Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Bazı menekşeler susuzluktan değil yanlış ellerin dokunuşundan solarlar ve sevgilim menekşeler solduktan sonra bir daha canlanamazlar. Çember, kaçak silah ticaretinden uyuşturucu ağına kadar uzanan bir suç örgütüdür. Bu karanlık dünyanın en önemli isimlerinden biri olan Menekşe Karmen, en güvendiği kişi tarafından ihanete uğrayınca her şeyini kaybeder. Yıllar sonra özgürlüğüne kavuştuğunda ise tek bir amacı vardır. Çember'i içeriden çökertmek ve geçmişinin hesabını sormak. Ancak attığı her adım onu yıllardır saklanan çok daha büyük sırların içine sürükler.

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Bu okulda herkesin bir adı vardı. Başarılılar, çalışkanlar, öğretmenlerin sevdiği öğrenciler... Bir de onlar vardı. Arya Vural, Atlas Karaca, Lavin Aksoy, Kaan Erdem, Mira Sönmez ve Rüzgar Demir. Okulun en belalı altılısı. Disiplin odasının kapısını en çok gören, öğretmenlerle en çok sorun yaşayan, koridorlarda adları en çok konuşulan öğrenciler. Kimse onların yanına yaklaşmaz, kimse onlarla uğraşmak istemezdi. Kavgalar, yasaklar, okul kurallarını hiçe saymalar, bitmeyen sorunlar... Onlar için lise; derslerden, sınavlardan veya mezuniyetten ibaret değildi. Her gün yeni bir olay, yeni bir kavga ve yeni bir düşman demekti. Zengin ailesinin gölgesinde yaşayan Lavin, kimseye boyun eğmeyen Arya, soğuk tavırlarıyla tanınan Atlas, öfkesiyle nam salan Kaan, sessizliğiyle dikkat çeken Mira ve her olayın içinde olan Rüzgar... Altısı aynı okulda, aynı koridorlarda, aynı kurallara karşı yaşamaya devam eder. Öğretmenlerin gözünde sorun, öğrencilerin gözünde korku, okulun gözünde ise silinmesi gereken isimlerdir. Ama onlar umursamaz. Çünkü bu lise onların savaş alanıdır. 404: Bulunamayanlar Okulun kayıp ilan ettiği altı isim.

Elisa, karanlığın damarlarına işleyen o kusursuz sistemi yıkmak için doğmuş gibiydi; Aras ise o sistemin ta kendisiydi soğuk, kusursuz ve dokunulmaz. Birinin hedefi diğerinin yıkımıydı. Ama ihanetin en keskin yerinde, düşmanlıkla örülmüş o ince çizgi çatladı; planlar birbirine çarparken kalpler, hesaplanmamış bir ihtimal gibi aynı yerde durdu. Ve en tehlikelisi oldu: Elisa, Aras'ı alt etmeye çalışırken ona yenilmeyi değil... ona ait olmayı öğrendi. Aras ise hiçbir zaman kontrolünü kaybeden biri olmamıştı. Ta ki Elisa, onun düzenini ilk kez sarsana kadar. Onu çözmeye çalıştıkça daha da içine çekildiğini fark etti; sanki yıllardır kapalı duran bir kapı, ilk kez aralanıyordu. İkisi de aynı oyunun iki farklı tarafıydı ama artık sınırlar bulanıktı. Çünkü bazen en büyük ihanet, düşmanı yok etmek değil... onu korumak istemekti.

"Hazır ol, gelin hanım... En fazla bir saat sonra evleniyoruz. Ve karım olduğun andan itibaren sana ağlamayı yasaklıyorum. Çünkü sana hiç yakışmıyor." Bir gün, tanımadığı bir adamın evlilik teklifi etmek zorunda kalacağını söyleseler, gülüp geçerdi... Ama kader, Lavinia'yı tam da bu noktaya sürükledi. Kırık pusula... Ve kırk bir günlük bir oyun.Gerçek suçlu kim? Kim hayatta kalacak, kim yok olacak? Her sayfa, sırları bir bir ortaya çıkarıyor. Ve unutma: Ölüm Çiçeği'nin laneti, seni izliyor... Kırık pusula seni karanlığa sürüklerken, Ölüm Çiçeği kaderini belirleyecek. Varlığı, annesi için hiçlikten ibaret olan tüm kız çocuklarına... Veteriner:1. Sırada Lavinia: 1. Sırada 🧭⚓

"Qanlı Qədəh" adı ilə Wattpad'da yayımlanan ilk və tək Azərbaycan dilində kitabdır. Hər hansı bir surətin çıxarılması,kopyalanması, alıntı halında dərhal hüquqi proses başlanacaq. Bu kitabın adına da (Türkcə/Azərbaycanca) daxildir. Bir neçə bənzər adlar görürəm artıq. Davam etdiyi təqdirdə avtomatik şikayət edəcəm. 🍷 "Kanlı Kadeh" ismiyle Wattpad'de yayımlanan ilk ve tek Azerbaycan dilinde kitaptır. Her hangi bir kopyalanma olayında/durumunda hemen yasal işlemler başlatılacaktır. Eşq qırmızı şərab kimidir. Bir qədəh içdinsə bir daha əl çəkə bilmirsən.🍷

teoman heyecanlanıyorum deniz umarım heyecanın kalbine vurur da geberirsin teoman amin canım

Bakının ən prestijli xəstəxanası olan DiaqnoMed klinikasında iki qütb nüfuz uğrunda bir-birilə əzəli rəqabət aparırdı : "Elitlər" və professional həkimlərdən ibarət olan "Qızıl Liqa" komandası. 4-cü kurs Tibb tələbəsi olan Simay isə burada assistantlığa başladığı ilk gündən etibarən bu iki komandanın, habelə iki məşhur cərrah arasındakı rəqabətin əsas oyunçusuna çevrilmişdi. Həkimlərarası əyləncəli xaoslarla, sevgi üçbucaqları və müxtəlif intriqalarla dolu olan bu klinikada insanı sağ saxlayan tək bir şey var idi: Heç qopmayan dostluq bağları.. Diqqət! Hekayəyə başlayarkən əllərimizi spirtləməyi unutmayaq, çünki buradakı xəstələrin heç də hamısı klinikanın pasientləri deyil..

Hayatınızı üzerine inşa ettiğiniz geçmişin koca bir yalan olduğunu öğrenseydiniz, ait olduğunuz yere mi yürürdünüz yoksa arkanızı dönüp gider miydiniz? Genç bir kız, bir laboratuvar raporunun soğuk satırları arasında kendi gerçeğiyle yüzleştiğinde, hayatı geri dönülemez bir şekilde sarsıldı. Damarlarında akan kan, büyüdüğü insanlara ait değildi. O, hiç bilmediği köklü bir geçmişin elinden koparılmış kayıp bir parçaydı.Kendi kimliğinin peşine düştüğü o puslu günde, yolları sarsılmaz duvarlarla çevrili, dışarıya kapalı bir aileyle kesişti. Yıllar önce bir gecede en büyük yarasını alan bu aile, şimdi karşılarında duran yabancı kadının, o kanlı geçmişin eksik halkası olduğundan habersizdi. Peki, sarsılmaz bir kale gibi birbirine kenetlenmiş bu aile, aralarına bir yabancı gibi sızan gerçeği kabul edebilecek miydi? Yoksa kopan aile bağlarını yeniden dikmek, o bağların tamamen kopmasına mı yol açacaktı?