*Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı "Ah be küçük kız. Beni peşinden koşturmayı çok seviyorsun," dediğinde soluklanmak için durduğu kısa saniyede kaslı göğsü sertçe yükseldi. "Koşma o zaman!" Aramızdaki mesafeyi tek adımıyla kapattığında belimin arkasına avcunu yaslayıp esir aldı ve bedenimi kendine sertçe çekti. Göğsüm göğsüne çarptığında soluğum kesilerek başımı kaldırdım ve gözlerinin içine baktım. Bakışları alev almışçasına yanıyordu. "Dikkatimi hiç çekmemeliydin," diyerek sırtımı arkamdaki duvara yaslayarak gözlerimin önünü düşen saçımı çekerek kulağımın arkasına sokup yaklaştı. Dudaklarımızın arasında tek nefeslik yer vardı. "Bensiz bir hayatı unut. Seni almasına asla izin vermem!" AŞK ONLARI ÇOK HABERSİZ VURACAK

Aşiyan 3 Serilik bir kitaptır ve tüm seri tamamlanmıştır. ... "Sen benim evimsin Gülfem, şu tenin.." derken elini boynumda dolandırdı. "Sadece benim. Başkasının el sürmesine izin vermem. Sen buraya girdiğinden beri.." dedi elimi kalbinin üzerine koyarak. Avuçlarımın altında güçlü şekilde atan kalbini oldukça net hissettim. Sıcacık elini buz gibi elimin üstüne biraz daha bastırdı. "Başkasına böyle attıysa namerdim." Dedi erkeksi gür sesiyle. "Buralar hep senin." Dedi tekrar kalbinin üzerine bastırarak elimi. "Sen benim!" ..... Siddet, Küfür ve yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır. Rahatsız olanların başlamaması önemle rica olunur :)

Ben ilk kez onun yangınında onunla yanarken bulmuştum kendimi. ''Alacalı...'' dedi büyülenmiş gibi. Alnı alnıma yaslandı. ''Alacalı Ahuşan... Bana yazılmış gibisin.'' Kaç kere döndü durdu parmakları tenimde sayamadım. ''Sabrın sonu selametse...'' Elleri benden ayrılıp bir iki adım karşıma geçse de sözleriyle beni kendine mühürledi sanki. ''Yemin ederim benim selametim bir sen, tek sen olacaksın.'' Bu hikaye bir kadının kocaman bir adamın kalbine düşüp büyümesinin hikâyesiydi.

Birce Sağlam, Diyarbakır'da görev yapan bir Türk askeridir. Kendisine gelen telefonla, ''Pençe'' isimli özel bir time alındığını öğrenir. Görev için gittiği Hakkari'de hayatının aşkını bulacak, aynı zamanda geçmişten gelen bir gölgeyle savaşacaktır. "Bir ülkü uğruna geçen bunca sene, bir ülke uğruna çekilen bunca çile. Sen asker, bu bayrağın alltında nefes aldığın sürece, değişemezsin şu Türklüğünü hiçbir şeye." •Askeri romantizm •Aksiyon/ gerilim •Geçmişten gelen tanışıklık •Derin arkadaşlık ilişkileri

Çocukluğunda babasını bir suikastta kaybeden ve parçalanmış bir ailede "yalnız kurt" olarak büyüyen Kıdemli Üsteğmen Yaren Akın, intikam ateşiyle yanarken ordunun en gizli ve tehlikeli operasyonlarını yürüten "Alaca" kod adlı bir efsaneye dönüşür. Ancak çıktığı son görevde, karanlık bir örgüt olan Vortex tarafından deşifre edilmesi tüm dengeleri bozar. Artık sadece bir asker değil, her an infaz edilmeyi bekleyen açık bir hedeftir. ​Üstleri, Yaren'i korumak ve kimliğini yer altına gömmek için akılalmaz bir plan sunar: Aktif görevden çekilmeyecek, ancak kimliği tamamen silinecektir. Yaren Akın "ölecek" ve yerine, ezeli rakibi ve tim komutanı Yüzbaşı Gökhan Alkan ile kağıt üzerinde evli bir kadın doğacaktır. ​İki zıt kutup, aynı çatı altında hem düşmana karşı sahte bir aşk oyunu oynamak hem de birbirlerine duydukları öfke ve inatla savaşmak zorundadır. Yaren, yeni hayatına alışmaya çalışırken; bir yandan babasının yarım kalan davasını gizlice yürütecek, bir yandan da Gökhan'ın ördüğü duvarların ardındaki gerçek adamla yüzleşecektir.

Siz hiç herkesin içinde, en güvendiğiniz insanlar tarafından yalnız bırakıldınız mı? Mihri, terk edildiği o nikah gününden sonra her şeyini kaybettiğini sanıyordu. Oysa o son, aslında en güzel başlangıcın kapısıydı. Kuşadası'nın rüzgarlı tarlalarında başlayan bu hikaye; motor seslerinin arasına karışan ayetlerle, gizli saklı yazılan mektuplarla ve imkansız bir aşkın mücadelesiyle büyüyecekti. Tarık'ın puslu yeşil bakışlarında kaybolan Mihri, sadece aşkı değil; kendi gücünü de keşfedecekti. Ortak düşmanları Cengiz'e karşı verilen bu savaşta, bir hafizenin sabrı ile bir adamın hidayeti birleşiyor. İhanetin gölgesinde yeşeren, motosiklet kaskının ardındaki bakışlarla mühürlenen bir sevda... Okumaya hazır mısın?

Vatanı için canından vazgeçmeyi göze alan iki ruh...Birisi havada birisi karada vatanını savunuyor.Ölümün kıyısında karşılaştıktan sonra birbirlerini unutmamaya ant içiyorlar.Gökyüzüyle yeryüzünün buluştuğu tan yeri gibi onlarında ruhları eşsiz bir biçimde buluşuyor...

Babasını bulmak için Vira Mahallesi'ne gelen Sare Asilsoy, daha ilk günden buranın karanlık bir mahalle olduğunu anlar. Mahallenin altına kazılan tünellerde verilen kararlar, İstanbul'un kaderini değiştirmektedir. Yıllardır ayakta duran ricacılık sistemi, Vira'yı kimsenin kolay kolay çıkamadığı bir dünyaya dönüştürmüştür. Sare, babasını komada bulduğunda başka bir gerçekle daha yüzleşir: Hiç tanımadığı bir abisi vardır. Geçmişin sırları peşpeşe ortaya çıkarken annesinin öldürülmesiyle Sare'nin hayatı tepetaklak olur. Annesini toprağa verdiği gün, abisi onu Vira'nın yeni sahibine emanet eder ve ortadan kaybolur. Sare'nin yapması gereken üç şey vardır. Birincisi, annesinin katillerinin bulunduğunu ve hak ettikleri cezayı aldığını görmeden hiçbir yere gitmemek. İkincisi, babasının komadan uyanmasını ve abisinin geri dönmesini sabırla beklemek. Üçüncüsü ve en önemlisi, abisinin en yakın arkadaşına kesinlikle ama kesinlikle âşık olmamak. 25.05.2026 🌀🗝️

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."