"Kalbin çağrısı, en derin denizlerin bile susturamayacağı bir fısıltıdır." Takıntı yapmış bir denizkızı ve her şeyden habersiz, normal bir inzivada olduğunu düşünen deniz subayı... Kalp yetmezliğinden dolayı görevden uzaklaştırılan deniz subayı Alp Sungur, kıyı evinde inzivaya çekilir. Deniz kenarında dolaştığı sırada, ormanın içinde onu izleyen kızı görür ve daha sonrasında tanışırlar... Liya Mauren, aslında yüzbaşıya aylardır takıntılı âşık bir denizkızıdır. Yüzbaşı, denizkızı olduğunu bilmediği kıza âşık olur. Liya, yüzbaşının geceleri evine girer, oyunlar oynar, onu her yerde takip eder; yanına yaklaşan her kızı kıskanır ve onlara zarar verir. Alp, gecenin uğursuz saatlerinde duyduğu sesle etrafta gezinirken, kayalıklarda oturan denizkızını görür; ancak onun Liya olduğunu anlayamaz. Bu denizkızı, masallarda anlatılanlardan daha korkunçtur. Sevdiği kadının bir denizkızı olduğunu öğrenince neler olacak? Aralarındaki sırlar bu aşka engel mi? Olmalı mı? --- BU İSİMDE YAZILMIŞ İLK KURGU/ESERDİR.

Kadının teni buz gibiydi. Solgun tenine tezat olan simsiyah dalgaları birbirine karışmış saçları idi. Adam daha önce vampiri andıran solgun ten ve simsiyah saçlı bir kadın görmemişti. Nabzı atıyordu. İster istemez adam rahatladı. Kadının yaşaması onun içinde bir şeyleri tetiklemişti . İstemsizce sinsi dudakları kıvrıldı . Adam ellerini çekecekken elleri siyah bir ipe değdi. Normal bir ip değildi . Kolye ipi idi. Kolyeyi çevirdi yuvarlak ay işaretinde kırmızı bir semboldü. Adamın aklı düşünceler ile doldu. Hilal ay idi. Adam kolyeyi daha yakından inceledi. Bu sıradan ay sembolü değildi. Üzerinde alevler vardı. Adamın eli kendi boynuna gitti. Kadının kırmızı kolyesine tezat olarak Güneş ve su temalı mavi yuvarlak bir taştı. Adamın gözleri büyüdü. Nefesi kesilirken " Lilith..."diye fısıldadı sessizce sanki yasak bir şey söyler gibiydi fısıltısı. Elleri yanmış gibi kadının kolyesinden çekildi.

❝ Kanla açılan bir hikayenin sayfaları, daha çok kanla yazılmaya mahkumdur. Çünkü kan başladıysa, sonuna kadar akar. ❞ Bir gece belirsiz kişiler tarafından ülke devlet adamlarına yönelik yapılan vahşi katliam sonucu ülke geri dönülmez büyük bir uçuruma sürüklenip kendi içinde parçalara ayrılır. Ve bu bütün dengeleri altüst eder. Çünkü ülkenin her bir bölünmüş bölgesi farklı federallerin hakimiyeti altına girmeye başlamış ve artık böylelikle de başa geçen her federal kendi düzenini, kendi kurallarını, istekleri doğrultusunda şekillendirmeye başlamıştır. Kimi federal halkına özgürlüğü, eşitliği ve rahatlığı sunarken, kimisi acımasız diktatörlüğü ile halkını anarşi içinde kaybeder. Bölgelerinde yaşayan insanlar ise bu hiyerarşik sisteme ayak uydurmaktan başka çareleri yoktur. İşte herkese dayatılan bu korkunç düzene başkaldıran ve değiştirmeye çalışan Ülke Başkanın tanınan kızı Avukat Pera A. Dorokva ve bu yolda onu araştırıp, yanlarına sızmak için gizli görevlendirilen Matov askeri yüzbaşı Harpkan Davis. İkisininde hiç kolay hayatları olmayacaktı. "KANLI HARBİYE"

