İSYAN

Bölümler kısa oluyor özür 😖😣

Yaşamı boyunca hiç kimsenin onu "tehlikeli" olarak nitelendireceğini düşünmezdi. Eh, hayat bazen hoş olmayan sürprizler yapabiliyordu. "Nefes al," dedi kendine. "Çünkü her an biri gelip onu senden alabilir." Ölüme kapadığı gözlerini bir öncekilerden çok farklı, çok daha karanlık bir dünyaya açmıştı. Tek bir bakışla tüm o renklerin, o sihrin ve mükemmeliyetin ondan çok uzakta, geçmişte kaldığını anladı. Yakında uğruna savaşması gereken tek şeyin canı ile sınırlı olmadığını da anlayacaktı. Belki bu gökyüzü bile olmayan evrende, kalbini verdiği cesaret timsali oğlan, belki de sayısız esir ve acılı ruh. Her biri Alessia'nın büyüsünü ve kılıcını savurması için dualar ediyordu. Yüzlerce Labradorit, Garnet, Sitrin ve Yem edilmiş ruh refaha kavuşacak ya da daha karanlık günler ile karşı karşıya kalacaktı. Alessia ruh yiyen bir imparatoru yerle bir edebilir miydi? Edemezsin demişlerdi. Göreceklerdi.

Soğuk duvarların ardında saklı bir kalp... NBD Lisesi'nde her şey derslerden ibaret sanılırdı, ta ki biri Emidi'nin duygularına dokunana kadar. (ANİME KARAKTERLERİNİN ÇOĞU VAR SADECE BİRKAÇ TANE KARAKTERİ BEN YAPTIM VE KURGUDUR!) !Argo ve küfür içerir! Eylül 2025

"O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. Kilometrelerce öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkânsız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu...' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu almadığınız, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce, hatta denizlerce, adalarca ve şehirlerce uzakta olan bir insana âşık olur muydunuz? Kendinize yapar mıydınız bunu? Bu hikâye, uzak bir ilişkinin hikâyesi! Birbirlerini görmeden ve duymadan, aylar boyunca gece gündüz konuşan; birbirlerine bu kadar uzak ama bir o kadar yakın olan; aralarına giren binlerce kilometreye rağmen birbirlerine âşık iki insanın hikâyesi! Burası bizim gezegenimiz; burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz...

Sueda, bu hayatta en çok yıllar önce babasının iş ortaklığı yaptığı adamın çocuklarını, üçüzleri seviyordu. Yavuz'u seviyordu, çünkü korumacıydı, onun güvenle yaslandığı dağıydı. Yağızhan'ı seviyordu, çünkü her zaman yanındaydı, onu hiç yargılamazdı. Yiğit'i seviyordu, çünkü... Sevmek için bir sebep aramasına gerek yoktu. O, farklıydı. Artık ne Sueda saçları örülü bir kız çocuğuydu, ne de Yiğit birlikte saklambaç oynadıkları oğlandı. Daha fazlasıydı, Yiğit Sueda için çok daha fazlasıydı. Ağustos - Kapak Tasarımı 2025 @daisybluy !Argo ve küfür içerir.