Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Bu kadar işte, hepsi bu." Annem cümleye girdi o kadar az konuşuyordu ki, sesini duymak bir mucizeydi. O konuştuğunda sesini zihnime bir çivi ve çekiçle asmak istiyordum. Bir daha ne zaman duyulacağı belli değildi çünkü. "Kızım sen neden böyle yapıyorsun? Bugüne kadar neyini eksik ettik? Ne istediysen almadık mı?" Duyduğum, duyduğun nice cümle... "Biraz sevin..." sesim öyle kısıktı, bir ben duymuştum. Sesimi karşıya, anneme aktaramadım, babama aktaramadım. Bir ben duydum, hep. Lise üçüncü sınıfa başlayan Mehir, hayatının her zamanki gibi sıradan geçeceğinin kanaatindeydi. Ancak zengin ailesi ve sosyeteyle mücadelesi yaşıyla beraber büyümüştü. Şimdi de başında bu bela vardı. Hacker... Onun kim olduğunu bulabilecek miydi? -LİSE KURGUSU- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu' na teşekkürlerimi sunuyorum.

❝ Zorbalığın altında ezilen her kalp, bir gün zorba olmaya mahkumdur.❞ Taşınmaları sebebiyle yeni okuluna nakil olan Nihle, ünü yüzünden Umay'ın hedefi hâline gelir. Umay parıltısını paylaşmak istemez; böylece zorbalık başlar. O gün Nihle, Umay'a tek bir cümle kurar: "Eğer bugün beni öldürmeyi başaramazsan, sıra bana geçtiğinde ben seni öldürürüm." Aylar sonra roller tamamen değişmiştir. Av olan Nihle, acımasız bir avcıya dönüşmüştür. Bu sırada okula bir yabancının nakil olmasıyla Nihle'nin dengesi şaşmaya başlar. Her şey bir şekilde Nihle'nin planladığı gibi ilerler. Ta ki bir sabah Umay ortadan kaybolana dek... Nihle'nin aylar önce ettiği o tehdit, şimdi boynuna urgan; yaptığı zorbalıklar ise ayaklarının altına sandalye olmuştur. Peki bu olanların okula nakli olmuş yabancı ile ilgili nedir? Ve asıl soru: Umay'ın başına gelenlerin ne kadarı Nihle ile ilgilidir? - Uyarı: Bu kitap; fiziksel ve psikolojik şiddet, manipülasyon, baskı, güç çatışmaları, haksızlıkların olduğu adaletsiz bir okul ortamı ve yoğun zorbalık unsurları içerir. Anlatılanlar, şiddeti veya zorbalığı özendirici değil; aksine, bu durumların olumsuz sonuçlarını göstermek amacıyla işlenmiştir. Kitapta geçen tüm kurum adları, karakterler, olaylar ve mekânlar tamamen kurgudur; gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir bağlantısı yoktur. Noyan Serisi I.

Kimse sana gerçeği söylemez. Çünkü gerçek dediğin şey, en güzel yalandır. Ben de sana yalan söyleyeceğim. Ama önce biraz seveceğim seni. Sonra biraz yakacağım. Belki de öldürürüm. Kim bilir? Aşk mı? Evet, biraz ondan var. Ama bu hikâyede aşklar ya kanar ya susar. Birini severken diğerini öldürmen gerekebilir. Bana masum deme. Ben masum değilim. Onlar da değil. Hiç kimse değil. Eğer gerçekten okumaya cesaretin varsa - bil ki sonunda ben kazanmayabilirim. Ama sen kaybedeceksin. Çünkü okudukça kendinden bir şey bulacaksın. Ve kendinden nefret edeceksin. Buradan sağ çıkan olmadı. Sen hariç. Belki. Bu bir aşk hikayesi değil. Ama sen öyle san.

Her yiğidin bir balkan güzeli vardır Balkan Güzeli "Bazı aşklar sınır tanımaz... Bazı hikâyeler ise kalbe kazınır." Arya... Üsküp'ün eski sokaklarında resim çizen, hayallerine tutkuyla bağlı yarı Türk yarı Makedon bir genç kız. Renklerin dünyasında kaybolan, geçmişin gölgesinde büyüyen ve geleceğini İstanbul'da yeniden çizmeye çalışan bir kadın. Yiğit... Boğaziçi Edebiyat Fakültesi'nde okuyan, kendi yalnızlığının içinde duvarlar ören, yarım kalmış şiirlerin adamı. Bir gün yan dairede bir kapı çalınır. Ve o kapıdan içeri, bir yaz boyunca unutulmayacak bir hikâye girer. Bu bir karşılaşma değil, kaderin sessiz bir planıydı. Kavga seslerinin arasında yankılanan kahkahalar, çay bardaklarının içinden taşan duygular ve aralarında filizlenen, hem komik hem de derin bir bağ. Ama her aşkın bir sırrı vardır. Ve her güzelin, gizlediği bir acı... "Balkan Güzeli", yaz güneşi kadar sıcak, Balkan rüzgârı kadar hüzünlü, kahkaha kadar gerçek ve aşk kadar karmaşık bir hikâye. Kalbine güveniyorsan, bu yolculuğa çık. Çünkü bazen bir yabancı, en tanıdık duygunu uyandırır...

Çok yakında lanetli Kasaba..