"Benden kaçamayacağını anlaman için daha ne yapmalıyım!..."

Beni çekiştirmesine izin veriyordum çünkü henüz benim kim olduğumu bilmiyordu ama öğrenecekti. Beni aniden yere atmasıyla ellerimi yere bastırdım. Reflekslerim çok iyi olduğu için şanslıydım bana bakıp. " Kimsin sen şerefsiz!" Dedi Sırıttım ama yüzümdeki peçeden bunu göremiyordu. Beni bir terörist sandığı için böyle konuşuyordu ama ona kim olduğumu söyleyemezdim böyle bir emir almamıştım. "Benim kim olduğumu yakında öğreneceksin işte o zaman bana bu yaptığını sana ödeticem yüzbaşı" dedim Gözünün en derinine bakıp meydan okumam onu şaşırtmıştı. ama benim kim olduğumu öğrendiğinde daha çok şaşırıcaktı! ... Ben kim'miyim ben Yüzbaşı Alya Bozkurt. Teröristlerin korkulu rüyası nam-ı diğer "KAN" 🩸. { Asker kurgusudur 🪖🇹🇷 } Not: ilk kez kitap yazıyorum yazım yanlışım olursa kusra bakmayın , Ve ben profesyonel bir yazar değilim sadece sevdiğim için yazıyorum💚🤎. Bu kurgudaki askerler , terörist isimleri ve yerler tamamen hayal ürünüdür . Kurgu tamamen bana aittir (Ç)alınması yasaktır ❗❗❗ UYARI: kitapta şiddet, işkence sahneleri mevcut'tur. Hassas olan veya yaşı küçük olan okurlar bunları göz önünde bulundurarak okuyun❤️

Kenan," Burdan kaçamazsın..! Buna asla izin vermem sen benimsin anla bunu... Saklandığım yerden nefes dahi almadan bekledim çünkü o benim nefes alışlarımı bile biliyordu.... Kenan hasta bir adamdı, bağımlıyıdı.. Ve bu hastalık ne yazık ki bendim... Geç kaldın sen gelene kadar ben öldüm içimde ki masum Sare öldü. Keşke... Keşke bana çabuk gelseydin Gömüş gözlerinde kaybolduğum adam. Kenan beni öldürmeden bana sahip olmadan gelseydin. Senin karanlığını ona tercih ederdim... Duymadın beni... Sessiz çığlıklarımı duymadın Barlas Demiray

Beni duvara itip ellerini iki yanıma koymasıyla susmak zorunda kaldım, elini beline atıp silahını çıkardı ve çenemin altına dayadı, gözlerimi korkuyla kapattım ağlarken, öldürecekmiydi beni "Birdaha bana hakaret etmeye kalkma!" Dedi dişlerinin arasından, sonra namlunun ucunu yanağımda hissettim, yavaşça yanağımı okşuyordu "Yarın evleniyoruz güzel karım, eğer yine itiraz etmeye kalkarsan bu sefer kendini ölü bil, duydun mu!?"

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023

O gün yine sıkıcı bir okul günü geçireceğimi düşünerek okula gitmiştim.Keşke o gün böyle olmasaydı da sıkıcı olsaydı. Ama keşkeler acıtır..

Tehdit üstüne kurulan bir evliligin aşka dönüşmesi ve bu aşkın sarsıntılara uğraması bakalım Kağan ve Defnenin aşkı bütün yaşananlara rağmen mutlu sona ulaşacak mı okuyup hep birlikte görelim... Kağan Arslan Defne Yel Eğlence amaçlı yazılan bir kurgudurrr !!!

Bir grup genç kızın zorluklar karşısında iki şansı vardı. Ya duygularını seçip kurtulacaklardı ya da akıllarını seçip ölüme mahkum olacaklardı.

Bu hikayeyi okudukça kaybolmayacaksınız, tam tersi tekrardan kendinizi bulacaksınız. Bu kitap size tutulan bir ayna gibi, sizin sakladığınız , kendinizden bile sakladığınız gerçek sizi, yansıtan bir ayna. Sokak sokak kaçıyordum bu yağmurun altında, rüzgar bile çarpıyordu, bilmiyordum ki yüzüme çarpan bu rüzgar bam başkaydı. Her gün yeniden beni sevsin diye savaşmıştım, şimdiyse o adamdan sokak sokak kaçıyordum ... gerekirse son nefesime kadar.

Karşımda ki adama duyduğum öfke hiçbir şeye benzemezdi. Ondan kaçtıkça sanki kucağına geri düşüyordum. Nefret ettiğim gözlerine tekrar çıkardım bakışlarımı. " Benden ne istiyorsun? Artık yeter! " Boğazımı yırtarcasına bağırdım. Artık ne ondan ne de bana yapabileceklerinden korkuyordum. İçimde saf nefret ve kin vardı. Gözleri önce tüm vücudumu taradı.Bu hareketi midemi kaldırmaya yetse de bir şey demeden ona bakmaya devam ettim. Gözleri en son gözlerimde durduğunda dudaklarından dökülen cümleler ondan daha da nefret etmeme sebep olmuştu. " Her zaman bir nefes kadar yakınında olacağım,ufaklık.Benden asla kaçamayacaksın." *-*-*-*-*-*-* "Sana alışmak istemiyorum. Ama tüm yeminlerimi bozmaya söz vermiş gibisin!" *-*-*-*-*-*-* "Açıkça nefret etmek asıl düşüncesini gizlemekten daha soylu bir harekettir." -Cicero *-*-*-*-*-*-* 30/08/2018