Kitap bana aittir, herhangi bir çalınma durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.! Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin'in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran'ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja'nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder... 18.11.2025 Türkiye kategorisinde 1. sırada 18.11.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 16.12.2025 Güncel kategorisinde 1.sırada 20.12.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 28.12.2025 Popüler kategorisinde 1.sırada 12.01.2026 Yeni kitap kategorisinde 1.sırada 14.05.2026 Gelenek kategorisinde 1.sırada

Ablası onun kaderi olacaktı. O ise sadece gölgeydi. Ta ki gelinliği üzerine geçirene kadar... ☆☆☆☆☆☆●●●●●●●●●●☆☆☆☆☆☆☆ EN BAŞTAN YAZILIYOR !!!

Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪

Seren, kalabalıklardan uzaklaşıp Diyarbakır'ın bir köyüne atanarak öğretmen olarak gelir. Yeni bir başlangıç, yeni hayatlar ve dokunacağı umutlar vardır. Karan Ağa ise bu toprakların gücü kadar merhametini de taşıyan bir adamdır. Sessizdir, ağırdır ama kalbi sandığından çok daha iyidir. Aynı gökyüzü altında, iki yabancı kalp yavaş yavaş birbirine alışır. Bu hikâye; bağırmadan sevmenin, sabırla yaklaşmanın ve kalpten gelen bir aşkın hikâyesidir.🎀❤️ _"Ben sana bir evlat veremem."_ Karan Soysalan & Seren Aydar♾️💍 KADINA ŞİDDET,ALDATMA,KUMA OLAYLARI YOKTUR!. Başlangıç: Aralık 2025 Bitiş: Mayıs 2026

Koskoca Mardin aşiret ağası Aziz Eroğlu daha küçüken kendi evlerine Van'dan misafirliğe gelen ailenin küçük kızına aşık olmuştur.Ama nerden bilecektiki 21 yıl sonra bir berdel sonucu evleneciği kızın küçüklük fotoğrafını gördüğünde küçükken aşık olduğu kızı bulduğunu bilmiyordu.

KÜÇÜK BİR KESİT "Hadi ağlamayı bırakta gerekeni yap." Kız, bir an için olduğu yerde donakaldı. Yüreği deli gibi çarptı ama yüzüne en sert ifadesini takındı. Elinin tersiyle gözyaşlarını hızla silip doğruldu. Adamın karşısına dikildiğinde, o da onun gibi kaşlarını çattı. Gözlerinde bir ateş yanıyordu. "Ne dedin sen?" dedi sesi titremeyen, sert bir tonla. Adam gülümsedi, küçümseyen bir tavırla başını sağa sola salladı. "Gerekeni yap dedim." Kadının gözbebekleri büyüdü. Kulağında uğuldayan bir öfke yükseldi. "Gereken neymiş?" Adam hafifçe öne eğildi. "Sen harbi salaksın. Ne yapacağımızı çok iyi biliyorsun. Biz evlendik ya hani. Sen benim karım oldun ya. Şimdi ben-" "Suuus!" Sesi odada yankılanırken gelinliğinin eteklerine sakladığı bıçağı hızla çekti. Mum ışığı çeliğin soğuk yüzeyinde yılan gibi kıvrıldı.

Öfkeli gözleri gözlerimi bulduğunda yanıma doğru gelip beni kolumdan tutarak ayağa kaldırdı. "İmam nikahımız kıyılacak" dediğinde gözlerimi kocaman açtım şaşkınlıkla. "Baran! Hayır!" diye ağlamaya başlayan Zelal'e korkuyla baktım. "Ne nikahı, ne diyorsun sen... Ben bebeğimi aldı-" "Buraya gelerek, neler yapacaklarını gerçekten düşünmedin mi?" dedi arkamızda ağlayan Zelal'i duymazdan gelip sadece benimle konuşarak. "Ben, yani hayır bilmiyordum. Ne olur gideyim bir daha gelmem" dedim korkuyla. "Artık çok geç" diyerek merdivenlere yöneldi. Elimi tutup inerken bende peşinden iniyordum. Nikah ne demekti ya? Ben evlenmek için gelmemiştim ki buraya....

Eli kalem tutarken üzerinde okul forması varken birden bire o gelinliğin içinde bulmuştu kendini. Kalem tutan ellerine altınlar takıldı . Okula gitmek yerine ağanın gelini olup o büyük konağa gitmişti. Küçük zarif ayakları konağa adım attığında birden kadın olması istenilmişti. Üzerindeki baskı bitmeyen azarlar dayaklar bitmiyordu sadece okumak istemişti bu zulümde nasıl yaşayacaktı.

⚠️ +18 | "Hadi Zühre, gireyim içine. Taşaklarım patlayacak artık" önüme diz çöküp sızlanıyordu. "Hayır" dedim. Sesim kısık ama bir bıçak gibi keskindi. Dönem kurgusu.

"Ben Zilan aşiretinin ağası Azad ağa! Kızımın yaşadığı bu rezilliği de onun onurunu da kurtaracağım ve bunu sadece bir hafta içinde yapacağım kızım Avzem Zilan'ı bir hafta içinde evlendireceğim."diyen babam ile gözyaşlarım bir kez daha süzüldü yanaklarımdan. Düğün günümde tam bu avluda terk etmişti beni Diyar Miran. Tek bir açıklama bile yapmadan sadece özürler dileyerek gelmeyeceğini söylemişti telefonun diğer ucundan. Bunu söylemek için karşıma çıkmaya bile cesareti yoktu beni gelinliğimle düğün alayının ortasında o avluda terk ederek gururumu ayaklar altına almıştı sadece benim değil bütün Zilan aşiretinin de gururunu. **** - Tüm hakları saklıdır kurgu bana aittir. - Küfür, şiddet ve +18 içerir.