Klaudix3465
Miałam być tylko dziewczyną, która dopiero uczy się życia. Zamiast beztroski przyszły dwie kreski, strach i pytania, na które nikt nie potrafił mi odpowiedzieć. W jednej chwili dzieciństwo zaczęło się kończyć, a ja stanęłam przed decyzją, której ciężar był większy niż wszystko, co znałam wcześniej.
Ta książka to moja osobista historia. O ciąży, która zmieniła mnie na zawsze. O samotności pośród ludzi, o łzach wylanych po cichu, o poczuciu winy, którego nie da się tak łatwo uciszyć, i o ranach, których nie widać. To opowieść o chwili, która podzieliła moje życie na „przed" i „po".
Nie piszę tego po to, by ktoś mnie oceniał. Piszę, bo są historie, których nie można dusić w sobie całe życie. Piszę dla tych, którzy też noszą w sercu ból, żal i pytania bez odpowiedzi. I dla siebie - żeby w końcu odzyskać własny głos.
To nie jest tylko książka o stracie. To książka o mnie. O upadku, próbie przetrwania i szukaniu światła tam, gdzie wydawało się, że już nic nie zostało.