Ailesinin gerçek olmadığını öğrenen,yeni bir time alışmaya çalışan, hayatının aşkını bulan Çağla Aylis Çevikin hikayesidir. Gerçek Ailem-Asker kurgusudur.!! İçinde argo bulunmakta!! --- Patlamalar arka arkaya patlıyordu, dumanlar gökyüzünü kaplamıştı. Kaçanların çığlıkları ve patlamaların ortasında, Çağla sadece görevine odaklanmıştı. Ölüme meydan okuyan bir savaşçı gibi, korkusuz ve kararlıydı. ---

Bahar, hayatında verdiği kayıplardan sonra yaşamak istemesede kendini mesleğine ve hayatını kurtardığı korumaya çalıştığı Eflal'e adadı. Tabi bunları yaparken Mardin'e dönmek aklının ucundan dahi geçmiyordu. Mardin'e döndüğü gün hayatı tamamen değişmiş daha zorlu günlerle karşılaşmıştı. Bunlardan bazıları berdeli kabul etmesede kendi kardeşi yüzünden gizlice nikahlandığı Azad Kaleli'ydi. Ve daha da tehlikeli olan düşmanı Serhat'tan, Eflal'i korumaktı. Azad Kaleli ise yıllardır aşık olduğu kadınla bir şekilde evlenmişti ama onun manevi bir kızının olduğunu ve karısının asker olduğunu bilmiyordu. ***Bu kitap acemice yazılmıştır bazı hatalar vardır tabikide bunları bilerek okumanızı rica ediyorum.*** (Kurgumu 1 Mart 2025 tarihinde ilk kitappad'de yayınladım bazı sebeplerden ötürü her iki uygulamada da tamamen düzenlemeye alındıktan sonra tekrar yayınlanmaya başlanmıştır)

Bir kadın var, acısından kendini dağlara kapatan. Bu öyle büyük bir acı ki, dağlara gölge olacak kadar büyük hemde. O Gölge. Teröristlerin gölgesini bile göremediği Gölge. Ece... Gölge'nin ardındaki, güneşe aşık kız. Bu hikaye, güneşe aşık kızın güneşe kavuşma hikayesi. "Seni öldürmeyi geçtim, gölgeni bile görememişler." «Hikayedeki her şey hayal ürünüdür.» Düzenleniyor. (Eski ismi:|GÖLGE| Emredin Komutanım!)

27 yıl sonra üvey evlat olduğunu öğrenen Yüzbaşı Arden, onca acıyı boşuna mı yaşamıştı? Peki şimdi ki hedefi neydi? Yeni (öz) ailesine bir şans vermeli miydi? Yoksa hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam mı etmeliydi? Hep beraber göreceğiz, tabi isterseniz... -FİNAL OLDUKTAN SONRA DÜZENLENECEKTİR!-

Doğumda karıştığını öğrenen YÜZBAŞI MİRAY YAZICI(ÖTÜKEN) öz ailesine alışabilecek mi? Aynı zamanda tayini çıktığı yeni timine alışabilecek mi?

📢 BU HİKAYEDE GEÇEN KURUM, KURULUŞ VE OLAYLARIN GERÇEK HAYATLA BAĞLANTISI YOKTUR! "Bazı yaralar silahlarla değil, gerçeklerle açılır. Gerçek, daha derin bir yara açar insanda ama bedende değil, yürekte. Yüreği yaralı olanlar belki de bu yüzden gerçekleri duymaktan hep kaçarlar." Kod adı, Sangre Roja Cinsiyet, bilinmiyor. Ad, bilinmiyor. Doğum yılı, bilinmiyor. Rütbe, bilinmiyor. Türk Silahlı Kuvvetleri'nin en seçkin timlerinden olan Ecel Timi'nin üyeleri, yalnızca asker değil; aynı zamanda birbirine yürekten bağlı bir ailedir. Ecel Timinin komutanı, cesaretiyle efsaneleşmiş bir subaydır: Kıdemli Üsteğmen Armina Kırşan. Kod adıyla: Sangre Roja Geçmişleri ve gelecekleri arasında sıkışıp kalan, birbirine kan bağıyla değil can bağıyla bağlı olan Ecel Timinin kardeşliği ve sonsuz sevgi bağları. Açığa çıkmayı bekleyen gerçekler, geçmişin acı dolu izleri, gözyaşlarıyla yazılmış sayfalar, ve videolar. Çok yara almış ama asla düşmemiş yedi asker, yedi yoldaş, yedi sırdaş... Ama hepsinden önce, yedi kardeş. Ecel Timi. Akıllarından, kalplerinden geçen tek bir cümle var; Vatan uğruna, canım feda. ~~~ *Bu platformda "Sangre Roja" adıyla yayımlanan ilk kurgudur.

