Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım. Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım. Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım. Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.

Lara, arkadaşına yazacakken yanlışlıkla üniversitenin sahibine yazar.

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

Güneşin yıllar önce doğmayı bıraktığı bir dünyada, sessizliğe mahkûm edilmiş çocuklar ve baskı altında yaşayan halk, hayatta kalmanın yollarını arıyor. Cemre Nehy, yetimhaneden kaçan bir kız, gölgelerde ve yasaklarda kendi yolunu bulmaya çalışırken, küçük bir kıvılcım büyük değişimlerin habercisi oluyor.

Ülkede ardı ardına işlenen cinayetler, alışılmış hiçbir suç tanımına uymamaktadır. Olayların vahşeti ve biçimi, bunların sıradan bir insan eliyle yapılmadığını düşündürür. Bu gizemli ölümlerin peşine düşen özel bir ekip, soruşturma derinleştikçe geçmişte üstü örtülmüş karanlık bir gerçeğe yaklaşır yıllar önce, on çocuğun dâhil olduğu gizli bir deney. Bu çocukların kaderi hâlâ bilinmezken, cinayetlerin sorumlusu olarak tek bir isim öne çıkar Bade'nin abisi Atilla Ertekin. Suç Atilla'nın üzerine yıkılır. Ancak gerçek, resmî kayıtlardan çok daha karmaşıktır. Ekip, cevaplara ulaşabilmek için yıllar önce yapılan o deneyde hayatta kalan tek kişiye Bade'ye başvurmak zorunda kalır. Her adımda yeni bir soru, her cevapta daha karanlık bir sır ortaya çıkar. Çünkü bazen asıl tehlike hapishane duvarlarının ardında değil, özgürce dolaşan gölgelerin içindedir.

Otelde işlediği cinayetin ardından otelden ayrılırken yaşanan bir araba kazası sonucu Ilgın, gözlerini karanlık, izbe bir kulübede, tabut gibi bir kutunun içinde açar. Öldüğünü düşündükleri için bu şekilde bırakıldığını sanıyordu. Maalesef gerçekler onun düşündüğü kadar basit değildi. Daha acımasız ve daha korkunçtu. Çünkü tam karşısında Gömüt'ün kralı, kendisinin de kocası olduğunu iddia eden bir adam duruyordu. Hem de üç yıldır birlikte olduklarını ve yaptığı kötülüklerin cezasını çekmeden ölmeyeceğini söylüyordu. Ilgın için asıl cehennem tam da burada başlıyordu. Artık mesele hayatta kalmak değildi. Mesele, kimin yalan söylediğini anlamaktı. Ve daha da korkuncu... belki de bu adam doğruyu söylüyordu...

Üstümden ağır bir yük kalkmış gibiydi ama ruhum paramparçaydı. Öz olmayan aileye baktım gözleri parlıyordu. Bir kez olsun bana böyle bakmayan aile, şimdi öz kızlarına sevgi dolu bakıyorlardı. Anne gidip öz kızına sarıldı, bir kez bana sarılmamıştı oysaki...

Hayatını yaşayamayan genç bir kadın, ölümün kendisinden onu yaşatması için bir sebep isterse ne olur? Ölüm ilgilenmez. Ancak yüreği, hissettiği yabancı duyguyla buna izin vermez. "Sebebini buldum. Gülüşünü sakla kadın." KURGUDA ARGO SÖZLER UYGUNSUZ DAVRANIŞLAR VE HASSAS İÇERİKLER VARDIR TSSB İÇERİR KARANLIK- MAFYA ROMANTİZMİDİR YETİŞKİN KURGUDUR Bu klişeyi de sevmem ama hırsızlığa meraklı olan çok var, wattpadde ÖLÜMDEKİ ŞANS ismiyle yazılmış ilk kurgudur, emek hırsızlarına göz açtırmayıp gönül rahatlığıyla okuyabilirsiniz. Yayımlanma tarihi 12/09/24

Bir insanı annesi bile sevmez miydi? Annesi bile mi elinden tutmazdı? Evet annesi bile sevmez, annesini bile elini tutmazdı... Açelya ne annesi ne babası sandığı adam tarafından sevilmezken öz babası ortaya çıkar. Ölüm için 18 yaşına girmeyi bekleyen Açelya... Babası için yaşama tutunur muydu? "Yanlızlığın bedeli benim açımdan delirmekti..."

"Kader miydi yolları belirleyen yoksa insan mıydı kaderini oluşturan?"