្រញាប់ងាកចេ

គ្រប់គ្នាតែងនិយាយថាជីវិតអាពាហ៍ពិពាហ៍តែងតែស្រស់ស្អាត បើទោះជាមនុស្សពីរនាក់ព្រមជាប់ចំណងដោយគ្នាចិត្តស្រលាញ់ តែយូរទៅគង់តែមានចិត្តស្នេហ៍ តែហេតុអ្វីនាងបែរជាយល់ថាទ្រឹស្តីមួយនេះវាមិនបានសាកសមសម្រាប់នាងទៅវិញ... នាងត្រូវធ្វើគ្រប់យ៉ាងក្នុងនាមជាឧត្តមភរិយាល្អម្នាក់ ទោះអ្វីដែលគេផ្ដល់ឱ្យមានត្រឹមតែភាពទទេស្អាតចេញពីក្រអៅបេះដូងរបស់គេក៏ដោយ...!

ឈុតដកស្រង់ នាង ត្រឹមជាមនុស្សស្រីម្នាក់ ដែលរស់នៅខ្វះភាពកក់ក្ដៅតាំងពីតូច អ្វីដែលនាងសង្ឃឹម ត្រឹមទទួលបានក្ដីស្រលាញ់ ការខ្វល់ខ្វាយ យកចិត្តទុកដាក់ពីមនុស្សជុំវិញខ្លួន។ តែគ្រប់យ៉ាងវាផ្ទុយស្រឡះ អ្វីដែលនាងទទួលបានមានតែភាពឯកា ដែលជាមិត្តកំដរនាង។ តែភាពឯកាវាក៏ធ្វើឱ្យនាងខ្លាចជាមនុស្សម្នាក់រឹងមាំ ពុះពារគ្រប់ឧបសគ្គ តែអ្នកណាទៅដឹងថាក្រោយភាពរឹងមាំ ក្លាហានរបស់នាង បែរជាពោរពេញទៅដោយស្នាមរបួសទៅវិញ។ ស្នាមរបួសដែលចាក់កប់ជ្រៅ ជ្រៅរហូតធ្វើឱ្យនាងសុខចិត្តលះបង់ចោលគ្រប់យ៉ាង លែងចង់ដឹង ចង់ឮ លែងខ្វល់ខ្វាយពីអ្នកណាក្រៅពីខ្លួនឯង។ "ហ្វរ៍ឌែន បងមើលមួយនេះស្អាតទេ?" មីនជី បង្ហាញរ៉ូបការ ដែលខ្លួនចូលចិត្តមកឱ្យអ្នកជាសង្សារមើល តែនាងក៏ត្រូវអន់ចិត្តពេលទទួលបានភាពសោះអង្គើយពីអ្នកកំលោះ។ "ស្អាតតើស" មាត់និយាយទាំងដែលភ្នែកមិនងាកមើលសូម្បីតែប

គិតថាគ្រប់យ៉ាងនៅលើលោកនេះសុទ្ធតែព្រហ្មលិខិតជាអ្នកកំណត់មែនទេ? គិតថាអ្វីជាការចៃដន្យមែនទេ អ៊ីចឹងគេនឹងធ្វើឱ្យនាងដឹងថា មនុស្សដីចជាគេក៏អាចកំណត់អ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅលើលោកនេះបានដែរ...! "ខ្ញុំស្អប់លោក!!! លោកឯងអាក្រក់ជាងសត្វទៅទៀត!" ធ្លាប់តែនិយាយពាក្យផ្អែមល្ហែម ដល់ផ្លាស់ប្ដូរទៅជាគ្រោតគ្រាតបែបនេះគិតថាអ្នកខ្លះអាចទទួលបានឬ។ "សត្វដូចជាខ្ញុំសមគ្នានឹងមនុស្សដូចជានាងមិនអ៊ីចឹង!" ខឹងណាស់ក្នុងចិត្តក៏កំពុងពុះកញ្ជ្រោលដោយភ្លើងកំហឹងដូចគ្នា តែមនុស្សចិត្តរឹងប្រឹងសង្កត់គ្រប់យ៉ាងក្រោមទឹកមុខរៀបស្មើរបស់ខ្លួន។ "លោកឯង! ឆាប់ដោះលែងខ្ញុំភ្លាម! មិនអ៊ីចឹងខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកមីងឱ្យដឹងពីទង្វើថោកទាបរបស់លោកពេលនេះ" "មានសមត្ថភាពវារឱ្យផុតពីបន្ទប់សិនទៅ ចាំទៅទូលពិតប្រាប់អ្នកម៉ាក់!" សម្លឹងមើលច្រវាក់ចាក់ជាប់នឹង.កជើងស្រីក្រមុំដោយក្រសែភ្នែកចំអក

