OPOWIEŚĆ TOCZY SIĘ W FIKCYJNYM ŚWIECIE, INSPIROWANYM PRZEŁOMEM XIX I XX WIEKU. NIE JEST TO ALTERNATYWNA RZECZYWISTOŚĆ. Oktawia Haynt boleśnie przekonała się, że życie we śnie może skutkować przebudzeniem w koszmarze. Wielkie plany o byciu wpływową malarką zakończyły się fiaskiem - a kobieta bez znajomości, pieniędzy i posagu nie znaczy zbyt wiele. Wracając w rodzinne strony Oktawia powierza przyszłość w ręce nieznanych dotąd krewnych. Choć bale debiutantek, wieczorki zapoznawcze dla arystokratów i prywatne wernisaże potrafią być zajmujące, nie są w stanie zagłuszyć wrzasków katowanej ludności. Gdy ulice zaczynają spływać krwią, tajna policja wraz z Departamentem Bezpieczeństwa Państwa wskazują coraz to nowszych wrogów publicznych, a ukazy basileusa prowadzą do masowych morderstw i inwigilacji, Oktawia już wie, że każdy krok jest bacznie obserwowany. Gdy na jej drodze staje Nikołaj Nasirowicz - uosobienie państwowego terroru - kobieta nie potrafi określić, czy jest przez niego chroniona, czy też osaczana. Między nimi rodzi się napięcie, które nie powinno zaistnieć. Im bliżej siebie się znajdują, tym wyraźniej Oktawia dostrzega, że granica między pożądaniem a kontrolą bywa niepokojąco cienka. A w kraju, gdzie władza sięga po umysły, ciała i sumienia, nawet uczucia mogą okazać się narzędziem do wykorzystania. "- [...] życie polega na nieustannym rzucaniu się przepaść i tworzeniu skrzydeł w locie. - A jaka jest puenta tej historii? - Że pewnego dnia nie uda się zrobić tego na czas". - Fragment "powieści" TW: Przemoc, tortury, egzekucje, wykorzystanie seksualne, sceny erotyczne, wulgaryzmy.

Kornyło Łukjaniuk, „król tergiwersacyj bez ambicji", prowadzi hulaszczy tryb życia - jest najlepszym rozbójnikiem w okolicy, powabnym bawidamkiem, wybitnym szalbierzem, acz leniwym i nieambitnym chłopem pańszczyźnianym. Dlatego wizja ucieczki do Kozaków brzmi w jego ustach... ekscentrycznie i dziwnie. Ze sobą zabiera na Zaporoże swoją kompankę ze wsi - Halę Musijenkę, która nigdy nie miała lekko w życiu. I wcale się nie zapowiada, by kiedykolwiek dane jej to było. Od początku ma co do jego pomysłu ambiwalentny stosunek. Wie, że to nie skończy się dobrze, lecz czego się nie uczyni dla wolności? Kornyło, ceniący sobie spryt nad przemoc, sam do końca nie jest przekonany co do własnego pomysłu, a potem także idei, które wyznawał. Dopiero na Dzikich Polach nachodzą go refleksje odnośnie życia, jakie prowadził. W końcu z dala od jarzma szlachcica ma przed sobą wiele dróg w życiu. Zwłaszcza, kiedy Kozacy zaoferują mu propozycję nie do odrzucenia, niegodną chłopa pańszczyźnianego, a życie niejednokrotnie przetestuje jego lojalność wobec ludzi i idei. Postaci, wydarzenia (typu festyny, bitwy) i wsie są fikcyjne, miasta i Sicz są historyczne, postaci autentyczne będą oznaczone w przypisach bądź posłowiu. Zbieżność imion, nazwisk, miejsc i zdarzeń jest przypadkowa. TW: wulgaryzmy, krew, poruszanie ciężkich i drażliwych tematów, śmierć, przemoc, bitwy/walki Wszelkie prawa zastrzeżone.