[Türkçe vers.] > "Bazı şeyleri saklamaya çalışma. Kırılınca daha çok acıtır." Bu sözlerin sahibinin o kadar çok sırrı vardı ki...

Hyun-tak: "Cidden mi? Aşkım değil, çikolata mı?" Ha-neul: "Aşkını istemiyorum, Hyun." Üç yıl aradan sonra Ha‑neul, geçmişin izlerini ve tekvando ile kazandığı gücünü yanına alarak Yeo‑ll Lisesi'ne geri döndü. Zor geçen sakatlık dönemi ve milli takıma veda etmek zorunda kalışı, onun hem fiziksel hem zihinsel dayanıklılığını şekillendirmişti. Yanında, ortaokul yıllarından beri hem güvenini kazandığı hem de aşkını hissettiği Hyun‑tak vardı; o da tekvando geçmişi olmasına rağmen yaşadığı sakatlık yüzünden sporu bırakmıştı. İkisi, hem kaybettikleri hem de korumaya çalıştıkları geçmişin gölgesi altında birbirlerine tutunuyordu. Baku ve Beak-jin'in ortaokul yıllarındaki arkadaşlık anıları, ardından Beak-jin'nin dünyaya veda edişi, Ha‑neul'un hem güç hem de suçluluk duygusunu besleyen bir hatıra olarak aklında yankılanıyor; ama esas tehlike, Seong-je ve Karaçlar'ın acımasız oyunlarıyla çok sonra ortaya çıkacaktı. Ha‑neul'ün tekvando geçmişi ona hız, çeviklik ve dayanıklılık kazandırmış olsa da, Karaçlar'ın gölgesi altında hem aşkını hem de adaleti korumak çok daha zor olacak.