''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..

Üç katil tarafından zorla bir eve hapsedilen genç bir kızın hikayesi. Dudakları boynumu öperken elleri pantolonumun düğmesine gitti kulağıma fısıldadı. " Ölmeden önce zevk aldırtacağım sana bu benim sana hediyem olsun" dedi. Yüzüne tükürdüm o ise dahada sinirlenmiş bir şekilde boynumu ısırarak öpmeye devam ediyordu. Çok yakından bir silah sesi duydum. Adam üstüme yığılı bir şekilde hareketsiz duruyordu. Adamı üstümden attım karşımda duran adamı karanlıkta tanımaya çalıştım. Barandı hıçkırarak ağlamaya başladım.

Ecem'in normal giden hayatı, gittiği resim sergisindeki portrenin içine çekilmesiyle tepetaklak olur. Gözlerini açtığında ise, prensini öldürmeye çalışan bir prensesin bedeninde uyanır. *** "Kraliçem!" Dedi bir kez daha o huysuz sesiyle. Elindeki hançer ise tam kalbimin üzerindeydi. "Kalbinizi sökmek istiyorum yerinden." İnatla baktığı gözlerimden bir çok duygu geçerken bedenimi korkuma rağmen biraz daha dikleştirdim. O ise durmadı, hançer tutan eli bir kez dahi titremezken yutkunarak devam etti. "Benden başka herkesi sevebildiğiniz için!"

Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Kurmez, O ruhların tanrısı. Adını kendi seçen, özel bir asker. Asena, babasının naaşını bulma uğruna hayatını adadığı mesleğinde geri adım atmayı bilmeyen Asi, ele avuca sığmayan bir polis. Geçmişin aralanan perdesinden gün yüzüne karanlık çıkıyor, başlarına bela oluyordu. Peki aşk, tüm bu zorluklara rağmen varlığını koruyabilecek miydi?

"𝑆𝐴𝑈𝐷𝐴𝐷𝐸" Bilirmisin ne demek ? "Saudade "- bir zamanlar kaybettiğin bir şeyin sonsuza kadar kaybolduğunu ve bir daha asla senin olamayacağını anladığın andaki yaşadığın his anlamına da gelir. Git dediğinde gidip, gel dediğinde gelmemi mi bekliyorsun ? Ben hayatın önünde eğilmedim ki, senin karşında eğileyim. Sana söz incir ağaçları çiçek açınca senden vazgeçeceğim. 🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤 Işıkları kapatıp yatağıma uzandım . On dakika boyunca yaşadıklarımı ,yalnızlığımı düşündüm . Gözlerimi kapattım. Uykum yoktu . Mecburen uyumaya çalışıyordum . Aniden oturma odasından bir ses duydum . Hiç kıpırdamadım. Korkuyordum, titriyordum . Evde biri vardı . Bir şeyler arıyordu ,ama ne . Adım sesi durdu ve devam etti . Adım seslerini gittikce daha kolay duya biliyordum Çünkü adımlar benim odama taraf geliyordu . Kalbim küt küt atıyordu . Korkuyordum acaba kim . Adımlar kapımın önünde durdu . Beş dakika ses kesildi ve aniden odanın kapısı açıldı . Biri odaya girerek yatağa taraf yürüyordu . Tam yatağın önünde durdu . Konuşmaya başladı ama anlamıyordum söylediklerini. " Finalmente ti ho trovata, donna " (italyanca Sonunda seni buldum kadın demek ) Ve yatağa eğilip battaniyeni hızla üstümden çekti . Korku ile bağırmaya başladım . Kaçmaya çalıştım . Ama beni iki taraftan sarıyordu . Çırpınmaya başladım ,o kollarını daha da sıkıyordu . Ve artık çırpınmaktan yoruldum o bunu anlamış beni havaya kaldırıp omzuna atdı . Ben "yardım edin " diye bağırsamda kimse yardım etmiyordu . Çırıpnıyordum ama kolları beni çok sıkı tutmuştu . Oturma odasında maskeli 3 erkek durmuştu . Beni omzuna alan koltuğa fırlattı ve elinde pamuk olan biri üstüme yürümeye başladı . Kaçmak için ayaklandığım an biri belimden yakaladı ve pamuğu burnuma bastırdılar ,çok çırpındım ama kurtulamadım .