BİZ BERABER OLAMAYIZ SEN ÇALIŞIYORSUN BEN UYUYORUM BEN ÇALIŞIRKEN SEN UYUYORSUN

yolu yok dediğin an başladı yol.

Bu gece hisler pişman, tanıdık yüzler düşman.

"Ben kendimi sana ait hissediyorum.." Tamamen hayran kurgusudur.

İbrahime gülümsemeye çalışırken ona bakmamak için direniyordum. Kapıdan çekilmiyordu ki "he, tamam" diyip gidebileyim. Başımın ve karnımın ağrısı artıyordu ve bunların hepsi şu 10 saniyede oluyordu. Nolacaksa olsun diyip Atilla'nın gözlerine baktım. Hiç değişmemişti, hâlâ aşık olduğum gibilerdi. Ona bakınca yüzümü nötr hâle getirdim elbette. O da bana bakıyordu, alık alık. Sonra elini uzattı. A:Memnun oldum A:Ati ben A:Atilla... "Senin Atilla'n" diyemiyordu tabii. O pürüzlü ve boğuk sesini duymuştum 1,5 senenin ardından...

Sabah kalksın,doğa yürüyüşü yapsın.Rap dinlemesin mesela... Bir insan bu kadar sözünden şaşabilirdi.

Basit bir aşk değil ki bu iş yerinde/okulda olsun..asıl aşklar hastanede başlar.

Her anım sen, her anım sen'le.