"Ayrılmak yok." Diye tekrar ettim onun gibi gülümseyerek. Bakışları dudağıma indiğinde yüzünde ciddi bir ifade oluşmuştu. Yavaşça boynuma yakın bir yere geldi elleri ve orada durdu. Hızlanan kalbim nefeslerimi de düzensizleştirmişti. Kesik nefesler alıyordum. Yüzü yüzüme oldukça yaklaşmıştı. Kaşlarımı hafifçe çattım. Gözlerim yavaşça kapanırken yüzünü çok yakınımda hissedebiliyordum. "Aras..." Yakın arkadaşımdı ve bilmesi gerekiyordu. "Bunun yanlış olduğunu biliyorum Duru..." dedi sessizce. Vay Anam babam be. Not: kitapta klişeler var! Wattpadde yazdığım ilk kurgum. Açıkçası kitap yazmak cidden zormuş. Bu kurguyu yazarken bunu anladım. Biraz keyfi olarak yazdığım için pek planlı değil. O an aklıma ne gelirse onu yazıyorum. Bu yüzden hızlı bitebilir yani bölüm sayısı kısa olabilir. Her neyse. Şans verip okursanız çok sevinirim. Umarım başka kurgularda görüşmek üzere..! 💞👽

"Kes şu saçmalığı! Babandan intikam almak için yeterince küçüldün abartma artık." Barlas öfkeyle yüzüme doğru konuşurken dudaklarının dudaklarıma değmesiyle aklım başından gittiği için sarsak bir şekilde başımı iki yana salladım. Bana ne olduğunu bilmiyordum ama tam şu an hiç olmaması gereken bir şeyler oluyordu bana. "Babamdan intikam almaktan dün gece vazgeçtim ben. Sadece niye gözlerime bakmıyorsun merak ettim. Az önceki şeyi de bilerek yapmadım." fısıltı şeklinde konuşmama karşılık Barlas tek kelime etmezken burnumu bilinçsizce Barlas'ın çenesine sürtüp ensesindeki elimi saçlarına kaydırdım. "Yapma." "İstiyorum. Tam şu an." söylediklerim beni bile şaşırtırken neden bu kadar yoğun bir istek duyduğumu algılayamayarak kaşlarımı çattım ancak tam o esnada Barlas'ın belimdeki eli saçlarıma çıkınca kendime karşı koymamın bir anlamı olmadığını görerek dudaklarımı Barlas'ın dudaklarına sürttüm. "Bu geceyi yaşanmamış sayarım Hazel. Açık açık söylüyorum. Yok sayarım bu geceyi." Barlas sert duvarlarını indirmiş bir şekilde dudaklarımın arasına doğru fısıldarken yaptığım şeyden çok pişman olacağımı bile bile başımla onu onaylayıp dudaklarını dudaklarıma kapatmadan hemen önce fısıldadım. "Yok sayalım."

Karan Ağa bir kan davası yüzünden, sevebileceğine emin olduğu kızı alamazken, evlendiği kızı hiçe saymış sonunda pişman olmaya mahkum kalmıştı ... Ne diye başkasına aşık bir adama gelin olmaya razı kalırdım ki? "Size and olsun o zaman, ben bu kadına asla dokunmayacağım!" 𝒦𝒶𝓇𝒶𝓃 & ℳ𝑒𝒽𝒾𝓃 ~Töre KURGU DA ANA KARAKTER İSİMLERİ WATPAD DE Kİ TÖRE KİTAPLARINDA İLK DEFA BANA AİTTİR! KURGU VE İSİM BAKIMINDA DA WATPAD DE İLKTİR ! VE ŞAHSIMA AİTTİR !