Bir adam; yüreğinde yalnızlık ve ruhu siyahlara mahkûm... Dünyaya karşı duran ama yüreğine mağlup olan... Her şeye sahip olan bir adam Yusuf Turan Miralı... Bahar kokulu, kırmızı bir kadın yüzünden yitirebilir miydi eşsiz mantığını, şanını, şöhretini, dostunu? Bir kadın; İstanbul kadar kalabalık, İstanbul kadar hüzünlü ve aşk kadar kırmızı... Aza tamah eden, dili aşk şarabını hiç tatmamış, gözlerindeki ırmaklara ruhunu saklayan Hale Soydan... Her şeyin fazlasına sahip gibi görünen, siyahlara bulanmış bir adam yüreğini adayabilir miydi? Farklı yüreklerin, farklı dillerin ve farklı yaşamların ortak notasıydı aşkları. İmkânsızlıkların can bulduğu ateş kadar yakıcı, su kadar duru bir masal... Kocaman bir adamın, ufacık bir kadına muhtaç olması mıydı aşk? Ateş, suya dokunabilir miydi peki? Su, ateşe can verebilir miydi? Ateş ve su birbirlerini tüketmeden bir arada kalabilir miydi? Tüketen, yaralayan, eşsiz melodilerle taçlandırılmış bir ateş kadar yakıcı ve su kadar şeffaf bir aşk... İmkânsız bir aşkla bestelenmiş, duyulmamış bir senfoni... Kırmızı ile siyahın Sessizlik Senfonisi.

"Bir varmış bir yokmuş... Gecenin çocuğuyla güneşin kızı aşık olmuş..." Küçükken size anlatılan korku hikayelerini hatırlar mısınız? Şu cadılarla, meleklerle ve karanlıkta çıkan canavarlarla ilgili olanları... Ben o zamanlar bu tür hikayelere inanırdım. Sonra büyüdüm ve ilgimi erkekler ve giysiler gibi daha gerçekçi şeyler çekmeye başladı. Bir yaştan sonra o olağan üstü şeylerin saçmalığını anlamaya başlıyorsun. En azından ben öyle düşünüyordum. Fakat o zamanlar hayatımın ve düşüncelerimin nasıl bu kadar kolay değişebileceğini bilmiyordum. Ben kim miyim? Adım Alice ve bu benim hikayem...

İnsanların anlamadıklarını şiirler anlar bazen. Şiirlere anlatmaya ne dersin? *** şiir burada ya sen?***

Arkadaşlarınızla bunları kesinlikle bir ara yapalım gibi bir sohbetiniz oldu mu?Peki neye karar verdiniz?Bulmakta sıkıntı çektiniz mi?Bu kitapta eğlenmek için yapabileceğiniz şeyleri yazıyorum.Kitap sürekli güncellenecek.Takipte kalın :)

Bu hikayeye başlayıp; elinden bırakamayan, bir günde tüm hikayeyi bitiren ve hatta derste okurken yakalanan, otobüste okurken ineceği yeri kaçıran, sınav haftasında başladıysa hiç birine çalışamayan, annesinden sürekli 'bırak artık şu telefonu' repliğini duymasına rağmen heyecanla devam eden, bunlara rağmen iyi ki okumuşum, diyen okuyucularım var benim. Bu hikaye elinizden bırakamayacağınız, okuyarak üstte yazdıklarımı yaşama olasılığınızı arttıracağınız ama yine de bana gelip 'yeni bölüm yaz' diyen okuyucularımdan olacağınız bir hikaye. İnanmıyorsanız deneyebilirsiniz, "Tatiller her zaman güzeldir ama en güzel tatil daima yaz tatilidir. Tutku hiç gitmesin, yaz hiç bitmesin." Demiştik, yaz bitti, peki ya aşk? Tüm hakları saklıdır.

Öldürürmek mi? Yardım etmek mi?

Bu Yaz Diğerlerinden Farklıydı Çünkü Bu Yaz Ben Değildim Biz dik.

Çok beeniceiniz bir hikaye yazıyorummmmm...