Bir vatan sevgisinden doğan aşk birbirinden inat iki kişi ama tek ortak yönü inatçılığı değil vatana olan sevgisi. Bakalım zaman onları nasıl bir yere getiricek

Ansızın Trabzon Trabzon'un yeşiliyle mavisi kadar zıt, ama bir o kadar da uyumlu iki kalp: Defne ve Ali. Biri geçmişinden kaçarken, diğeri acısıyla yaşamayı öğrenmiş... Ve kader, onları ansızın bir araya getirir. Şaka, çekişme, kalp ağrısı ve belki de aşk... Bazı duygular, hiç beklenmedik bir şehirde başlar. 📖 Kitap Konusu: Hiçbir şey planlandığı gibi gitmez bazen... Hele ki kalbin işin içine girdiyse. İzmir'de sıradan ve sessiz bir hayat süren Defne Kubatoğlu, köklerine dönmek zorunda kaldığında Trabzon'da hiç beklemediği bir hikâyenin tam ortasına düşer. Doğduğu topraklar, sadece yeşiliyle, deniziyle değil; geçmişin izleri ve geleceğin sürprizleriyle de onu karşılar. Ve bu sürprizlerin en başında, Ali Bârutçu vardır. Ali... Yıllarca kendi duvarlarını inşa etmiş, sert bakışlarının altında yumuşacık bir kalp taşıyan, Trabzon'un güçlü ve suskun adamı. O ve Defne, sadece ailelerinin dostluğu sayesinde değil; kaderin ince bir dokunuşuyla da aynı hikâyenin iki kahramanı olurlar. Ama bu hikâyede yollar düz değil, duygular açık değil ve geçmiş susmak bilmiyordur. Defne'nin özgürlüğe ve kendine olan inadıyla, Ali'nin duygularını gizleyen suskunluğu arasında filizlenen bir aşk... İlk bakışlar, ilk çatışmalar, iç sesler ve kalbe ağır gelen ilk kabullenmeler. Aile bağları, Trabzon'un sıcaklığı, bayram sofraları, kıskançlıklar, tesadüf gibi görünen hesaplı karşılaşmalar... Ve "Ansızın" gelen bir aşk. Ama hiçbir aşk kolay kazanılmaz. Ve bazı kalpler, sevmeye karar vermeden önce defalarca kırılır. Şöyle bir açıklık getireyim bazı soranlarda olmuşdu .kabulleniyorum ilkbolumerimde 3 nc kişiİ olarak yazmisimİ BİRAZ baymişŞ sonradan ustumde çalışarak daha samimi yazdimm onun için ilk bolumleri okuyup çok baydi diyip cikmaa olurmu askmm okuya okuya goreceksinn değiştiğimii iyi OKUMALARR

-tamamlandı.- Okuduğu okulda sınıf arkadaşlarından biri tarafından tacize uğrayan Buket oradan bir şekilde kendini kurtarır. Akşam vakti market dönüşünde ara sokaklardan birinde kendisine taciz etmek üzere olan o çocuğu şehrin aranan seri katili tarafından öldürülürken bulur. Katilin kendisini gördüğünü gören Buket, oradan hızla uzaklaşır. Ama eve döndüğünde kendini bir mesaj bekliyordur. 055*; Polise gitmeyi aklından bile geçirme. 055*; Ya da geçirebilirsin. 055*; Onlar beni ararken ben bir kansız şerefsizin daha nefesini kesmiş olurum. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Text 1 (27.08.25] #GenelKurgu 1 [26.08.25] #SeriKatil 1 [26.08.25] #Sevmek 1 [15.09.25] #GençKurgu 1 [28.08.25] #Aşk 1 [27.03.26] #İntikam 1 [06.09.25] #Aksiyon 1 [20.09.25] #Mizah 1 [30.09.25]

@kupakizi: 17 ekim regl • • • ***************** *Küfür ve argo içerir. *Tüm hakları bana aittir.*

Arkadaşıma ulaşamayınca abisine yazdım,en fazla ne olabilir ki? Abimin arkadaşı temalı bir texting kurgusudur.

Aşkın sonu daima pişmanlık mıdır?

✹ Defne: Sana hangimizin anonim olduğunu göstermeme izin ver, çakma anonim seni. 0553584****: Anonim bendim ve ben kalacağım Defne. 0553584****: Bilirsin, anonim bilinmeyendir. Defne: Haklısın, anonim bilinmeyendir. Defne: Peki ortada bir bilinmeyen yoksa, anonim kimdir Bora? (Silindi) ✹

Başım Barlas'ın göğsüne düştü. Soğuktan donmuş burnumu sıcacık göğsüne sürttüm. Burası yuva gibi hissettiriyordu. Derin bir nefes aldım. Kokusu ciğerlerime doldu. Gözlerim kapandı. Son kez fısıldadım. ❝ Yangın düşmüş kor kor. Yanmış gönlüm yer yer. Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden. ❞ ⭒⭒⭒ Saudade: Kavuşamayacağın birini özlemek.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

Elzem, henüz on dört yaşında, asker olan babasının büyük bir yanlış anlama sonucu kendi yengesini terörist sanarak öldürdüğüne şahit oldu. Yengesine delicesine bağlı olan amcası, bu olaydan sonra hem abisine hem de onun ailesine düşman kesildi. Ve onları birer birer ortadan kaldırdı. Sadece Elzem hayatta kaldı. Kaçtı. Saklandı. Onu bulan yabancı bir adam, evlatlık alarak adını değiştirdi ve Londra'ya gönderdi. Yıllar geçti... Tehlikenin artık geçip gittiğine inanan Elzem, tam on yıl sonra geri döndü. Fakat bu kez tanımadığı biriyle karşılaştı: Kutay Ufuk. Üvey abisi. Ve bir sır daha: Amcası hâlâ yaşıyor... Ve hâlâ onun peşinde. Bu kez Elzem kurtulabilecek mi? Ama asıl soru şu: Elzem gerçekten Kutay'ı tanımıyor mu? Ve... Kutay aslında kimdi? *** Bazı anılar yıllarca susar... Ta ki doğru kişi karşına çıkana kadar. "Hatırlıyorum Kutay, müzik kutusunu bana veren çocuk sendin..."