"Ben seni seviyorum. Kardeşimden farksız o. Hem 5 yaş küçük. Ufaklıkla ne işim olur." Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım. "Bin gönlüm olsa birini vermem. Benim gözüm sadece seni görür. Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız. Kıskanacağın son kişi bile değil." Titreyen dizlerimle ayağa kalktım. Perdeyi araladım. Balkona çıktım. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde elinde telefon öylece kaldı. Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim. Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...

"Ormanın derinliklerindeki bir evde, iki yabancıyla kar dinene kadar mahsur kalmıştım. Ama hiçbir fırtına, onların karanlığından daha tehlikeli değildi." Defne, arkadaşıyla çıktığı araba yolculuğunda, kar fırtınasından dolayı kaza yapar. Defne hayatta kalma mücadelesiyle sığınacak bir ev bulur ama orada iki adamla kar dinene kadar aynı evde yaşamak zorunda kalır. Ama işler hiç de sandığı gibi gitmeyecektir. Bu iki adama tutsak kalacaktır.

Nehirde yıkanırken kendisini izlediğinden habersiz olduğu adam onu boğulmaktan kurtarır. Fakat suni teneffüs yaptığını gören köylüler onları sevişiyor sanınca olaylar bir namus davasına dönecek şekilde karışır. ❝Bataklığın neredeyse son bulduğu bu noktada karşısına çıkan manzara onu şaşkına çevirmişti. Bu kadar tenha ve tehlikeli sayılabilecek bir yerde bir insan neden yıkanmayı seçerdi? Aklına ilk olarak suyun serinliğinin cazibesi ya da bataklığın hemen ötesindeki doğal kaynaktan gelen berrak su ihtimali gelse de mahremiyet ihtiyacı düşüncelerine hiç uğramadı. Genç kadın önce ıslaklığı sebebiyle üzerinde yalnızca ince bir tabaka gibi duran kombinezonunu ağır hareketlerle çıkarıp bir kayanın üzerine bıraktı. Ardından sütyeninin kancalarını çözüp omuzlarından kaydırdı ve onu da aynı yere bıraktı. O an suyun yansımalarıyla parlayan bembeyaz, dolgun göğüsleri gözlerinin önünde bütün çıplaklığıyla belirmişti. Bakışları istemsizce o dik ve kusursuz yuvarlaklığa kaymış, ardından ucundaki canlı pembe tomurcukları seçmişti. Bu görüntünün şimdiye dek gördüğü en baştan çıkarıcı şey olduğunu düşündü bir an.❞ ▪︎Rayiha : Hoş koku ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsellik ve küfür barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar, duyar kasacaklar uğramasa çok iyi olur. Tamamen eğlenmek amaçlıdır. Kadına şiddet ve tecavüz yoktur.

"Tutunacak bir dal ararken koca çınarın gölgesinde dinlendiğimi geç fark ettim" * "Sen Güneş, sen Cihangir Boran'ın kızısın." "Size asla baba demeyeceğim Cihangir Bey." * 📢 Daddy kurgusudur, yaş farkı vardır. Bunu bilerek başlayıp başlamama kararını verin. ⚠️ Cinsel içerik uyarısı! Şşt fıstık tüm hakları saklı ona göre 😉

"Erkek seviştikçe sever, kadın sevdikçe sevişir." +18 içeren sahneler vardır. ♤♧♤ Soğuk dudakları boynumda kavurucu izler bırakarak dudaklarıma uzandığında ayak parmak uçlarıma yükseldim. Tenimi sarıp sarmalayan heyecan vücuduma tatlı bir titreme bahşederken kalbimin ritmi hızlanmış, sanki sadece onun için atıyormuşcasına yerini belli etmeye çalışıyordu. Hızla inip kalkan göğüs kafesim ve titrek nefes alışverişim onu etkilemiş olmalıydı ki dudağının kenarı hafifçe kıvrıldı. Kendini daha da bastırırken kadınlığımın üzerinde hissettiğim sertlikle anlık nefesim kesildi. Parmak uçlarını çenemin altına koyup başımı kaldırmamı sağladı. Soğuk dudaklarını alev almış dudaklarıma değdirip fısıldadı. "Seni istiyorum..." Dudaklarını dudaklarıma bastırıp beni tamamen etkisi altına aldı. Başım dönüyordu, tutunacak yer ararken ellerim ensesinde birleşti, ayaklarımı hissetmiyordum. Çarpıcı kokusu tenime işlerken, dudaklarının tarifsiz tadı dünyanın sekizinci harikası gibiydi. Nefeslerimiz birbirine karışırken usulca geri çekildi, "...şimdi şuan benim ol."diyerek fısıldadı. Nefesi tenimi delip geçmeye yetmiş, her bir dokunuşu aklımı başımdan almıştı. Başlangıç tarihi ; 23 Aralık 2019

-Final oldu-

Boran'ın en büyük hatası, kardeşinin sevgilisine aşık olmasıydı. -Neredeyse her bölümde cinsellik vardır! -+18

Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.