quexbilo0
- Reads 127
- Votes 21
- Parts 16
Hayatım doğduğum evin karanlığında başladı. Bir kız çocuğu için dünya bazen toz pembe olmaz... Benim içinde sadece korku ve kaçıştan ibaretti.
Babamın gölgesinden kaçarken, kaderim beni hiç bilmediğim bir dünyanın kapısına sürükledi. Abimin nefretinin hedefi oldum, ama her şeyi hak ediyordu, üstelik ona karşı hiçbir yanlışım yokken nefretini kazandım. Masumdum ama ailem için sadece bir leke gibiydim. sadece bir kişi beni pembe hayatım oluyormuş gibi hissettirirdi oda, Annemdi...
Evden kaçmıştım, Ama geçmişiminde benimle birlikte geleceğini bilmiyordum. Karanlık sokaklarda yalnız yürürken karşıma çıktı. Sessiz soğuk bakışlarıyla, tehlikenin tam olarak vücut bulmuş haliydi.
Kim olduğunu bilmiyordum.
ama her adımımla hayatımı değiştirdiğini hissediyordum.
Gölge peşimdeydi kalbim korkuyla göğüs kafesime çarpıyordu.
Masumiyetim sınırlanıyor ve güvenim sarsılıyordu.
Ve artık ben sadece kaçmıyordum, Mücadele edip hayatta kalmaya çalışıyordum...
🌿
Bu hikaye; Masumiyetin sınandığı, Ailenin düşmana dönüştüğü, Ve karanlıkta bile bilinmezliğin çekiciliğinin var olabileceğini anlatan bir kaçış hikayesidir.
🌿🌿🌿