(Argo kelimeler bulunur!) √TAMAMLANDI√ ~Karışan bebekler gerçek aile klasiği denebilir~ Kadından asker olmaz dediler ama o oldu. Hemde bordo bereli! Yüzbaşı Arya Çelik! Yada Öztürk mü demeliyim? Hayatı ondan duygularını almış... Geçmişinde çok acı çeken Arya bu acıların boşa olduğunu öğreniyor. Gerçek ailesiyle tanışan Arya onlara alışıp uyum sağlayabilir mi? Peki ya gerçek ailesi Arya'nın kalbini ve güvenini kazanabilir mi? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Gece Sungur, kendini vatanına adamış genç kadın. ama hayat onu bilinmezliklere sürükleyecek. görevden geldiği gün telefonuna gelen mesajdan sonra aslında hastanede karıştırıldığını öğrenirse ne olur? bazen albayın bile korktuğu bu kadının elinden o doktoru kim alabilecek ki? _/_/_/_/_ bu hikaye tamamen kendim yazdım. hiç bir çalıntı yok. Hikayede argo kelimeler ve şiddet olacaktır. Lütfen rahatsız olanlar ve +18 den aşağılar okumamanızı rica ediyorum. Evet geri kalanlar eğer hazırsanız hikayemize başlayalım! Bu arada istek bölümler olacaktır yani eğer istediğiniz bölüm varsa çekinmeden yazın. Ben onu hikayenin gidişatına uygun yazarım.

Beklemediği anda kasıklarına tam isabetle çarpan dizim ile acı dolu bir nida döküldü dudaklarından. Nefesinin kesilmesini fırsat bilip onu çevirip tam üstüne oturdum. Bir elim boğazını sararken dağılmış saçlarımla üstten baktım. "Sana gardını ne olursa olsun düşürmemeni söylemiştim, Yüzbaşı..." "Tüm geleceğimi baltaladın!" dedi can çekişir bir tonda. "Üzgünüm, kaşındın..." Sırıtışımı gizleyemiyordum. Yerim de rahat olsa gerek hiç kalkasım gelmiyordu sanırım hâlâ oturduğuma göre... "Ulan... Tüm neslimin amına koydun... Hâlâ kaşındın diyorsun!" Kahkahamı bastıramadım. Bu kadar çaresizken gerçekten çok güzel görünüyordu. "Böyle işin ızdırabını..." Neyse ki kalkmak aklıma geldi. O ise hâlâ yerdeydi. Ben kalkmak için hareket edecekken beni kolumdan yakalamasıyla neye uğradığımı şaşırdım. Tutup tek hamlede üstüne çekti. Şimdi yüzlerimizin arasında milimetre vardı. "Senin yüzünden hiçbir hemcinsin tarafından kabul edilmezsem, ömür boyu kâbusun olurum, Kara!" dedi sıkılı dişlerinin arasından. "Ne yapabilirsin ki? Hakkımla dövüştüm ve kazandım." Aramızdaki mesafeye rağmen mantıklı cümleler kurabildiğime inanamıyordum. "Eğer öyle bir şey olursa az önce bineceğin dalı kestin demektir, Kara!" +18 Uyarısı: Kitapta cinsel içerik, ağır argo ve küfür bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okumanız önerilir. 03.09.2024 ™©Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)