Azad Karan, yüreğinin tam ortasına kor gibi düşen Nida'nın aşkıyla yanıp tutuşmaya başlamıştır. Ateşi bir türlü dinmiyordur çünkü Nida onun yanından bile geçmek istemeyen, köydeki diğer insanlar gibi ondan korkan bir kızdır. Aşkının karşılığını alamayan Azad, bu yolda her şeyi göze almıştır. İyi ya da kötü, incinerek veya inciterek Nida'yı kazanmaya karar verir. Gözü ondan başkasını görmüyordur, Nida'nın aşkı onu olduğundan daha acımasız birine dönüştürür. "Seni çok seviyorum, sen de beni seveceksin."

"İntikam, gizem, aşk ve tehlike dolu mafya hikayesi." Ala Karaca, annesini trafik kazasında kaybettikten sonra hayatın acımasız yüzüyle tanışmış bir genç kadındır. Ardından abisini de kaybedince, içindeki boşluk ve acı daha da derinleşir. Hayatının tek dayanağı, en yakın arkadaşı Sena'dır. Abisinin katilini bulmak ve adalet sağlamak için kendi yolunu çizmek zorundadır. Araştırmaları onu, abisinin eski arkadaşlarından biri olan ve yeraltı dünyasında tehlikeli bir isim olan Araf Taygun Vural'a götürür. Araf, soğukkanlı, karizmatik ve tehlikeli bir mafya figürüdür. Görünüşü ve internetteki izleri bile ürkütücü olsa da, Ala'nın intikam arzusunu tetikler. Fakat Araf, Ala'yı daha önce görmüş ve gizli bir şekilde ona ilgi duymuştur; bu durum, Ala'nın haberi olmadan hikayenin gidişatını etkiler. Kendi korkularıyla yüzleşirken, hem Araf'ın gizemli dünyasına adım atar hem de kendi kararlılığını sınar. Hikaye, intikam, gizem ve tehlikeli ilişkilerle dolu bir yolculuğu konu alır. Ala, geçmişin gölgeleriyle ve Araf gibi güçlü bir figürle yüzleşirken, aşk, dostluk ve ihanetin sınırlarında dengede kalmaya çalışır. Yetişkin içerikli kitapdır.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Yıllardır ona takıntılı olan mafya kızı kaçırıp kendi evine mahkum eder. Takıntılı mafya & ondan kaçmaya çalışan kız

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Lütfen okuyan herkes destek çıksın,) ~ "Sen beni çok mu kıskandın?" "Sus artık, ne zaman çıkacağım ben?" "Ne hırçın bir karım var." Benimle değilde kendisiyle konuşuyor gibiydi. "Bayılırım." "Delirtme insanı çıkarsınlar beni buradan." "Aslında bir gün kalsan akıllanırsın." "Öyle mi?" Sakin sakin yüzüme baktı. "Öyle." Dedi aynı sinir bozucu tavrıyla. Madem böyle diyordu,"Git o kadınla evlilik sözleşmesi imzala o zaman. Zaten bir işe yaradığın da yok." Demir parmaklıklara biraz yaklaştı. "Bir işe yaramıyorum öyle mi?" Dedi bir kaşı havalanmıştı. Bu sefer ona pişkin pişkin cevap veren bendim, "Öyle, ayrıca ne dememi bekliyordun ki daha beni buradan bile çıkaramıyorsun. Nasıl kocasın sen?" "Nasıl koca olduğumu buradan çıkınca göstereceğim." Diyerek kapının yanında duran polise kapıyı işaret etti. ~ ❗Tiktoktan gelenler için bu kısmı koydum buraya aşklar ❗ #ilkkarşılaşma etiketinde 1. #defile etiketinde 1. #söz etiketinde 1. #model etiketinde 1.

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

"Öyle güzelsin ki..." diye fısıldadı dolgun dudaklara doğru. Kadın, adamdan işittiği sözleri yutkunarak dinledi. Çünkü adamın sesindeki o boğuk tını, onu tekrar baştan çıkarmak için en basit sebepti. "Güzelliğini," Eliyle kadının terden yanağına yapışmış siyah saçlarını geriye itekledi. "Nasıl ifade edebilirim, bilmiyorum."

"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."