Drugi tom trylogii charmless. Po wielu męczących tygodniach pełnych lęku i chaosu Angelina Clane wróciła do rzeczywistości sprzed poznania Vincenta Monroe. Wystarczyło kilka dni, by jej życie wywróciło się do góry nogami. Przedtem właśnie tego chciała - powrotu do monotonności. Tylko... czy na pewno chodziło jej o coś takiego? Nieprzychylne spojrzenia przechodniów, szepty za plecami, a nawet bezpośrednie przytyki - tak z czasem zaczęła wyglądać jej rzeczywistość. Rzeczywistość, w której nie potrafiła odnaleźć się bez niego. Po zniknięciu Vincenta, bałagan w głowie Angeliny rósł w siłę. Dysharmonia stanęła na porządku dziennym. Nie wiedząc, jak sobie z tym poradzić, zaczęła skupiać się na rzeczach, które choć trochę pomagały jej zapomnieć o tym, co działo się dookoła. Wystarczyło kilka tygodni, aby zaczęło ją to wykańczać. Wszyscy widzieli, jak z każdym dniem niknie w oczach. Odcinała się od tego tematu grubą kreską, jakby nie chciała dopuścić do siebie podobnych myśli. Była silna. Silniejsza niż ci wszyscy ludzie, którzy oceniali ją przez pryzmat relacji z synem Hermana Monroe. Powtarzała to sobie każdego dnia. Jednak to sińce pod oczami, wiotkość ciała i nieustępliwa drażliwość rzeczywiście ukazywały jej stan. Stanęła między młotem a kowadłem. Miała tyle pytań, a tak mało odpowiedzi. Gdyby jednak zechciała je poznać, pogorszyłaby sytuację w domu. Czuła się jak w klatce, choć mogła już o sobie decydować. W praktyce wyglądało to inaczej. Samo brzmienie tego przeklętego nazwiska przyprawiało ją o dreszcze. Ilekroć je słyszała, uświadamiała sobie, że tak nie mógł wyglądać koniec. Jeszcze kilka tygodni wcześniej myślała o nowym początku. Chciała dowiedzieć się, dlaczego wszystko potoczyło się w ten sposób. Musiała wziąć sprawy w swoje ręce, nawet jeśli prawda równała się z ostateczną zagładą. ➤ Trylogia Charmless #2

Pierwszy tom trylogii charmless. Przeszłość każdego dnia przyprawiała siedemnastoletnią Angelinę Clane o dreszcze. Nieustannie przypominała jej o sobie w najboleśniejszy sposób, odbierając jej możliwość normalnego egzystowania. Gdy dziewczyna po latach mierzenia się z traumą, wreszcie stanęła na nogi i zaczęła wieść życie przeciętnej nastolatki, los ponownie pokrzyżował jej plany. Dotychczas wszystko wydawało się być na swoim miejscu - dom, rodzina, przyjaciele. Angelina nie potrzebowała niczego więcej, dlatego nawet w najgorszych koszmarach nie snuła wyobrażeń o tym, jak ktoś lub coś ponownie staje jej na drodze do szczęścia. Pozorny spokój runął w dniu, w którym Angelina uległa namowom przyjaciółki. Tamtego feralnego wieczoru po raz pierwszy stanęła twarzą w twarz z jednym ze swoich przyszłych koszmarów, nie mając pojęcia, że bańka spokoju, w której dryfowała, wkrótce pęknie. Cząstka obudzonego w niej wówczas strachu stała się brutalną zapowiedzią kolejnych nieszczęść. Za wznieceniem iskry trwogi w jej życiu stał właśnie on - dwudziestoletni chłopak, któremu wyraźnie wadziła, choć tego dnia widziała go po raz pierwszy. Od czasu do czasu bezkarnie stawał jej na drodze i z każdym kolejnym spotkaniem coraz bardziej mieszał jej w głowie. Wraz z jego przybyciem, dookoła Angeliny, choć nie tylko, zaczęły dziać się niepokojące rzeczy, których nie potrafiła uzasadnić. Dziwne telefony, uczucie, że ktoś ją obserwuje, czy nawet tajemnicze zbrodnie, na które policja machała ręką. Spotkanie tej dwójki zrodziło między nimi cząstkę niepewności, która niestety nieustannie rosła. Dlaczego chłopak pojawił się w jej życiu? Czy naprawdę było to zwykłym zbiegiem okoliczności? Cóż, ciężko o tym mówić, gdy na ich pierwszym spotkaniu Angelina usłyszała, jak ten recytuje z pamięci cały jej życiorys. ➤ Trylogia Charmless #1 2023 - 2025

