Pamięć bywa najbezpieczniejszym schronieniem. Albo najgorszym więzieniem. Henriette opanowała do perfekcji sztukę przetrwania. W świecie pełnym niedomówień i skrywanych napięć jej największą bronią staje się to, co usłyszy w ukryciu. Ciche kroki, uchylone drzwi i cudze sekrety pozwalają jej być zawsze o krok przed innymi. To bezpieczna gra - dopóki nie zaczynają ginąć ludzie, a cienie przeszłości nie upomną się o swoje. Gdy wokół Henriette zaciska się pętla intryg, na jej drodze staje Aiden. Chłopak skrywa wiedzę, która może ocalić lub ostatecznie pogrzebać ich dotychczasowe życie. Każdy jego gest i niedokończone słowo podsycają niepokój, a tropy nieuchronnie prowadzą ku mrocznym sekretom. Henriette szybko zrozumie, że wiedza ma swoją cenę, a za prawdę trzeba czasami zapłacić najwyższą stawkę. Zajrzyj za kurtynę sekretów, gdzie każdy szept ma znaczenie, a zapomniane prawdy potrafią ranić najgłębiej.

cytat na każdy dzień wszystkie pochodzą z książki: Schoolgirl (Uczennica), Dazai Osamu, tłum. I. Rutkowska

Miko zawsze wybiera ostatni przedział pociągu - nie dlatego, że jest najcichszy, lecz dlatego, że z jego okna można patrzeć na to, co znika. Tam, wśród stukotu kół i szarego światła poranka, znajduje przestrzeń do myślenia, wspominania i oddechu. Pewnego dnia jej spokój zakłóca obecność nieznajomego chłopaka, Hiro, który również wybrał to miejsce nie bez powodu. Choć spotykają się tylko na czas jednej podróży, dzielą się cichymi myślami, wspomnieniami, drobnymi historiami z życia - tym wszystkim, co zwykle zostaje niewypowiedziane. To opowieść o spotkaniu dwojga nieznajomych, którzy na krótką chwilę stają się sobie bliscy. O tym, jak nawet przelotne rozmowy mogą zostawić trwały ślad. O spokojnych chwilach między stacjami życia, gdzie nic się nie dzieje - a jednak dzieje się wszystko. „Siedząc w Ostatnim Przedziale Pociągu" to kojąca, minimalistyczna historia o przemijaniu, obecności i uważnym byciu „tu i teraz".

Yui i jej przyjaciel znają się od dziecka. Są nierozłączni - razem chodzą do szkoły, dzielą się codziennością, wspomnieniami i milczeniem. Dla wszystkich są idealnym duetem. Dla niej... to coś więcej. Od lat skrywa uczucie, którego nigdy nie wypowiedziała na głos. On natomiast traktuje ją jak przyjaciółkę - zbyt bliską, by odejść, ale zbyt oczywistą, by naprawdę zauważyć. Pewnego dnia w szkolnej bibliotece znajduje stary zeszyt, nieświadomie zostawiony przez Yui. To, co w nim czyta, wywraca jego świat do góry nogami. Ciche notatki, wspomnienia, myśli - wszystkie prowadzą do jednego: Yui od lat kocha go skrycie. Czy odważy się spojrzeć na nią inaczej? Czy zdąży, zanim ta miłość zniknie cicho, jak zawsze była obecna? „Moja Przyjaciółka Kocha Mnie Skrycie" to delikatna, pełna emocji opowieść o dojrzewaniu, zauważeniu i miłości, która była tu przez cały czas - wystarczyło tylko przestać patrzeć przed siebie i zacząć widzieć to, co najbliżej.

W górskim miasteczku Tsukihara, gdzie czas płynie wolniej, a lato ma smak truskawek i brzęczenie świerszczy, siedemnastoletnia Hana spędza wakacje w domu swojego dziadka - być może po raz ostatni. Wśród wspomnień dzieciństwa, odgłosów natury i milczących spotkań z dawnym przyjacielem Riku, próbuje uchwycić to, co ulotne: smak chwil, ciepło codzienności, bezpieczny spokój prostych rzeczy. Wiedząc, że coś się kończy - choć nie mówi tego głośno - Hana zapisuje wspomnienia w listach, których nigdy nie wyśle. Przepełniona melancholią, ale też cichą nadzieją, opowieść pokazuje, że nawet to, co przemija, może pozostać z nami na zawsze - jeśli tylko potrafimy zapamiętać świat takim, jakim był, gdy świeciło słońce, a serce biło trochę wolniej. To kojąca historia o pożegnaniu, pamięci i ostatnim lecie, które trwa wiecznie - w sercu.

Kaito Himura to cichy i wycofany pierwszoklasista, który od dziecka zmienia szkoły średnio co pół roku z powodu pracy swojego ojca. Przez to nigdy nie zdążył z nikim się zaprzyjaźnić - nawet nie próbował. Wierzy, że „znajomości są tymczasowe, a przyjaźnie to luksus, na który on nie zasługuje". W nowej szkole, zaledwie tydzień po rozpoczęciu zajęć, Kaito zostaje przypadkowo wplątany w coś, czego zupełnie się nie spodziewał: w kampanię wyborczą do samorządu uczniowskiego... jako kandydat na wiceprzewodniczącego. A wszystko przez Aratę Kanzakiego - charyzmatycznego, ale leniwego przewodniczącego klasy, który w panice wpisał jego imię na plakaty, bo nikt inny nie chciał kandydować razem z nim. Gdy Kaito próbuje się z tego wyplątać, Arata składa mu nietypową propozycję: jeśli pomoże mu przetrwać wybory (które obaj przegrywają w spektakularny sposób), Arata znajdzie mu prawdziwego przyjaciela - gwarantuje to osobiście jako "Społeczny Geniusz". Tak zaczyna się absurdalna misja: „Operacja Przyjaciel" - seria niefortunnych, dziwacznych, a czasem wręcz żenujących prób znalezienia Kaito bratniej duszy. Od prób zapisania się do klubów (które kończą się katastrofą), przez szkolne „prędzej się zaprzyjaźnij" speed-friendingi, po przypadkowe konfrontacje z lokalnym gangiem otaku... każda sytuacja kończy się fiaskiem, ale między chłopakami zaczyna rodzić się coś, czego żaden z nich nie planował. Bo może nie trzeba szukać przyjaciela, kiedy jeden stoi obok od samego początku.

Siedemnastoletnia Asuka Minami z Tokio nie miała w planach żadnych przygód. Chciała po prostu zwiedzić Londyn, zrobić kilka zdjęć Big Bena, napić się herbaty i... jakoś przetrwać szkolną wycieczkę. Ale rzeczywistość miała inny plan. Już pierwszego dnia gubi walizkę, wpada do fontanny i przypadkiem obraża gołębia, który najprawdopodobniej nigdy jej tego nie wybaczy. W samym środku tego miejskiego chaosu poznaje czterech ekscentrycznych starszych panów - „Jupiterów" - rezydujących codziennie na tej samej ławce w Hyde Parku. Z ich pomocą Asuka odkrywa inny Londyn - pełen absurdów, angielskiego humoru, herbaty o dziwnych smakach i niespodziewanych lekcji życia. „Asuka w Blasku Jupiterów" to ciepła, przezabawna komedia o dziewczynie, która wpadła w tarapaty, ale wyszła z nich bogatsza o wspomnienia, które zostaną z nią na zawsze. Bo czasem wystarczy zgubić się w obcym mieście, by odnaleźć siebie.