ឈុតខ្លី វាមិនមែនជាភ្លើងគំនុំ ក៏មិនមែនជាការចងកំហឹង ត្រូវតែព្យាបាទសងសឹក តែអាចហៅបានម្យ៉ាងថាជាការ ចង់ឈ្នះ កម្សួលចិត្តខឹងពីអតីតកាល នៅពេលក្មេងនរកម្នាក់ដែលប្រហើនហ៊ានដកពុកមាត់ខ្លាដូចជាគេ! គ្រប់យ៉ាងគេសឹងតែភ្លេចបាត់ទៅ តែទេវតាហាក់ដូចជាឈរនៅខាងគេ សុខៗក៏បញ្ចូនក្មេងនរកនោះមកនៅក្នុងទ្រុងរបស់គេ តែមើលទៅពេលនេះនាងមិនមែនជាក្មេងនរកដូចកាលពីមុនទៀតនោះទេ តែនាងជាទេពអប្សរដែលជាហាយន:ចំពោះបេះដូងប្រុសព្រានដូចជាគេ ហើយបែបនេះមានឬដែលគេព្រមឱ្យរបូតពីដៃងាយៗនោះ...

"គេ" ជាមនុស្សប្រុសមានទាំងព្រម ទាំងសង្ហា មានអំណាច មុខមាត់ ទ្រព្យសម្បត្ដិ កិត្តិយស កេរ្តិ៍ឈ្មោះ ស័ក្តិយ ទីប៉ងប្រាថ្នារបស់ស្រីៗទូទាំងពិភពលោក ដែលចង់ឱ្យគេមកឃុំគ្រងជីវិត។ "នាង" ជាមនុស្សតែម្នាក់ហើយក៏លើកទីមួយដែលបាននៅជិតស្និទ្ធរាងកាយជាបុរសភេទរបស់គេ តែបែរជាគ្មានប្រតិកម្មអ្វី ស្របពេលដែលបេះដូងដែលធ្លាប់តែរឹងជាថ្មរបស់គេ ទៅជារង្គោះរង្គើ រញ្ជួយញាប់ញ័រ ស្ទើរតែធ្លាយចេញមកក្រៅទ្រូងព្រោះតែនាង។ បែបនេះមានឬដែលគេព្រមឱ្យវីរុសបេះដូងរបស់ខ្លួនបាត់បងទៅថោយងាយៗនោះ ក្នុងពេលនាងជាអ្នកបង្កើតវីរុសក្នុងបេះដូងគេ គេនឹងយកនាងមកធ្វើជាវ៉ាក់សាំងព្យាបាលបេះដូងរបស់ខ្លួន។ "ហ៊ឹក ទោះបីជាលោកសម្លាប់ កាប់ចិញ្រ្ចាំ ខ្វេះគ្រឿងក្នុងឱ្យឆ្កែស៊ី ក៏ខ្ញុំនៅតែមិនស្រលាញ់ឯងដែរ" មាត់តវ៉ាស្របពេល ជើងដែលសឹងតែគ្មានកម្លាំងឈានថយក្រោយគេចពីអ្នកកំលោះមិន