Od zawsze byłam tym, kim kazano mi być. Obiektem, kształtowanym wedle cudzych, najokrutniejszych pragnień. Utraciłam swoją tożsamość. Stałam się narzędziem. Piękno było moim największym przekleństwem - i jednocześnie jedynym, co sprawiało, że uznawano mnie za wartą posiadania. *** " Powiedz... wolisz dalej być spłoszoną zwierzyną, czy wreszcie stać się łowcą? " Życie Katherine Norris od dawna nie należy do niej. Jedna decyzja wystarczyła, by zabić w niej wszystko, co czyniło ją człowiekiem. Stała się maszyną do zabijania. Własnością Obsidian - tajnej organizacji szkolącej płatnych zabójców. Od tej pory miała tylko jeden cel: eliminować każdego, kto znajdzie się na jej liście. Do czasu. Pewnego dnia niespodziewanie otrzymuje propozycję, której nie sposób odrzucić. Pięć ostatnich zleceń. Pięć ostatnich morderstw. I wolność, o której dawno przestała marzyć. Dla Katherine, która niemal od zawsze kroczyła ramię w ramię ze śmiercią, wykonanie zadania wydaje się być jedynie formalnością. Do momentu, gdy na jej drodze staje ktoś, kto nigdy nie powinien się tam znaleźć. Kirill Rozanov. Nieodgadniony. Niebezpieczny. I jak się okazuje... nadwyraz zainteresowany Katherine. Ich spotkanie rozpoczyna lawinę zdarzeń, której nic nie jest już w stanie powstrzymać. Jego obecność w życiu dziewczyny może wszystko zniszczyć albo... kompletnie zmienić zasady gry. Czy mężczyzna stanie jej na drodze do wolności? Czy może okaże się jedyną osobą, która tak naprawdę może jej pomóc? Jedno jest pewne - w świecie pozbawionym zasad, gdzie zaufanie oznacza śmierć, uczucia stają się najgroźniejszą bronią.

Peyton nie jest zadowolona z pomysłu swojej matki, ale nie ma wyboru. Razem z młodszym bratem opuszcza mieszkanie i przeprowadza się do domu przyszłego ojczyma, Hudsona. Wbrew jej obawom, ich życie się poprawia, a Hudson okazuje się miłym i rozsądnym człowiekiem. Jest tylko jeden problem - jego syn. Carter od pierwszej chwili nienawidzi Peyton i obiecuje zrobić wszystko, żeby pozbyć się intruzów z domu. Mamy tutaj enemies to lovers, slow burn, ciągłą tajemnicę i złotego chłopca, który upada na dno. Strzaskanego chłopaka, który kąsa wyciągniętą dłoń, żeby nie zostać skrzywdzonym. I dziewczynę, która musiała zbyt szybko dorosnąć i zostać matką dla własnego brata, bo jej matka utkwiła na poziomie nastolatki. Występują przekleństwa, więc jeśli czujesz się z tym źle, odpuść sobie lekturę :) Książka to pierwszy szkic, więc może zawierać błędy, powtórzenia i "prędzej" w zatrważającym natężeniu. Z góry za to przepraszam. Chętnie przyjmę wszelką krytykę, bo po napisaniu epilogu zamierzam zabrać się za gruntowną korektę. Okładka autorstwa @gabilenart :)