Aynı yerden defalarca kanayan yaralar birbirlerini tanırdı; birbirlerini asla bırakamazlardı. Çünkü bu iki yorgun yara, iyileşmeyi ancak birbirinde arardı. •Bu kitapta geçen olayların hepsi bir kurgudan ibarettir. Herhangi bir kurum veyahut kuruluşla ilgisi yoktur.

Trabzon'un fırtınalı sokaklarında, iki aile yıllar süren bir nefretin gölgesinde birbirine düşman. Iso Furtuna, ailesinin karanlık işleri ve savcı kimliği arasında sıkışmış bir adam. Fadime Koçari ise soğukkanlı, mesafeli ve her zaman adaletin peşinde bir avukat. Zorunlu bir dava onları aynı masaya oturtur. Iso, dosyaları önüne koyarken Fadime'ye der: "Avukat Hanım..." Fadime ise sert bir bakışla cevap verir: "Sayın Savcım."

"Bir vurgun yemişim; kalbime kurşun yine sendenmiş, Fadime. Ama silah bu sefer gözlerindi." Doldu bal rengi gözler. Tek tük, yanağından akan yaşları elinin tersiyle sildi. "Sus. Sus artık." Belinden tutulup çekildiği göğsüne sığındı Fadime. Bu, ilk değildi ve son da olmayacaktı. Göğsünde tuttuğu sessizlik, bağırmaktan daha ağırdı. Parmakları gömleğin kumaşına istemsizce kenetlendi; sanki bırakırsa düşecek, düşerse bir daha kalkamayacaktı. O an anladı: bazı insanlar yarayı açmazdı, yara zaten onlardı. Fadime başını biraz daha gömdü, kokusunu içine çekti. Güven değildi bu, alışkanlıktı. Can acıtsa da tanıdık olanın verdiği sahte bir sığınak. Dışarıdan bakıldığında iki bedenin sarılmasıydı bu. İçerideyse bir kalbin teslim oluşu. Kimse görmedi, kimse duymadı. Zaten en derin yaralar sessiz açılırdı. Fadime gözlerini araladı; bal rengi bakışlarında ne umut vardı ne isyan. Sadece kabulleniş... Ve bazen en korkutucu şey, insanın buna alışmasıydı.

~"Özür dilerim," "Bunu yaşatmak istemezdim." "Özür dileme," ~

fadime'ye yardım ettiği için başı belaya giren ismail, olanların suçlusunu baş düşmanı fadime zanneder.

Düsman iki ailenin cocuklari Biri nefretle büyüdü, biri aşkla sustu, bazı bağlar karanlıkta kurulurdu iste.

Yeni kitab

Bir köy, iki düşman, tek sevda... İso ile Fadime, adları yan yana gelmemesi gereken iki yürek. Nefretle başlayan bu hikâye, kalbin susturamadığı bir aşka dönüşür.