"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

"Kalemimden hiç mi neşe damlamaz hep mi gözyaşları reva görüldü satırlarıma diye düşünürdüm.Sonra anladım ki insan yüzünde tebessüm oluşturan hisleri tatmadan yazamıyor o hisleri,bilmiyor çünkü...Gitmediğin bir şehrin meydanını tarif edebilir misin?Hiç yemediğin bir yemeğin tadını bilebilir misin?Sevilmeyi hiç tatmadan onu yazabilir misin?Benim kalemimden yalnızca sevmek dökülürken,sevilmenin boynu hep bükük.Yürüdüğüm yollara dökülen güller değil,gözyaşlarımın olduğu mendiller." Bizi aynı mahallede büyüyen çocukluk arkadaşları zannediyorlar oysa ki; Birimiz Delik'in lideri Birimiz kafes dövüşçüsü Birimiz biyolojik silah uzmanı Birimiz kimyasal silah uzmanı Birimizin soyu hepimizden koyu Ama burası bir maskeli balo ve biz ise onun sahte yüzleriyiz... Avenoir evrenine hoş geldiniz,burada geçmiş;aslında hiç geçmemiş. Yayınlanma tarihi: 26.03.2025 Tüm hakları saklıdır.

Alaca Mirel Alkor, o gece evinde ilk kez gördüğü adamla göz göze geldiğinde bir bakışla başlayan felaketin sonunda uğruna savaş verdiği her şeyi tek tek yitireceğinden bihaberdir. Kayıplarının tek sorumlusu olduğuna inandığı adama dair bildiği her şeyin yalan olduğunu anladığında ise ondan sadece nefret etmekle yetinmez. Kalbi soğuyana, kaybettiklerini ondan geri alana kadar onu düşmanı olarak görmeye yeminlidir. Ta ki, kader ayağına dolaşıp tüm inandığı her şeyi alt üst edene kadar... Şeytanları bile aldatan babasının yer aldığı düzende sakladığı sırlar, çaldığı hayatlar ve oynadığı birbirinden pis oyunlarla yüzleştikçe düştüğü yerden kalkmak için çareyi tüm bildiklerini aklından silip bilmediklerine tutunmakta ve kardeşi için düşman saydığı adamın karşında durmak yerine yanında olmakta bulur. Yalanlar, dibi görünmeyen sırlar, büyük oyunlar ve verilen kayıplar... "Bu oyunda yapacağın her hamleye dikkat etmelisin. Sen Şah mısın? Yoksa Vezir misin?" * ‼️ SIFIR NOKTASI ve AYKIRI KIYILAR bitmeden bu kitaba bölüm gelmeyecektir. ‼️

Massachusetts'in orman yolunda gece vakti benzinliğe giren Alâ hayatı boyunca unutamayacağı bir cinayete tanık olur. Bir genç kızın çığlıklarına yetişen Alâ Serelina, Harvard Üniversitesinin profesörü ile katil avlamak zorunda kalırlar. Yaktıkları cesedin kalıntıları ise onları hiçbir zaman rahat bırakmayacak bir gelecek vadeder.

"Бриллиант упавший в грязь, всё равно остаётся бриллиантом. А пыль,поднявшаяся до небес, так и остаётся пылью... " Yani "Çamura düşen bir elmas hala bir elmas olarak kalır. Ve gökyüzüne kadar yükselen toz ise, toz olarak kalır ... " Kalbim;çamura bulanmış,parçaları çamurun içinde üzerine ışık vurdukça renkli yansımalar oluşturan bir elmas.O kalpteki güzel hisler de umutlar da üzerine saniyelik vuran ışık kadar can bulup ardından tekrar dönüyor hissizliğine. Kalbin kapısına dayanmış iki adam;biri dışarda,biri içerde.Biri girmek için çabalıyor,diğeri çıkmak için. "Ne bir sığınak ne bir yuva ne de bir liman olabilirim sana çünkü yaşadığımı hissettirecek kadar bile atan bir kalp bırakmadılar bana..."

Geçmişinin karanlığı ruhuna işlemiş, ellerini kana bulamış, bütün ülkenin tüylerini diken diken eden ve her yerde aranan seri katil Ateş Karaca, işlediği bir cinayet sonucuyla bütün dikkati üzerine çeker. Belkide o gece gözden bir şey kaçırmıştı? Tesadüfler Ateş'i Eflâl Duman'la bir araya getirirken, gecenin sessizliğinde işlenen bir cinayet, bütün düzeni yerle bir eder ve Eflâl'in yolu, karanlığın içinde kendi adaletini arayan Ateş'le kesişir. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt etmek neredeyse imkansız hale gelir. Karanlığa mâhkum olan bu adam, ışığa kavuşabilecek miydi? || "Kötü bir geçmişin mâhkumu, özgürlüğe kavuşunca ruhunda ki yaraları saramaz." (2025)