ព្រោះតែពាក្យថា "មានគុណ" ទាញឱ្យស្រីតូចម្នាក់ ធ្លាក់ក្នុងនរកអាពាហ៍ពិពាហ៍។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ ដែលមានក្ដីសុខសម្រាប់ស្រីគ្រប់គ្នា តែជាភាពទុក្ខសោកវេទនារបស់នាង។ ការរៀបការជាមនុស្សខ្លួនស្រលាញ់គិតថាមានក្ដីសុខ ប៉ុន្តែអត់ទេ អ្វីដែលនាងទទួលបាន មានត្រឹមតែស្អប់ មើលងាយ ជាន់ឈ្លីពីគេ។ ព្រោះអ្វី? ព្រោះគេមិនបានស្រលាញ់នាងនោះអី។ "ប...បងខាល៍" ស្រីតូចហៅគេដោយសំឡេងថ្នមបំផុត ជាសម្ដីដែលផ្អែមល្ហែមសម្រាប់គូស្វាមីភរិយា តែទោះជានាងប្រឹងទន់ភ្លន់ដាក់គេយ៉ាងណា អ្វីដែលនាងទទួលបានមានតែភាពសោះកក្រោះប៉ុណ្ណោះ។ "ស្អី?" ខាល៍ តបទាំងកាកមកវិញ បញ្ជាក់ថាគេស្អប់នាងដល់កម្រិតណា។ ឮសម្ដីតបរបស់គេ នាងក្រមុំសឹងតែក្អួតឈាមចេញមកទៅហើយ តែក៏ត្រូវខាំមាត់សង្កត់ចិត្ត ព្រោះតួនាទីជាប្រពន្ធ។ "បងខាល៍ ព...ពួកយើងយកកូនទៅ អ..អ្នកម៉ាក់ចង់បានចៅ" នាងដឹងថាក្រោយពីនិយាយពាក្យនេះ

ជីវិតជាម៉ាហ្វៀ ទាំងឃោឃៅ មានអំណាច កំណាច សាហាវព្រៃផ្សៃ ដែលអ្នកណាៗក៏ខ្លាចក្រែង ហើយទាំងនេះក៏មាននៅក្នុងខ្លួនគេដូចគ្នា។សម្រាប់គេគ្រប់យ៉ាងងាយយកមកគ្រប់គ្រង ត្រឹមកម្ទេចប្រាក់របស់គេ ហើយអ្វីដែលគេចង់បានគឺត្រូវតែបាន។ ចំណែកនាងគឺជាគោលដៅដែលគេចង់បាន ហើយក៏គិតថានឹងគ្រប់គ្រងបានដូចគ្នា តែគ្រប់យ៉ាងបានជាខុសពីការគិតរបស់គេ ពេលត្រូវស្រីតូចបដិសេដធសំណើរបស់ខ្លួន ដូច្នេះគេនឹងធ្វើឱ្យនាងដឹងថា របស់ដែលគេយកមិនបាន ចុងក្រោយលទ្អផលនឹងទៅជាយ៉ាងណា។ "ម៉េចក៏លោកធ្វើបែបនេះ?" ស្រីតូចសួរនាំអ្នកចំពោះមុខដោយកំហឹង តែក៏មិនអាចធ្វើអ្វីបាន ព្រោះអ្នកម្ខាងទៀតមានអំណាចជាងខ្លួន ទើបនាងបានត្រឹមក្ដាប់ខ្សែកាបូបរបស់ខ្លួនដើម្បីរំងាប់កំហឹង។ "ខ្ញុំប្រាប់នាងរួចហើយ ថាអ្វីដែលខ្ញុំចង់បានគឺត្រូវតែបាន" សាន់ ញោចចុងមាត់ញញឹម ដោយភាពជាអ្នកឈ្នះ ព្រមទាំងប្រើក